De Newfoundlander is een groot en sterk hondenras. Hij werd oorspronkelijk gebruikt als werkhond om netten voor vissers te trekken en hout uit het bos te halen. Hij is een capabele en hardwerkende hond, goed geschikt om op het land of in het water te werken. Hij is een sterke zwemmer en een even sterk “roedelpaard.” Lieflijk en responsief maakt hij ook een geweldige familiemaatje. Bekijk alle onderstaande Newfoundlander-kenmerken!




Kenmerken van de Newfoundlander

Hondenrassengroep: Werkhonden
Hoogte:2 voet, 1 inch tot 2 voeten, 5 inch lang op de schouder
Gewicht:100 tot 150 pond
Leeftijd: 8 tot 10 jaar

Je herinnert je toch Nana, het fictieve Newfoundlander dat door de familie Darling in Peter Pan als kindermeisje werd gebruikt ? De zachtaardige Nana werd voor het eerst voorgesteld aan het publiek door Schotse schrijver en toneelschrijver JM Barrie in zijn stuk uit 1904, Peter Pan, wat later het geliefde kinderverhaal werd dat we vandaag kennen. Het is waar dat Barrie’s fictieve verhaal over Nana als een 24-uurs babysitter de realiteit een beetje rekt. Er is echter waarheid in de karakterisering van de hond door de auteur. De Newfoundlander is echt een lieve hond die dol is op kinderen.

Hij is van nature vriendelijk en vriendelijk en beschermend. Fans van dit ras zeggen dat de Newfoundlander echt een geboren babysitter is. Afkomstig uit Newfoundlander, Canada, gelegen aan de noordoostelijke kust van dat land, deelt Newfoundlander, liefkozend “Newfie” genoemd, een geboorteplaats met de populaire Labrador Retriever. De rassen hebben een soortgelijk karakter, delen een verlangen om te behagen, intelligentie, een sterke werkethiek, vriendelijkheid, aanpassingsvermogen en veelzijdigheid. De Newfoundlander is een gigantisch ras (ongeveer 100 pond). Hoewel hij relatief rustig is, heeft hij nog dagelijks beweging nodig om fit te blijven. Nette freaks hoeven Newfoundlander niet te overwegen, omdat zijn lange, zware vacht een modder-aarde-vuilmagneet is. Hij is vooral bedreven in het opsporen van vuil en puin door het hele huis. Je zult behoorlijk wat verzorging nodig hebben om de schade te minimaliseren.

Newfoundlander

En hij kwijlt – veel. Maar als het gaat om training, je zult merken dat de Newfoundlander een A-student is. Hij leert snel en er is weinig wat deze hond niet kan doen. De training zou vroeg moeten beginnen omdat het ras snel groot wordt en het moeilijk kan zijn om een hond van 100 pond van de bank te halen. Alle honden hebben de potentie voor heldendom, maar het lijkt een ingekapselde te zijn in deze van nature sterke zwemmer. Er zijn veel verhalen over Newfoundlanders die mensen redden uit het koude water van de Atlantische Oceaan na een schipbreuk of het plukken van kinderen uit ijskoud diep water – net op tijd. Ongeacht het doel van de Newfoundlanderer in je leven, of het nu arbeider of metgezel is, zal hij ongetwijfeld je hart veroveren.

Highlights

  • De Newfoundlander is een grote hond als hij volgroeid is. Hoewel hij zachtaardig is, is hij niet je standaard flathond met een slaapkamer en zou hij waarschijnlijk gelukkiger zijn in een ruimere omgeving.
  • Hij heeft een sterke arbeidsethos, heeft oefening nodig en mentale stimulatie. Doorgaande training en hondensport zijn een perfecte uitlaatklep voor zijn werkvaardigheden.
  • Als je dog slobber niet kunt uitstaan, is de Newfoundlander niet iets voor jou. Dit ras kwijlt.
  • Om de dikke jas van de Newfoundlander er fantastisch uit te laten zien, heeft hij regelmatig verzorging nodig. Je kunt het zelf doen, wat tijdrovend is, of je kunt een professionele trimmer huren, wat duur kan zijn.
  • De Newfoundlander gedijt in een koel klimaat, hoewel hij zich kan aanpassen aan het leven in warmere klimaten. Om hem te beschermen tegen een hitteberoerte, houd hem in de buurt van airconditioning of fans als het echt warm is.
  • Koop nooit een puppy van een onverantwoordelijke fokker, puppymolen of dierenwinkel om een gezonde hond te krijgen. Zoek naar een asielhond, een reddingsgroep of een gerenommeerde fokker die haar fokhonden test om er zeker van te zijn dat ze vrij zijn van genetische ziektes die ze kunnen doorgeven aan de pups en dat ze een goed humeur hebben.

