Advertentie

Adverteer in de header

in Zeeland

Zichtbaar op elke pagina — maximale bereik

€ 149/mnd

Adverteren

Alles over Honden

Informatie over hondenrassen

Slikproblemen

Matig

Moeilijkheden bij het doorslikken van voedsel of water door vernauwing of spierproblematiek.

Ernst

Matig

Voorkombaar

Nee

Categorie

Mond & gebit

Advertentie

Adverteer hier

in Zeeland

€ 50/mnd

Adverteren

Dysfagie, de medische term voor slikproblemen, kan anatomisch gezien voorkomen als orale dysfagie (in de mond), faryngeale dysfagie (in de keelholte zelf) of cricofaryngeale dysfagie (aan het uiteinde van de keelholte waar deze overgaat in de slokdarm). Orale dysfagie kan worden veroorzaakt door verlamming van de kaak, verlamming van de tong, tandziekten, zwelling of atrofie van de kauwspieren, of door het onvermogen om de mond te openen. Dieren met orale dysfagie eten vaak op een afwijkende manier, bijvoorbeeld door hun hoofd naar één kant te kantelen of naar achteren te gooien tijdens het eten. Voedsel dat zich zonder speeksel in de wangplooien van de mond heeft opgehoopt, is ook een typisch teken van orale dysfagie. Faryngeale dysfagie treedt op wanneer de hond wel voedsel kan pakken, maar herhaaldelijk moet proberen te slikken terwijl hij zijn hoofd en nek buigt en strekt, overmatig kauwt en kokhalst. Hoewel het voedsel in de wangplooien van de bek blijft zitten, is het bedekt met speeksel. De kokhalsreflex is verminderd en er kan slijmerige afscheiding uit de neus komen. Bij cricofaryngeale dysfagie kan de hond na meerdere pogingen wel slikken, maar daarna kokhalst, hoest en braakt hij het voedsel met geweld uit. In tegenstelling tot faryngeale dysfagie is de kokhalsreflex normaal. Dieren die aan cricofaryngeale dysfagie lijden, zijn vaak erg mager. Veroorzaken van keelzwakte of -verlamming: U moet een grondige beschrijving geven van de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid, zoals recente ziekten of verwondingen. Uw dierenarts zal standaardonderzoeken aanvragen, waaronder een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedprofiel en een urineonderzoek. Deze onderzoeken geven aan of uw huisdier een infectieziekte, nierziekte of spierblessure heeft. Tijdens het lichamelijk onderzoek is het cruciaal dat uw dierenarts onderscheid maakt tussen braken en slikproblemen (dysfagie). Bij braken zijn er buikspiercontracties, terwijl dit bij slikproblemen niet het geval is. Uw dierenarts kan ook bloed afnemen voor laboratoriumonderzoek naar ontstekingsaandoeningen van de kauwspieren, zoals myositis van de kauwspieren, maar ook naar myasthenia gravis, auto-immuunziekten, hyperadrenocorticisme en hypothyreoïdie. Uw dierenarts zal röntgenfoto's en echografieën van de schedel en nek van uw hond maken om te controleren op afwijkingen. Een echografie van de keelholte helpt uw dierenarts om gezwellen te visualiseren en zo nodig weefselmonsters af te nemen. Als uw dierenarts vermoedt dat uw hond een hersentumor heeft, zal een CT-scan en/of MRI-scan worden gebruikt om de tumor te lokaliseren en de ernst ervan te bepalen. De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak van de slikproblemen. Als de eetproblemen van uw hond worden veroorzaakt door een afwijking in de mond (orale dysfagie), moet u uw hond voeren door een voerbal achter in de keel te plaatsen en hem te helpen slikken. Bij patiënten met faryngeale of cricofaryngeale dysfagie kan het helpen om te eten door de kop en nek omhoog te houden tijdens het slikken. Als uw hond een gezond lichaamsgewicht niet kan behouden, kan uw dierenarts ervoor kiezen om een maagsonde te plaatsen. Als er een massa of vreemd voorwerp aanwezig is doordat uw hond dit heeft ingeslikt, kan een operatie nodig zijn om dit te verwijderen. Het is essentieel om uw hond tijdens de behandeling op een gezond gewicht te houden. Als uw hond geen maagsonde heeft en u hem met de hand voedt, zorg er dan voor dat u hem meerdere kleine maaltijden per dag geeft terwijl hij rechtop zit. U moet uw hond na elke maaltijd 10 tot 15 minuten in deze rechtopstaande positie houden om aspiratiepneumonie te voorkomen, wat optreedt wanneer voedsel in de longen terechtkomt. Symptomen van aspiratiepneumonie zijn onder andere lusteloosheid, koorts, pusachtige neusafscheiding, hoesten en/of ademhalingsproblemen. Als uw hond een van deze symptomen vertoont, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts en/of breng uw hond naar een spoedkliniek voor dieren voor onmiddellijke behandeling. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.

Inhoudsopgave

Cookies

We gebruiken cookies om bezoek te meten en de site te verbeteren. Lees meer in ons cookiebeleid.