Stel je het volgende eens voor: je bent eindelijk thuis na een lange dag en ploft neer op de bank, terwijl je hond gezellig tegen je aan ligt. Je smartphone lijkt tegenwoordig aan je vastgegroeid. Maar voor je hond? Dat lichtgevende apparaat waar jij onafgebroken naar kijkt, is gewoon vijand nummer één.

Het blokkeert alles waar ze naar verlangen: aandacht, aaitjes achter de oren, het gevoel dat jij hun hele wereld bent.

Honden zijn van nature roedeldieren, geëvolueerd naast wolven om te leven voor sociale interactie. Ze lezen jouw blik, kleine bewegingen en lichaamshouding alsof het hun fulltime baan is. Het ene moment ben je helemaal bij hen, gooi je een hondenkoekje naar je troetelmaatje, en het volgende moment ben je verdwenen, verdiept in pixels.

De speciale verbinding is ineens verbroken en zij blijven achter met de vraag wat ze verkeerd deden. Dit terwijl jij moeiteloos schakelt tussen alles wat dat smartphone scherm te bieden heeft op het gebied van werktools, ontspanning of door jezelf te verliezen in social media.

Sommigen lezen achtergrondartikelen als dit artikel, anderen verdiepen zich in niche kennis, zoals de gids van Esportsinsider, die laat zien hoe sterk de behoefte aan inzicht in online games is waar je meteen kunt beginnen met spelen. Voor je hond maakt dit verschil niet uit waarnaar je kijkt, want het enige wat dan telt, is dat jouw aandacht even ergens anders is.

Waarom jouw blik zoveel voor je hond betekent

Honden zijn experts in het analyseren van jouw blik. Zo weten ze of je blij bent, boos of juist klaar voor een spelletje met hen. Onderzoek van Dr. Juliane Kaminski aan de Universiteit van Portsmouth laat zien dat zelfs puppy’s gestrest raken als jij oogcontact verbreekt door je telefoon te pakken.

Ze gaan dan met hun poot tegen je aanduwen om de aandacht terug te krijgen. Voor hen voelt het als een afwijzing, vooral omdat domesticatie hen heeft aangeleerd menselijke goedkeuring het allerbelangrijkst te vinden. “Waar is mijn mens gebleven?”, denken ze dan wellicht.

Een gevoel van eenzaamheid sluipt snel bij hen binnen, wat je terugziet in de trieste puppy ogen wanneer jij op Instagram zit te scrollen. En de stemmen tijdens telefoongesprekken? Het horen van een bekende lach of de stem van je moeder uit de speaker zonder geur of fysieke aanwezigheid is voor honden totaal verwarrend.

Zij hebben gewoon het complete zintuigelijke pakket nodig. Geur is bij hen maar liefst veertig keer sterker dan bij ons ontwikkeld. Om mensen te herkennen en zich veilig te voelen.

Hoe je het tij kunt keren

Britse studies, zoals die van de Universiteit van Lincoln, bevestigen dat veelvuldig telefoongebruik honden angstig kan maken en zelfs depressieve symptomen kan veroorzaken, zoals zich verstoppen of gebrek aan eetlust. Wanneer de baasjes dus te veel op hun scherm kijken tijdens momenten die bedoeld zijn voor verbinding, raakt het mentale welzijn van de hond flink in de war.

Maar gelukkig kun je dit makkelijk veranderen. Creëer bijvoorbeeld telefoonvrije zones en plan echte speeltijd in om te frisbeeën, oogcontact te maken, buikjes knuffelen dat allemaal zegt “jij staat op één”.

Houd de voertijden en wandelingen strikt aan, zet de notificaties uit of zet je telefoon op niet storen. Dit bouwt het vertrouwen weer op, en bootst de consequente leiderschap na waar honden op gedijen.

Honden haten je mobiele telefoon niet als zodanig, maar ze haten wel hoe het jou wegtrekt van de roedelband die we al meer dan 15.000 jaar koesteren. Dat gloeiende scherm? Het is voor hen een flinke muur tussen buikstreeltjes, loyale kameraadschap en pure gelukzaligheid.