Geschiedenis

De Newfoundlander komt uit de Canadese provincie met dezelfde naam en werkte samen met de vissers van het gebied. Hoewel van oorsprong uit Canada, zijn de details vaag. Er zijn drie theorieën over hoe de Newfoundlander is ontstaan, maar zoals bij de meeste rassen het geval is, is het moeilijk te valideren. De eerste is dat de Newfoundlander een kruising is tussen de Tibetaanse Mastiffen de inmiddels uitgestorven Amerikaanse Zwarte Wolf. Door de paringen van die twee dieren evolueerde de Newfoundlander uiteindelijk. Een andere school van denken is dat Vikings de honden verliet toen ze de Nieuwe Wereld bezochten in 1000 na Chr.

Deze honden kruisten elkaar en werden uiteindelijk gefokt met wolven afkomstig uit Oost-Canada. De derde theorie is dat de Newfoundlander het resultaat is van vele Europese rassen gekruist rond de 15e en 16e eeuw, waaronder de Pyreneese schapenhonden , Mastiffs en Portugese waterhonden. Wat bekend is, is dat Sir Joseph Banks, een Engelse botanist, ergens aan het eind van de 18e eeuw verschillende Newfoundlanders kocht en in 1775 noemde George Cartwright ze. Aan het einde van de 19e eeuw identificeerde en beschreef een andere fan, professor Albert Heim van Zwitserland, het ras. Maar het bestaan van de Newfie, zoals het ras soms wordt genoemd, was tot die tijd in gevaar. In de jaren 1780 werd het ras bijna weggevaagd vanwege door de overheid opgelegde beperkingen die verplichtten dat Canadese families belasting moesten betalen voor de enige hond die ze mochten houden.

Een persoon die heeft bijgedragen aan de wederopstanding van Newfoundlander was Sir Edwin Landseer (1802-1873), die de Newfoundlander graag in zijn schilderijen opneemt. De witte en zwarte variëteit van de Newfoundlander werd ter ere van hem Landseer genoemd. Maar de toekomst van het ras was echt gestold toen de Honorable Harold MacPherson (1884-1963), gouverneur van Newfoundlander, de hond zijn favoriete ras maakte. In 1860 werd de eerste Newfoundlander getoond in Engeland. Het ras werd voor het eerst geregistreerd bij de American Kennel Club in 1879 en de eerste Amerikaanse Newfoundlander-kampioen werd in 1883 benoemd.

Grootte

Mannen staan 28 centimeter lang en wegen 130 tot 150 pond. Vrouwtjes staan 26 centimeter lang en wegen 100 tot 120 pond.

Persoonlijkheid

De Newfoundlander staat bekend om zijn zoete karakter. Hij is als een grote, sympathieke teddybeer. Hij houdt van kinderen, is intelligent en streeft ernaar om te behagen. Hij is het gelukkigst wanneer hij bij zijn gezin is, en moet niet alleen worden gelaten voor langere tijd of worden verbannen naar de achtertuin of een kennel. Zoals elke hond heeft Newfoundlander behoefte aan vroege socialisatie: blootstelling aan veel verschillende mensen, gezichten, geluiden en ervaringen wanneer hij jong is. Socialisatie helpt ervoor te zorgen dat uw Newfoundlander-puppy opgroeit tot een goed afgeronde hond. Inschrijven voor een puppy kleuterklas is een goed begin. Bezoekers regelmatig uitnodigen, en hem meenemen naar drukke parken, winkels die honden toelaten, en op ontspannende wandelingen om buren te ontmoeten, zullen hem ook helpen zijn sociale vaardigheden te verbeteren.

Gezondheid

Newfoundlanders zijn gevoelig voor bepaalde gezondheidsproblemen. Niet alle Newfoundlanderers krijgen een of alle van deze ziekten, maar het is belangrijk om bewust te zijn van hen als u dit ras overweegt. Als je een puppy koopt, zoek dan een goede fokker die je de gezondheidsklarons laat zien voor de ouders van je puppy.

