Teratozoöspermie

Teratozoöspermie is een morfologische (betrekking hebbend op vorm en structuur) voortplantingsstoornis die wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van afwijkingen in de zaadcellen. Dat wil zeggen dat 40 procent of meer van de zaadcellen een abnormale vorm heeft. De zaadcellen kunnen korte of gekrulde staarten hebben, dubbele koppen, of koppen die te groot, te klein of misvormd zijn. Het effect van specifieke afwijkingen op de vruchtbaarheid is grotendeels onbekend, maar optimale vruchtbaarheid wordt verwacht bij honden met ten minste 80 procent morfologisch normale zaadcellen. Het is daarom bekend dat het voor zaadcellen met een afwijkende vorm vrijwel onmogelijk is om een eicel te bevruchten. Deze aandoening kan honden van elke leeftijd treffen, maar oudere honden hebben vaker andere leeftijdsgerelateerde ziekten of aandoeningen die de algehele spermakwaliteit beïnvloeden. Er is geen rasvoorkeur, maar er zijn meldingen dat Ierse wolfshonden een significant lagere spermakwaliteit hebben dan honden van andere rassen. Afwijkingen aan zaadcellen worden soms onderverdeeld in primaire en secundaire defecten. Primaire defecten treden op tijdens de spermatogenese, de ontwikkelingsfase, en secundaire defecten treden op tijdens het transport en de opslag in de epididymis (onderdeel van het zaadleidersysteem). Vaak zijn er geen uiterlijke symptomen van deze aandoening. Het meest opvallende symptoom manifesteert zich bij de fokteef, wanneer de reu er niet in slaagt een fokpartner te bevruchten. U moet uw dierenarts een grondige geschiedenis van de gezondheid van uw hond geven, samen met eventuele incidenten die tot deze aandoening hebben kunnen leiden, zoals trauma, infectie of reizen (aangezien andere klimaten, met name warme klimaten, een rol kunnen hebben gespeeld). Een voorgeschiedenis van onvruchtbaarheid bij uw hond zal uw dierenarts helpen bij het stellen van een diagnose. Is hij bijvoorbeeld onvruchtbaar gebleven na dekkingen op het juiste moment met meerdere teven waarvan de vruchtbaarheid is bewezen? Zijn er afwijkingen aan de zaadcellen gevonden tijdens een routineonderzoek naar de vruchtbaarheid? Uw dierenarts zal waarschijnlijk een hormonaal profiel bepalen en het ejaculaat (de zaadcellen) onderzoeken. Uw dierenarts zal ook testen op bacteriële infecties en mogelijk visuele diagnostische hulpmiddelen gebruiken om het voortplantingssysteem te onderzoeken. Een echografie kan aantonen of er sprake is van een blokkade, orchitis (ontsteking van de teelbal), hydrocele, bloeding in een lichaamsholte, epididymiscyste of een tumor in het teelbalgebied die de zaadleiders en de morfologie van de zaadcellen beïnvloedt. Er bestaat geen specifieke behandeling voor afwijkingen aan de zaadcellen; indien van toepassing, zal de onderliggende ziekte of aandoening worden behandeld. Antibiotica en ontstekingsremmende middelen worden voorgeschreven bij infectieziekten en zwelling als gevolg van ontsteking. Eenzijdige chirurgische verwijdering kan worden aanbevolen bij eenzijdige testikeltumoren of ernstige orchitis. Uw dierenarts kan seksuele rust adviseren bij oedeem (zwelling) of een cyste als gevolg van een trauma. Regelmatig sperma verzamelen kan de spermakwaliteit tijdelijk verbeteren bij honden met idiopathische teratozoöspermie, maar de kwaliteit van het sperma moet worden getest voordat het voor de fok wordt gebruikt, om genetische afwijkingen als gevolg van slecht sperma te voorkomen. Als uw hond zich in een extreem warme omgeving bevindt, of als het zomer is, bescherm uw hond dan tegen hoge omgevingstemperaturen door hem naar een koelere ruimte te brengen. Pas bovendien het bewegingsprogramma van uw hond aan om hittestress te verminderen, tenzij uw dierenarts specifiek meer beweging heeft voorgeschreven ter behandeling van obesitas. Het kan helpen om een klimaatgeregelde omgeving voor uw hond te creëren als hij niet gewend is aan hoge omgevingstemperaturen. Voorkom ook hitte-uitputting tijdens het sporten of verzorgen (bijvoorbeeld in de droogkooi). Als een onderliggende oorzaak wordt vastgesteld en behandeld, zal uw dierenarts 30 en 60 dagen nadat de aandoening is verholpen een spermaonderzoek willen uitvoeren. In gevallen met een omkeerbare oorzaak treedt een volledige verbetering van de spermamorfologie meestal pas na 60 dagen op – de geschatte duur van een volledige spermatogenetische cyclus. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.