Het Ierse Wolfshond hondenras werd oorspronkelijk gebruikt in de oorlog om mannen van paarden en strijdwagens te slepen. Hij jaagde ook op groot wild zoals herten, zwijnen en wolven. Tegenwoordig is deze aanpasbare hond een familielid die ook concurreert in gehoorzaamheid, bij het volgen en lokken. Zie hieronder alle kenmerken van de Ierse Wolfshond!




Kenmerken

Hondenrasgroep: Honden
Hoogte: 2 voet, 8 duim aan 2 voet, 11 duim lang op de schouder
Gewicht: 115 tot 180 ponden
Leeftijd: 6 tot 8 jaar

Als Ierse ogen glimlachen, weet je zeker dat ze bij een Ierse wolfshond horen. Hij heeft een nobele en indrukwekkende verschijning, maar onder zijn ruige wenkbrauwen fonkelen ogen met een zoete, zachte uitdrukking. Dit oude ras is afkomstig uit Ierland, waar hij zowel als oorlogshond als jachthond diende . Hij kwam dicht bij uitsterven in de 19e eeuw nadat de grote prooidieren – wolven, herten en wilde zwijnen – grotendeels waren verdwenen in Ierland, maar het ras werd nieuw leven ingeblazen en is vandaag een geweldige metgezel die de bewondering van velen trekt.

De Ierse Wolfshond is de langste van alle hondenrassen en de grootste van de windhonden – honden die de bewegende prooi achtervolgen. Ondanks zijn verre verleden als een woeste oorlogshond, is hij een vriendelijke reus die het goed met iedereen kan vinden, inclusief kinderen, andere honden en soms zelfs katten. Hij houdt van lange wandelingen, die belangrijk zijn voor het behoud van zijn enorme lichaam, maar verder is hij tevreden dat hij een couch potato is. Terwijl ze binnenshuis rustig zijn, worden Ierse wolfshonden niet aanbevolen voor het leven in een appartement. Overweeg of je een op en neer de trap zou kunnen krijgen als hij gewond of ziek was. Ze doen het het beste in een huis met een grote omheinde tuin waar ze ruimte hebben om te rennen.

De Ierse Wolfshond is niet de ideale waakhond. Hij blaft geen alarm, en hoewel hij de omvang heeft om veel potentiële indringers af te schrikken, heeft hij niet de aard van een waakhond. Hij is dapper maar niet agressief.

Ierse wolfshond

Zoals elke hond is de Ierse Wolfshond niet het ras voor iedereen. Zijn gigantische grootte alleen is een overweging. Hij heeft verschillende gezondheidsproblemen waar potentiële eigenaren zich bewust van moeten zijn. En hij is een kortstondig ras met slechts een levensduur van 6 tot 8 jaar. Als u op zoek bent naar een ras dat vele jaren leeft en gemakkelijk te verzorgen is, dan is hij niet het ras voor u. Maar als je op zoek bent naar een metgezel die je leven met liefde, bewondering en slordige kussen zal vullen, zoek dan niet verder.

