Stomatitis

Stomatitis, ook wel bekend als chronische ulceratieve stomatitis bij honden (CCUS), tast het tandvlees, het mondslijmvlies, de tong en de keelholte van een hond aan. Het wordt een paradentale ziekte genoemd omdat het niet het weefsel aantast dat de tand met de tandholte verbindt, maar het weefsel dat de tanden omringt. Men schat dat 5-10% van de honden met stomatitis ook andere auto-immuunziekten heeft. Stomatitis kan de volgende symptomen veroorzaken: Zweren op delen van de tong Tandsteen, variërend van mild tot ernstig Tandvleesontsteking, variërend van mild tot ernstig Zweren op de plekken van de wang die de tanden raken (ook wel bekend als 'kuswonden') Als een hond eerder een gebitsreiniging heeft ondergaan zonder verbetering van de klinische symptomen, zal een dierenarts onderzoeken of stomatitis een mogelijke diagnose is. De precieze oorzaak van stomatitis is onbekend. We weten wel dat stomatitis een reactie van het immuunsysteem is op tandsteen en tandplak. De diagnose stomatitis wordt gesteld door middel van een biopsie (een stukje weefsel dat uit het lichaam wordt verwijderd voor verder onderzoek) en histologisch onderzoek (de studie van de microscopische structuren van weefsels). Diagnostische tests worden ook gebruikt om aandoeningen uit te sluiten die op stomatitis lijken, voordat een geschikt behandelplan kan worden opgesteld. Soortgelijke aandoeningen zijn onder andere: De behandeling van stomatitis begint met een professionele gebitsreiniging. Een hond met stomatitis moet elke 3-4 maanden een gebitsreiniging ondergaan om de kans op een opvlamming te verkleinen. Voor deze reiniging moet de hond onder sedatie worden gebracht, zodat de tanden goed kunnen worden onderzocht en onder het tandvlees kan worden gereinigd. Ook worden röntgenfoto's van het gebit gemaakt om de gezondheid van elke individuele tand te beoordelen. Als wordt vastgesteld dat een tand niet langer levensvatbaar is, wordt deze getrokken. De dierenarts kan vervolgens een beschermende laag aanbrengen op de resterende tanden om het cariësproces te vertragen. De patiënt krijgt dan ontstekingsremmers, pijnstillers en een nauwkeurig schema voor de mondverzorging thuis mee naar huis. De thuiszorg is zeer intensief om te voorkomen dat de ziekte zich verder ontwikkelt en om de hond zo lang mogelijk een zo comfortabel mogelijk leven te bieden. Dit omvat tweemaal daags het verwijderen van tandplak met een product op basis van chloorhexidine. Als er een opvlamming optreedt, kunnen reinigingsdoekjes voor de tanden helpen totdat de pijn afneemt, aangezien tandenpoetsen op dat moment pijnlijk is. Zodra de pijn onder controle is, kan er weer dagelijks of tweemaal daags gepoetst worden. Naast een grondige mondhygiëne thuis, zijn er medicijnen en supplementen die mogelijk kunnen helpen om het ziekteproces te vertragen. Uw dierenarts kan het beste behandelplan bepalen, inclusief de benodigde medicijnen, afhankelijk van de behoeften van uw hond. Nee, maar met regelmatige en grondige gebitsverzorging is het onder controle te houden. Het doel van controle is ervoor te zorgen dat de hond zo comfortabel mogelijk leeft, zo lang mogelijk en met zoveel mogelijk tanden intact. Stomatitis is extreem pijnlijk en kan een omgeving creëren die leidt tot tandverlies. Het kan ervoor zorgen dat de hond stopt met eten en/of drinken, naast het verlies van tanden. Helaas niet, maar er zijn wel dingen die u thuis kunt doen om de frequentie en ernst van opvlammingen te verminderen, zoals regelmatig poetsen en het gebruik van producten tegen tandplak.