  • Addison’s Disease: ook wel bekend als hypoadrenocorticism, deze uiterst ernstige aandoening wordt veroorzaakt door een onvoldoende productie van bijnierhormonen door de bijnier. De meeste honden met braken door Addison hebben een slechte eetlust en lusteloosheid. Omdat deze tekens vaag zijn en verward kunnen worden met andere aandoeningen, is het gemakkelijk om deze ziekte te missen als een diagnose totdat deze meer gevorderde stadia bereikt. Ernstigere verschijnselen doen zich voor wanneer een hond gestrest is of wanneer de kaliumspiegels hoog genoeg worden om de hartfunctie te verstoren, met ernstige shock en de dood tot gevolg. Als er een vermoeden van Addison bestaat, kan uw dierenarts een aantal tests uitvoeren om de diagnose te bevestigen.
  • Staar: zoals bij mensen, worden staar in de vorm van wolken gekenmerkt door troebele plekken op de ooglens die na verloop van tijd kunnen groeien. Ze kunnen zich op elke leeftijd ontwikkelen en hebben vaak geen nadelig effect op het gezichtsvermogen, hoewel sommige gevallen ernstige visusverlies veroorzaken. Fokhonden moeten worden onderzocht door een door het bestuur gecertificeerde veterinaire oogarts om te worden gecertificeerd als vrij van erfelijke oogziekte voordat ze worden gefokt. Cataract kan meestal operatief worden verwijderd met goede resultaten.
  • Kersoog: Cherry-oog doet zich voor wanneer de klier bekend als het derde ooglid zwelt. Het ziet eruit als een rode massa – een kers – aan de binnenkant van het oog van de hond. De behandeling voor kersenoog is meestal een operatie, waarbij de klier op zijn plaats wordt bevestigd met hechtingen of het weefsel wordt verwijderd, wat resulteert in een aanscherping die de wartel op zijn plaats terug duwt zodra deze is genezen.
  • Subvalvulaire aortastenose: dit hartprobleem wordt veroorzaakt door een nauwe verbinding tussen de linker hartkamer (uitstroomopening) en de aorta. Het kan flauwvallen en zelfs plotselinge dood veroorzaken. Uw dierenarts kan het detecteren en de juiste behandeling voorschrijven.
  • Epilepsie: Epilepsie wordt vaak overgeërfd en kan lichte of ernstige aanvallen veroorzaken. Aanvallen kunnen worden vertoond door ongewoon gedrag, zoals razend rennen alsof ze worden achtervolgd, verbluft of zich verbergen. Aanvallen zijn angstaanjagend om te zien, maar de langetermijnprognose voor honden met idiopathische epilepsie is over het algemeen zeer goed. Het is belangrijk om te onthouden dat aanvallen kunnen worden veroorzaakt door veel andere dingen dan idiopathische epilepsie, zoals metabole stoornissen, infectieziekten die de hersenen aantasten, tumoren, blootstelling aan vergif, ernstig hoofdletsel en meer.
  • Heupdysplasie: heupdysplasie is een erfelijke aandoening waarbij het dijbeen niet precies in het heupgewricht past. Sommige honden vertonen pijn en kreupelheid op één of beide achterbenen, maar u merkt mogelijk geen enkel teken van ongemak bij een hond met heupdysplasie. Naarmate de hond ouder wordt, kan zich artritis ontwikkelen. Röntgenonderzoek voor heupdysplasie wordt gedaan door de Orthopaedic Foundation for Animals of het Hip Improvement Program van de University of Pennsylvania. Honden met heupdysplasie mogen niet worden gefokt. Als je een puppy koopt, vraag je de fokker om een bewijs dat de ouders getest zijn op heupdysplasie en geen problemen hebben.
  • Elleboogdysplasie: dit is een erfelijke aandoening die veel voorkomt bij honden van grote rassen. Er wordt gedacht dat dit wordt veroorzaakt door verschillende groeisnelheden van de drie botten waaruit de elleboog van de hond bestaat, waardoor gezamenlijke laxiteit ontstaat. Dit kan leiden tot pijnlijke kreupelheid. Uw dierenarts kan een operatie aanbevelen om het probleem op te lossen of medicijnen om de pijn onder controle te houden.
  • Hypothyreoïdie: dit is een aandoening van de schildklier waarvan wordt gedacht dat het aandoeningen als epilepsie, haaruitval, overgewicht, lethargie, donkere plekken op de huid en andere huidaandoeningen veroorzaakt. Het wordt behandeld met medicijnen en een dieet.
  • Cystinurie: Cystinurie is een erfelijke aandoening die wordt veroorzaakt door het onvermogen om cystine, dat een aminozuur is, in de nieren te herabsorberen. Dit resulteert in nier- of blaasstenen die verstopping en urinewegontsteking veroorzaken. Indien onbehandeld, kan dit leiden tot de dood. De behandeling omvat medicatie die de vorming van stenen voorkomt. Genetische testen is beschikbaar.
  • Kanker: Symptomen die op hondkanker kunnen wijzen, zijn onder meer abnormale zwelling van een zweer of bobbel, zweren die niet genezen, bloeding van het openen van het lichaam en moeite met ademhalen of eliminatie. Behandelingen voor kanker omvatten chemotherapie, chirurgie en medicijnen.
  • Maagtorsie: meestal bloat genoemdDit is een levensbedreigende aandoening die voorkomt bij grote, diepgelegen honden zoals Newfoundlanders, vooral als ze één grote maaltijd per dag krijgen, snel eten, of grote hoeveelheden water drinken of na het eten krachtig trainen. Bloat komt voor wanneer de maag wordt opgezwollen met gas of lucht en dan verdraait. De hond kan niet boeten of braken om zichzelf te ontdoen van de overtollige lucht in zijn maag en de bloedtoevoer naar het hart wordt belemmerd. De bloeddruk daalt en de hond raakt in shock. Zonder onmiddellijke medische aandacht kan de hond doodgaan. Verdachte zwelling als uw hond een opgezwollen buik heeft, te veel kwijlt en kokhalst zonder te moeten overgeven. Hij is ook rusteloos, depressief, slaperig en zwak met een snelle hartslag. Als u deze symptomen opmerkt, moet u uw hond zo snel mogelijk naar de dierenarts brengen.
  • Ruptured Anterior Cruciate Ligament: Dit is een veel voorkomende knieblessure en komt meestal voor bij jonge, grote honden tijdens het spel of bij oudere honden met overgewicht; de voorste kruisband scheurt of breekt, wat resulteert in een plotselinge kreupelheid. De behandeling varieert naargelang de ernst, maar omvat rust, beperkte activiteit, medicatie en operaties.