Highlights

  • Ierse wolfshonden worden niet aanbevolen voor het leven in een appartement. Hoewel ze binnenin relatief lage activiteitsniveaus hebben, hebben ze ruimte nodig om zich uit te strekken en zijn ze niet gebouwd om trappen te onderhandelen.
  • Ierse Wolfshonden hebben minstens 40 minuten dagelijkse lichaamsbeweging nodig en doen het het beste in een huis met een grote omheinde tuin.
  • Ierse Wolfshonden hebben een omheinde tuin nodig om te voorkomen dat ze hun prooi wegjagen van hun werven. Ze mogen niet in een tuin worden gehouden met ondergrondse elektronische afrasteringen. De drang om te jagen is te sterk om te worden overwonnen door de dreiging van een tijdelijke schok.
  • De Ierse Wolfshond is een zachte hond die het meestal goed met iedereen kan vinden. Met vroege socialisatie en training zal hij genadig zijn tegenover andere honden en verdraagzaam zijn voor kamerkatten. Hij beschouwt buitenkatten en andere dieren als eerlijk spel.
  • Als je op zoek bent naar een langlevend ras, dan is de Ierse wolfshond niet voor jou. Hij leeft ongeveer 6 tot 8 jaar en zijn gigantische omvang predisponeert hem voor veel gezondheidsproblemen.
  • Ierse Wolfshonden zijn geen goede waakhonden, hoewel hun grootte een potentiële indringer kan afschrikken.
  • De Ierse Wolfshond is een gemiddelde schudder en hoeft alleen wekelijks of tweewekelijks te worden geborsteld . Je zult de langere delen van zijn jas moeten strippen als je wilt dat hij eruitziet als de Ierse Wolfshonden die in de exterieurring meedoen.
  • Ierse Wolfshonden moeten aangelijnd worden om te voorkomen dat ze dieren of andere bewegende voorwerpen, zoals radiogestuurde auto’s, achterna zitten.
  • De Ierse Wolfshond is geen pony en mag niet door kinderen worden bereden, hoe klein ook. Zijn gewrichten zijn niet gebouwd voor de spanning. Hij is ook niet gebouwd om een ​​kar of ander voertuig te trekken.
  • Ierse Wolfshonden gedijen goed als ze bij hun baasjes zijn. Het zijn geen buitenhonden, hoewel ze het leuk vinden om buiten te spelen.
  • Koop nooit een puppy van een onverantwoordelijke fokker, puppymolen of dierenwinkel om een ​​gezonde hond te krijgen. Zoek naar een gerenommeerde fokker die haar fokhonden test om er zeker van te zijn dat ze vrij zijn van genetische ziektes die ze kunnen doorgeven aan de pups en dat ze een goed humeur hebben.

 

Geschiedenis

Door de geschiedenis heen is de Great Hound of Ireland een wonder geweest, waar hij ook ging. De Romeinse consul Aurelius schreef in 391 n.Chr. Dat “heel Rome met verbazing de zeven Ierse Wolfshonden bezocht die hem als een geschenk waren toegezonden. En geen wonder! De grote maat van de hond maakte hem in de strijd angstaanjagend en geschikt voor het achtervolgen van de Ierse eland, die zes voet op de schouder stond – het dubbele van de hoogte van de Wolfshond – evenals de wolf, het roofdier waarvan de Wolfshond uiteindelijk zijn naam aannam.

Voordien stond hij bekend als Cu , een Gaelic woord dat waarschijnlijk jachthond, wolfshond of oorlogshond betekende. Er zijn veel vermeldingen van de grote hond in de Ierse literatuur door de eeuwen heen. Hij werd gebruikt als oorlogshond, met als taak mannen uit paarden of strijdwagens te trekken. Ze werden ook gebruikt voor het jagen op elanden, zwijnen en wolven en het bewaken van huizen en vee. De Ierse Wolfshond werd gewaardeerd voor zijn wreedheid en dapperheid in de strijd.

De Ierse wet stond alleen koningen en edelen toe de Ierse wolfshond te bezitten, en het aantal honden in eigendom was gerelateerd aan het prestige van de titel. Bijvoorbeeld, leden van de mindere adel waren beperkt tot twee Wolfshonden. Ierse legendes zeggen dat volksheld Finn MacCumhaill 500 Ierse Wolfshonden had, met zijn twee favorieten Bran en Sceolan, die een magische geboorte hadden.

De Ierse Wolfshond was een populair geschenk tussen heersers en andere belangrijke mensen. Vaak kwamen ze aangekomen met kettingen en kragen gemaakt met zilver en goud. Een favoriet verhaal is dat van de Ierse wolfshond die in 1210 door de Engelse koning John naar de prins van Wales, Llewellyn, werd gestuurd. De hond heette Gelert en Llewellyn hield meer van hem dan van het leven zelf.

Op een dag ging Llewellyn op jacht en vroeg Gelert zijn zoontje te bewaken terwijl hij weg was. Toen hij terugkeerde, vond hij de wieg van de baby omvergeworpen en Gelert bedekt met bloed. Gek van verdriet doodde hij Gelert, maar toen de trouwe hond op sterven lag, hoorde Llewellyn de roep van zijn zoon. Hij zocht verder en vond het kind, levend, naast het lichaam van een wolf die Gelert had gedood. Llewellyn rouwde zijn hond voor altijd na en richtte een graf op naar de eer van Gelert, die nog steeds te zien is in Caernarvon, Wales.

