Spasme van de achterpoten
Onwillekeurige, pijnlijke samentrekking van de spieren in de achterpoten.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 50/mnd
Spasmen van de achterpoten bij honden – ook wel 'dansend Doberman-syndroom' genoemd, omdat het vooral Doberman Pinschers treft – is een neuromusculaire aandoening die ongecontroleerde buiging van de heup en het kniegewricht (vergelijkbaar met een menselijke knie) veroorzaakt terwijl de hond staat. De ziekte is nog niet volledig begrepen, maar heeft de volgende kenmerken: In de beginfase kan een hond meestal nog normaal lopen en rennen, maar krijgt hij krampen bij het staan. Sommige getroffen honden zullen liever zitten of liggen dan staan. De hond lijkt te dansen, maar in werkelijkheid buigt en strekt hij afwisselend zijn achterpoten. Hoewel de spasmen in één poot kunnen beginnen, breiden ze zich meestal binnen enkele maanden uit naar beide achterpoten. De voorpoten worden niet aangetast. Deze aandoening ontwikkelt zich langzaam tot spierzwakte, knikken van de achterpoten (lopen op de knokkels of bovenkant van de voet) en spieratrofie in de achterpoten. Het treft honden, zowel mannetjes als vrouwtjes, in de leeftijd van 6 maanden tot 7 jaar. De 'dansende Doberman-ziekte' kan op veel andere ziekten en aandoeningen lijken, waaronder: Andere medische aandoeningen die verband houden met het zenuwstelsel Het grootste verschil is dat de hond bij de 'dansende Dobermanziekte' geen pijn lijkt te hebben. Symptomen die verband kunnen houden met dansende Dobermanns zijn onder andere: Spasmen in de spieren van de achterpoten Het buigen en strekken van een of beide achterpoten Op en neer schuiven op de achterpoten Atrofie (spierverlies) van het/de aangedane been of benen Voorkeur voor zitten of liggen in plaats van staan Instorting van de achterkant met ernstige zwakte Er is op dit moment nog niet veel bekend over de oorzaken van de ziekte. Er is mogelijk een genetische link, maar dat is nog niet bewezen. Het diagnosticeren van de 'dansende Doberman-ziekte' kan moeilijk en frustrerend zijn, omdat de meeste diagnostische tests normale resultaten laten zien. Dierenartsen stellen de diagnose meestal op basis van: Andere ziekten die er mogelijk vergelijkbaar uitzien, uitsluiten Bloedonderzoek kan soms verhoogde waarden aantonen van spierenzymen zoals aspartaataminotransferase (AST), alanineaminotransferase (ALT), lactaatdehydrogenase (LDH) en creatinekinase (CK)