Zorg

Hoewel hij relatief zacht is, heeft deze hond regelmatige activiteit nodig . Hij is geen langeafstandsloper, maar hij is een grote zwemmer. Je moet extra voorzichtig zijn als je een puppy uit Newfoundlander opvoedt. Net als andere gigantische rassen, groeit de Newfoundlander zeer snel tussen de leeftijd van vier en zeven maanden, waardoor hij vatbaar is voor botaandoeningen. Als grote hond veroudert hij sneller dan kleine honden. Laat uw Newfoundlander puppy niet hardlopen en spelen op zeer harde ondergronden zoals trottoirs of een kar trekken tot hij minstens twee jaar oud is en zijn gewrichten volledig gevormd zijn.




Normaal spelen op gras is prima, net als puppy behendigheid , met zijn sprongen van één inch. Zwemmen is een ideale vorm van lichaamsbeweging voor een puppy uit Newfoundlander, omdat hij zijn spieren traint zonder gevaar voor gewonden.moet beginnen op de dag dat u uw Newfoundlander-puppy mee naar huis neemt. Hij is over het algemeen enthousiast om te behagen, dus training is vrij eenvoudig. Leibandtraining is een must bij Newfoundlander, vooral omdat hij meer dan 100 kilo zal wegen als hij volgroeid is. Puppy kleuterschool en gehoorzaamheid klassen worden aanbevolen.

Voeding

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid: 4 tot 5 kopjes droogvoer van hoge kwaliteit per dag, verdeeld over twee maaltijden. Newfoundlander-puppy’s hebben een langzame, gestage groei nodig. Voed een goed dieet met 22 tot 24 procent eiwit en 12 tot 15 procent vet. Houd je Newfoundlander in goede conditie door zijn eten te meten en hem twee keer per dag te voeren in plaats van voedsel weg te laten. Opmerking: hoeveel uw volwassen hond eet, hangt af van zijn grootte, leeftijd, build, metabolisme en activiteitenniveau. Honden zijn individuen, net als mensen, en ze hebben niet allemaal dezelfde hoeveelheid voedsel nodig. Het is bijna vanzelfsprekend dat een zeer actieve hond meer nodig heeft dan een hond met een couch potato. De kwaliteit van hondenvoer die je koopt, maakt ook een verschil – hoe beter het hondenvoer, hoe verder het gaat om je hond te voeden en hoe minder je nodig hebt om in de kom van je hond te schudden. Houd je Newfoundlander in goede conditie door zijn eten te meten en hem twee keer per dag te voeren in plaats van voedsel weg te laten. Als je niet zeker weet of hij te zwaar is, geef hem dan de oogtest en de praktijktest.