Ondanks zijn roem, de aantallen van de Ierse Wolfshond daalde in de loop van de jaren, vooral nadat de eland en de wolf in Ierland tot uitsterven waren gejaagd. Ierse wolfshonden werden door slechts enkele families als sierhonden gehouden en zagen zelden het gebruik in het veld. Het ras is misschien verdwenen als het niet in het belang van Major HD Richardson was geweest. In het midden van de negentiende eeuw schreef Richardson een boek waarin werd gesuggereerd dat de Ierse Wolfshond en de Highland Deerhound hetzelfde ras waren. Hij begon Ierse wolfshond te fokken en baseerde zijn fokprogramma op de Glengarry Deerhounds.

Een andere pleitbezorger van de Ierse Wolfshond was een Captain George Augustus Graham, die Glengarry Deerhounds, Borzoi en een Tibetaanse Mastiff gebruikte om het Ierse Wolfshondras nieuw leven in te blazen. Hij gebruikte ook Ierse Wolfshonden die werden gekruist met Duitse doggen , waaronder een Harlequin Great Dane.

Graham richtte de Ierse wolfshond Club op in 1885 en de Engelse Kennel Club erkende het ras in 1925. De eerste Ierse Wolfshond geregistreerd bij de American Kennel Club was Ailbe in 1897 en de Ierse wolfshond Club of America werd opgericht in 1927. Vandaag de dag, de Ierse Wolfshond staat op de 77e plaats van de 155 rassen en rassen die worden erkend door de AKC.

Grootte

Een mannelijke Ierse wolfshond staat minstens 32 centimeter lang bij de schouder en weegt ten minste 120 kilo. Het Ierse Wolfshond-wijfje is minstens 30 duim lang en 105 ponden. Veel zijn groter. Mannen zijn gemiddeld 34 tot 35 inch en 140 tot 180 pond; vrouwtjes van 32 tot 34 inch en 115 tot 140 pond.

Persoonlijkheid

Intelligent en zacht, de Ierse wolfshond heeft een sterk verlangen naar menselijk gezelschap. Met zijn gezin is hij kalm, waardig en ontvankelijk. Hij is gevoelig en moet worden getraind met behulp van positieve bekrachtiging, zoals prijzen en voedselbeloningen. Harde woorden of fysieke straffen zullen hem doen stoppen. Als het gaat om waakhondtaken is hij waaks maar niet achterdochtig. Er is geen agressief bot in zijn lichaam, dus hij is een slechte keuze als waakhond.

Temperament wordt beïnvloed door een aantal factoren, waaronder erfelijkheid, training en socialisatie . Puppy’s met een aangenaam temperament zijn nieuwsgierig en speels, bereid om mensen te benaderen en door hen te worden vastgehouden. Kies de puppy op het midden van de weg, niet degene die zijn nestgenoten slaat of degene die zich in de hoek verstopt.




Ontmoet altijd minstens één van de ouders – meestal is de moeder degene die beschikbaar is – om ervoor te zorgen dat ze leuke temperamenten hebben waarmee je vertrouwd bent. Het ontmoeten van broers en zussen of andere familieleden van de ouders is ook nuttig om te evalueren hoe een puppy eruit zal zien als hij opgroeit.

Zoals elke hond heeft de Ierse Wolfshond behoefte aan vroege socialisatie – blootstelling aan veel verschillende mensen, bezienswaardigheden, geluiden en ervaringen – als ze jong zijn. Socialisatie helpt ervoor te zorgen dat uw Ierse Wolfshondpuppy opgroeit tot een goed afgeronde hond. Inschrijven voor een puppy kleuterklas is een goed begin. Bezoekers regelmatig uitnodigen, en hem meenemen naar drukke parken, winkels die honden toelaten, en op ontspannende wandelingen om buren te ontmoeten, zullen hem ook helpen zijn sociale vaardigheden te verbeteren.

