Megaesofagus
Congenitale Idiopathische Megaoesophagus (CIM), oftewel slokdarmverlamming komt voor bij honden en leidt tot een verwijding van de slokdarm, waardoor de functie van de slokdarm in het transporteren van voedsel van de bek naar de maag niet goed meer verloopt. Aangedane puppy's krijgen binnen enkele weken, meestal bij overgang naar vast voedsel, moeite met eten. De aandoening kan ernstige, fatale complicaties hebben.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 50/mnd
Megaesofagus is een aandoening waarbij de slokdarm verlamd is en sterk verwijd raakt. Een gezonde slokdarm transporteert voedsel actief naar de maag via spierbewegingen; bij een verlamde slokdarm blijft voedsel en vocht gewoon in de slokdarm staan.
Symptomen
Het meest kenmerkende verschijnsel is regurgitatie: de hond geeft slokdarminhoud terug zonder misselijkheid, spierspanning of waarschuwing. Dit ziet er anders uit dan braken. Omdat regurgitatie ook voor de hond zelf plotseling komt, kunnen honden zich verslikken, wat leidt tot aspiratiepneumonie (longontsteking door ingeslikt voedsel). Verslikpneumonie is de meest voorkomende en ernstigste complicatie.
Oorzaken
Megaesofagus kan het gevolg zijn van een behandelbare aandoening zoals hypothyreoïdie, myasthenia gravis of een thymoom. Ook ernstige elektrolytenstoornissen in het bloed kunnen een rol spelen. In veel gevallen is geen oorzaak aan te wijzen.
Diagnose
Op een röntgenfoto van de borstholte is de verwijde, met lucht gevulde slokdarm zichtbaar. Normaal is de slokdarm niet te zien op een röntgenfoto.
Behandeling
Zolang de slokdarm verlamd is, moet de hond rechtop worden gevoerd: de etensbak op een verhoging zodat de slokdarm verticaal staat en de zwaartekracht het voedsel naar de maag trekt. Na het eten moet de hond enkele minuten rechtop blijven zitten. Meerdere kleine maaltijden per dag verdienen de voorkeur. Sommige honden slikken makkelijker nat voer, andere liever brokken; dit verschilt per hond.