Kijk eerst naar hem. Je zou in staat moeten zijn om een middel te zien. Plaats vervolgens je handen op zijn rug, duimen langs de ruggengraat, met de vingers naar beneden gespreid. Je zou je ribben moeten kunnen voelen maar niet zien zonder hard te hoeven drukken. Als je het niet kunt, hij Je zou je ribben moeten kunnen voelen maar niet zien zonder hard te hoeven drukken. Als je het niet kunt, hij Je zou je ribben moeten kunnen voelen maar niet zien zonder hard te hoeven drukken. Als je het niet kunt, hijheeft minder voedsel nodig en meer beweging. Voor meer informatie over het voeren van uw Newfoundlander, raadpleegt u onze richtlijnen voor het kopen van het juiste voer , het voeden van uw puppy en het voeren van uw volwassen hond.

Vacht kleur en verzorging

De Newfoundlander heeft een platte, waterbestendige dubbele vacht. De buitenste laag is grof en lang en de ondervacht is zacht en dicht. Het afwerpen is matig, en het grootste deel ervan vindt voornamelijk plaats in de lente en de herfst. De jas van Newfoundlander is verkrijgbaar in verschillende kleuren, waaronder effen zwart, bruin, grijs of Landseer, een witte jas met zwarte aftekeningen.

Zijn dikke, knappe vacht vereist twee tot drie keer per week borstelen . Baden als nodig , elke één tot twee maanden. Veel eigenaren kiezen ervoor om een professionele trimmer in te huren om hun Newfoundlander te verzorgen, omdat het een moeilijke taak is. Hoe dan ook, je moet nog steeds regelmatig poetsen. Zoals alle honden met een pluizige vacht, wordt de Newfoundlander gemakkelijk vies. Verwachten modderige poten, bladeren of bramen vast in de vacht, en uitwerpselen op de achterhand.Poets de tanden van je Newfoundlander minstens twee of drie keer per week om de opeenhoping van tartaar en de bacteriën die op de loer liggen te verwijderen. Dagelijks poetsen is nog beter als je tandvleesaandoeningen en slechte adem wilt voorkomen.

Trim zijn nagelseens per maand of zo, als uw hond ze niet op natuurlijke wijze draagt om pijnlijke tranen en andere problemen te voorkomen. Als je ze op de grond hoort klikken, zijn ze te lang. Hondenteennagels hebben bloedvaten erin en als je te ver snijdt, kun je bloedingen krijgen. Als u zich niet ongemakkelijk voelt om het zelf te doen, vraag dan een dierenarts of verzorger om het voor u te doen. Zijn oren moeten wekelijks worden gecontroleerd op roodheid of een slechte geur, wat op een infectie kan duiden. Wanneer u de oren van uw hond controleert, veeg ze dan weg met een katoenen bal gedrenkt in een zachte, pH-gebalanceerde oorreiniger om infecties te helpen voorkomen. Steek niets in de gehoorgang; maak gewoon het buitenoor schoon. Begin je Newfoundlander te laten poetsen en onderzoeken wanneer hij een puppy is. Ga regelmatig met zijn poten om – honden zijn gevoelig voor hun voeten – en kijk in zijn mond.

Maak grooming een positieve ervaring gevuld met lof en beloningen, en u legt de basis voor eenvoudige veterinaire examens en andere handelingen wanneer hij volwassen is. Terwijl u borstelt, controleert u op zweren, uitslag of tekenen van infectie, zoals roodheid, gevoeligheid of ontsteking op de huid, in de neus, mond en ogen en op de voeten. Ogen moeten helder zijn, zonder roodheid of afscheiding. Je zorgvuldige wekelijkse examen helpt je om vroegtijdig potentiële gezondheidsproblemen te herkennen.

Kinderen en andere huisdieren

Deze knuffelige reus is zeer tolerant ten opzichte van kinderen, wat belangrijk is omdat hij een kindmagneet is dankzij zijn grootte en rijkdom aan zacht bont. Maar hij kan ook per ongeluk een peuter of klein kind omvallen en kan intimiderend lijken voor kinderen die hem niet kennen. Zoals met elk ras, moet u kinderen altijd leren honden te benaderen en aan te raken, en altijd toezicht houden op eventuele interacties tussen honden en jonge kinderen om te voorkomen dat er bijtend of oor- of staartwerk van een van beide partijen wordt veroorzaakt. Leer uw kind nooit een hond te benaderen terwijl hij aan het eten of slapen is of om het voedsel van de hond weg te halen. Geen hond, hoe vriendschappelijk ook, zou ooit zonder toezicht met een kind moeten worden verlaten. De Newfoundlander is ook makkelijk in de omgang en vriendelijk met andere huisdieren, inclusief katten en kleine zoogdieren, zolang hij maar goed gesocialiseerd is en opgeleid.

5/5 (4)

Review