Gezondheid

Ierse Wolfshonden zijn over het algemeen gezond, maar net als alle rassen zijn ze gevoelig voor bepaalde gezondheidsproblemen. Niet alle Ierse Wolfshonden krijgen een of alle van deze ziekten, maar het is belangrijk om je bewust te zijn van hen als je dit ras overweegt. Als je een puppy koopt, zoek dan een goede fokker die je de gezondheidsklarons laat zien voor de ouders van je puppy. Gezondheidsklaringen bewijzen dat een hond is getest op en vrij is van een bepaalde aandoening.

  • Anesthesiegevoeligheid: Sighthounds, waaronder Ierse Wolfshonden, zijn gevoelig voor anesthesie en sommige andere medicijnen die kunnen leiden tot de dood van de hond als deze een normale dosis krijgt toegediend. Deze gevoeligheid is waarschijnlijk gerelateerd aan het lagere percentage lichaamsvet in dit ras dan andere rassen. Een normale dosis voor een hond ter grootte van de Ierse wolfshond is over het algemeen te veel voor de Ierse vetter met laag lichaamsvetgehalte. Kies een dierenarts die bekend is met deze gevoeligheid in windhonden.
  • Heupdysplasie: dit is een erfelijke aandoening waarbij het dijbeen niet goed in het heupgewricht past. Sommige honden vertonen pijn en kreupelheid op één of beide achterbenen, maar u merkt mogelijk geen enkel teken van ongemak bij een hond met heupdysplasie. Naarmate de hond ouder wordt, kan zich artritis ontwikkelen. Röntgenonderzoek voor heupdysplasie wordt gedaan door de Orthopaedic Foundation for Animals of het Hip Improvement Program van de University of Pennsylvania (PennHIP). Honden met heupdysplasie mogen niet worden gefokt. Als je een puppy koopt, vraag je de fokker om een ​​bewijs dat de ouders getest zijn op heupdysplasie en geen problemen hebben. Heupdysplasie is erfelijk, maar kan worden verergerd door omgevingsfactoren, zoals snelle groei van een calorierijk dieet of letsel door springen of vallen op gladde vloeren.
  • Elleboogdysplasie: dit is een erfelijke aandoening die veel voorkomt bij honden van grote rassen. Er wordt gedacht dat dit wordt veroorzaakt door verschillende groeisnelheden van de drie botten waaruit de elleboog van de hond bestaat, waardoor gezamenlijke laxiteit ontstaat. Dit kan leiden tot pijnlijke kreupelheid. Uw dierenarts kan een operatie aanbevelen om het probleem te verhelpen, of gewichtsbeheersing of ontstekingsremmende medicijnen om de pijn onder controle te houden.
  • Lever Shunt: Een lever shunt is een abnormale bloedstroom tussen de lever en het lichaam. Dat is een probleem, omdat de lever verantwoordelijk is voor het ontgiften van het lichaam, het metaboliseren van voedingsstoffen en het elimineren van medicijnen. Tekenen kunnen omvatten, maar zijn niet beperkt tot, neurologische gedragsafwijkingen, gebrek aan eetlust, hypoglycemie (lage bloedsuikerspiegel), intermitterende gastro-intestinale problemen, urinewegproblemen, drugintolerantie en groeiachterstand. Tekenen verschijnen meestal voor twee jaar. Corrigerende chirurgie kan nuttig zijn bij langetermijnbeheer, evenals een speciaal dieet.
  • Hartziekte: Ierse Wolfshonden kunnen vatbaar zijn voor hartziekten, voornamelijk hartfalen veroorzaakt door gedilateerde cardiomyopathie. Gedilateerde cardiomyopathie treedt op wanneer de hartspier erg dun wordt en niet normaal kan samentrekken. Omdat het hart harder moet werken, wordt het vergroot. Honden met deze ziekte hebben een abnormaal hartritme en vertonen tekenen van hartfalen, waaronder zwakte, verlies van eetlust, gewichtsverlies, depressie, instorting, ademhalingsproblemen, een zachte hoest en een vergrote buik. Er is geen remedie, maar rust, voeding en medicatie kunnen een tijdje helpen.
  • Fibrocartilaginous Embolic Myelopathy: deze aandoening treedt op wanneer stukken kraakbeenachtig materiaal bloedvaten belemmeren die het ruggenmerg voeden, waardoor gedeeltelijke of volledige verlamming van de achterbenen ontstaat. De aandoening treft meestal honden tussen de 3 en 6 jaar oud en kan plotseling optreden tijdens elke activiteit. Er is geen behandeling, maar sommige honden verbeteren na verloop van tijd. De ernst van het verlies van gebruik moet worden bepaald voordat een gedragslijn kan worden besloten. Sommige honden kunnen hun leven met slechts minimale hulp leven, maar anderen zijn volledig verlamd. Als fysieke revalidatie niet helpt, is euthanasie de vriendelijkste optie.
  • Osteochondrose Dissecans (OCD): deze orthopedische aandoening, veroorzaakt door onjuiste groei van kraakbeen in de gewrichten, komt meestal voor in de ellebogen, maar is ook in de schouders gezien. Het veroorzaakt een pijnlijke verstijving van het gewricht, zodanig dat de hond niet in staat is om zijn elleboog te buigen. Het kan worden gedetecteerd bij honden vanaf de leeftijd van vier tot negen maanden. Overvoeding van puppyvoeding met “groeiformule” of eiwitrijk voedsel kan bijdragen aan de ontwikkeling ervan.
  • Osteosarcoom: osteosarcoom is in het algemeen van invloed op grote en grote rassen en is een agressieve botkanker . Het eerste teken van osteosarcoom is kreupelheid, maar de hond heeft röntgenfoto’s nodig om te bepalen of de oorzaak kanker is. Osteosarcoom wordt agressief behandeld, meestal met de amputatie van de ledematen en chemotherapie. Met de behandeling kunnen honden negen maanden tot twee jaar of langer leven. Gelukkig passen honden zich goed aan aan het leven op drie benen en lijden niet dezelfde bijwerkingen aan chemotherapie als mensen, zoals misselijkheid en haaruitval.
  • Progressieve retinale atrofie (PRA): dit is een degeneratieve oogafwijking die uiteindelijk blindheid veroorzaakt door het verlies van fotoreceptoren aan de achterkant van het oog. PRA is detecteerbaar jaren voordat de hond tekenen van blindheid vertoont. Gelukkig kunnen honden hun andere zintuigen gebruiken om te compenseren voor blindheid, en een blinde hond kan een vol en gelukkig leven leiden. Maak er gewoon geen gewoonte van om het meubilair te verplaatsen. Gerenommeerde fokkers laten hun honden hun ogen jaarlijks certificeren door een dierenarts oftalmoloog en fokken geen honden met deze ziekte.
  • Maag Dilatatie-Volvulus (Bloat):Vaak wordt dit bloat genoemd, dit is een levensbedreigende aandoening die grote honden met een diepe bovenlijf treft, vooral als ze één grote maaltijd per dag krijgen, snel eten, snel grote hoeveelheden water drinken of na het eten flink trainen. Bloat komt voor wanneer de maag wordt opgezwollen met gas of lucht en dan verdraait. De hond kan niet boeten of braken om zichzelf te ontdoen van de overtollige lucht in zijn maag en de bloedtoevoer naar het hart wordt belemmerd. De bloeddruk daalt en de hond raakt in shock. Zonder onmiddellijke medische aandacht kan de hond doodgaan. Verdachte zwelling als uw hond een opgezwollen buik heeft, te veel kwijlt en kokhalst zonder te moeten overgeven. Hij is ook rusteloos, depressief, slaperig en zwak met een snelle hartslag. Als u deze symptomen opmerkt, breng uw hond dan zo snel mogelijk naar de dierenarts.

Zorg

Ondanks zijn grote formaat is de Ierse Wolfshond een huisarts. Hij vindt het heerlijk om met mensen samen te zijn en is binnen kalm. Hij is het meest geschikt voor een huis zonder trappen; naar beneden gaan kan zijn gewrichten beschadigen. Geef hem toegang tot een veilig omheinde tuin waar hij kan rennen en hij zal gelukkig zijn. Een omheining is nodig om te voorkomen dat dit ras andere dieren achterna zit. Een ondergrondse elektronische afrastering zal het werk niet doen; het instinct om te jagen is veel sterker dan de angst voor een tijdelijke schok.

Ierse Wolfshondvolwassenen hebben een paar speeltijd van 20 minuten nodig, zodat ze elke dag vrijuit kunnen rennen. Ze zullen ook genieten van een wandeling. Vermijd elke oefening een uur voor de maaltijd en twee uur na de maaltijd om het risico op maagtorsie of zwelling te verminderen. Puppies hebben gratis spel nodig op een veilig omheinde tuin, maar beperken het hardlopen tot slechts enkele minuten per dag. Ze mogen niet worden gebruikt voor wandelingen tot ze minimaal zes maanden oud zijn. Begin met korte wandelingen van niet meer dan vijf minuten en bouw het op tot een halve kilometer over een periode van drie maanden. Ze mogen een afstand van twee mijl niet bereiken voordat ze een jaar oud zijn.

Ga door met dit geleidelijke en zachte oefenprogramma totdat de Ierse wolfshond zijn volwassenheid bereikt op een leeftijd van 18 tot 24 maanden. Grote rassen zijn vatbaar voor gewrichtsproblemen en overmatige inspanning tijdens hun groei- en ontwikkelingsfase kan hun gewrichten beschadigen.

Wandelingen aan de lijn zijn een must voor dit ras. Het zijn windhonden en jagen dieren achterna wanneer ze ze zien, zonder acht te slaan op uw oproepen om te komen. Een windhond tijdens de achtervolging concentreert zich op zijn prooi, niet op het verkeer, en kan gemakkelijk gewond of gedood worden. Hij kan ook het dier dat hij achtervolgt verwonden of doden, wat niet veel zal doen voor je relatie met je buren als hun Toy Poodle of Siamese kat zijn slachtoffer is.

Ierse Wolfshonden zijn intelligent en trainbaar als je consistent bent en positieve versterkingstechnieken gebruikt, zoals voedselbeloningen en prijzen. Ze zijn over het algemeen gemakkelijk te reinigen en een krat kan helpen, hoewel het niet te veel gebruikt zou moeten worden. Krattraining is een geweldige hulp bij zindelijkheidstraining, en het zal ook uw spullen veilig bewaren voor uw puppy en uw puppy beschermen tegen uw woede omdat hij uw favoriete schoenen heeft opgekauwd. De Ierse Wolfshond mag echter niet voor lange periodes worden ingepakt. Lange uren in een krat kunnen zijn gewrichten beschadigen.

Voeding

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid: 4 tot 8 kopjes droogvoer van hoge kwaliteit per dag, verdeeld over twee maaltijden. OPMERKING: Hoeveel uw volwassen hond eet, hangt af van zijn grootte, leeftijd, build, metabolisme en activiteitenniveau. Honden zijn individuen, net als mensen, en ze hebben niet allemaal dezelfde hoeveelheid voedsel nodig. Het is bijna vanzelfsprekend dat een zeer actieve hond meer nodig heeft dan een hond met een couch potato. De kwaliteit van hondenvoer die je koopt, maakt ook een verschil – hoe beter het hondenvoer, hoe verder het gaat om je hond te voeden en hoe minder je het nodig hebt om in de kom van je hond te schudden.

Houd je Ierse Wolfshond in goede vorm door zijn eten te meten en hem twee keer per dag te voeren in plaats van voedsel weg te laten. Als je niet zeker weet of hij te zwaar is , geef hem dan de oogtest en de praktijktest.

Kijk eerst naar hem. Je zou in staat moeten zijn om een ​​middel te zien. Plaats vervolgens je handen op zijn rug, duimen langs de ruggengraat, met de vingers naar beneden gespreid. Je zou je ribben moeten kunnen voelen maar niet zien zonder hard te hoeven drukken. Als je dat niet kunt, heeft hij minder voedsel en meer lichaamsbeweging nodig.

Vacht kleur en verzorging

De Wolfshond jas is ruw en hard. Het haar op de ogen en onder de kaak is stug en lang. Een Ierse wolfshond van Ierse kwaliteit kan een zachtere of langere vacht hebben, maar dat heeft geen invloed op zijn vermogen om een ​​metgezel te zijn. Vachtkleuren zijn grijs, gestroomd, rood, zwart, wit of fawn. Ierse wolfshonden verliezen consequent het hele jaar door. Poets je hond wekelijks om de vacht gezond te houden. Hij zou niet vaker dan een of twee keer per jaar een bad moeten nemen, tenzij hij iets stinkt krijgt.

Om de vacht een nette look te geven voor de showring of gewoon omdat je het liever hebt, pluk je zachtjes overtollig haar uit de oren met je duim en wijsvinger en gebruik je een dunner wordende schaar of een afstrijkmes om het haar op de voeten te smeren en het haar op te ruimen de zijkant van de nek. Verwijder niet te veel; de Ierse wolfshond moet iets van een manen hebben.

Om af te werken, stript u lang haar onder de buik en aan de basis van de staart. U wilt dat uw Ierse wolfshond een gladde, schone uitstraling heeft die pronkt met zijn sierlijke lijnen. Poets de tanden van je hond minstens twee of drie keer per week om de opeenhoping van tartaar en de bacteriën die op de grond liggen te verwijderen. Dagelijks poetsen is nog beter als je tandvleesaandoeningen en slechte adem wilt voorkomen.

Trim nagels een of twee keer per maand als uw hond ze niet op natuurlijke wijze draagt ​​om pijnlijke tranen en andere problemen te voorkomen. Als je ze op de grond hoort klikken, zijn ze te lang. Hondenteennagels hebben bloedvaten erin en als je te ver snijdt, kan je bloeden – en je hond werkt mogelijk niet mee als hij de volgende keer dat de nagelknipper eruit komt, ziet. Dus, als je geen ervaring hebt met het knippen van hondennagels, vraag dan een dierenarts of trimmer om aanwijzingen.

Zijn oren moeten wekelijks worden gecontroleerd op roodheid of een slechte geur, wat op een infectie kan duiden. Wanneer u de oren van uw hond controleert, veeg ze dan weg met een katoenen bal gedrenkt in een zachte, pH-gebalanceerde oorreiniger om infecties te helpen voorkomen. Steek niets in de gehoorgang; maak gewoon het buitenoor schoon. Begin je Ierse Wolfshond te wennen aan het borstelen en onderzoeken wanneer hij een puppy is. Ga regelmatig met zijn poten om – honden zijn gevoelig voor hun voeten – en kijk in zijn mond. Maak grooming een positieve ervaring gevuld met lof en beloningen, en u legt de basis voor eenvoudige veterinaire examens en andere handelingen wanneer hij volwassen is.

Terwijl u borstelt, controleert u op zweren, uitslag of tekenen van infectie, zoals roodheid, gevoeligheid of ontsteking op de huid, in de neus, mond en ogen en op de voeten. Ogen moeten helder zijn, zonder roodheid of afscheiding. Je zorgvuldige wekelijkse examen helpt je om vroegtijdig potentiële gezondheidsproblemen te herkennen.

Kinderen en andere huisdieren

Ierse wolfshonden zijn zachtaardig met kinderen, maar simpelweg vanwege hun grote formaat kunnen ze per ongeluk hun peuters neerslaan en ze bang maken of verwonden. Ze zijn het meest geschikt voor huizen met oudere kinderen. Ierse Wolfshonden zijn geen pony’s, en kinderen kunnen er niet op rijden. Je wolfhond kan gewond raken als kinderen hem proberen te berijden.

Leer kinderen altijd hoe ze honden moeten benaderen en aanraken, en houd altijd toezicht op eventuele interacties tussen honden en jonge kinderen om te voorkomen dat ze bijten of oor- of staartaanvallen van een van beide partijen. Leer uw kind nooit een hond te benaderen terwijl hij slaapt of eet of om te proberen het hondenvoer weg te nemen. Er mag nooit een hond zonder toezicht met een kind worden achtergelaten.

Met vroege socialisatie en training, zou je Ierse Wolfshond goed met andere honden kunnen opschieten. Hij kan kleine dieren zoals katten achtervolgen , tenzij ze ermee worden opgevoed en geleerd dat niet te doen. Het is van vitaal belang om hem goed te introduceren bij andere dieren in het huishouden en toezicht te houden op hun interacties. Hij zal buitenkatten en andere kleine dieren beschouwen als een eerlijk spel.

4.67/5 (6)

Review