Physalopterose

Physalopterose is een infectie van het maag-darmkanaal, veroorzaakt door de parasiet Physaloptera spp. Meestal zijn er slechts enkele wormen aanwezig; infecties met slechts één worm komen zelfs vaak voor. Er is geen leeftijd, ras of geslacht dat gevoeliger is voor deze aandoening dan andere. Als u meer wilt weten over deze ziekte die katten treft, kunt u deze pagina in de petMD-gezondheidsbibliotheek bezoeken. Een infectie met maagwormen veroorzaakt door Physaloptera spp. kan asymptomatisch verlopen, wat betekent dat er geen duidelijke uiterlijke tekenen aanwezig zijn, of de infectie kan zich uiten in maagklachten. Het belangrijkste symptoom is braken, dat chronisch of acuut kan zijn. In sommige gevallen wordt een worm, of meerdere wormen, in het braaksel aangetroffen. Maagwormen worden veroorzaakt door de parasitaire organismen van het geslacht Physaloptera. De wormen worden doorgaans overgedragen wanneer een dier de infectieuze larven opeet die zich in een tussengastheer bevinden. Tussengastheren, zoals larven, kevers, kakkerlakken en krekels, zijn vaak coprofaag – wat betekent dat ze uitwerpselen eten en zo de levenscyclus van de Physaloptera-parasiet in stand houden. De worm kan ook worden overgedragen door het eten van een transportgastheer, zoals een vogel, knaagdier, kikker, slang of hagedis. Blootstelling aan de buitenlucht vergroot de kans op het oplopen van maagwormen door contact met deze tussengastheer of kleine gewervelde dieren. De belangrijkste methode om wormen op te sporen en te diagnosticeren is endoscopische gastroscopie. Hierbij wordt een dunne buis met een klein lampje en een cameraatje aan het uiteinde via de bek van de hond in de maag gebracht om de binnenkant van de maag visueel te onderzoeken. Wormen hechten zich meestal vast aan het maagslijmvlies of aan de slijmvlieslaag van de darmen. Een zorgvuldig en grondig onderzoek is nodig om wormen op te sporen, omdat er over het algemeen niet veel aanwezig zijn en ze verborgen kunnen zitten onder slijm en maaginhoud. Bovendien zijn de wormen met een lengte van 2,5 tot 5 cm vrij klein. Een onderzoek van het braaksel en de ontlasting van de hond kan ook een maagworminfectie aan het licht brengen als er wormeitjes in de inhoud worden aangetroffen. Het is niet per se nodig om de wormen uit het lichaam van de hond te verwijderen; de behandeling van maagwormen kan thuis plaatsvinden met voorgeschreven medicijnen. Er kan een middel worden voorgeschreven dat de volwassen wormen doodt, evenals andere medicijnen om de maagklachten te verlichten. De behandeling met een middel tegen volwassen teken en eventuele andere voorgeschreven medicijnen moet worden uitgevoerd volgens de instructies van uw dierenarts. Uw dierenarts zal een vervolgafspraak met uw hond inplannen om de effectiviteit van de behandeling te beoordelen. Eventuele klinische symptomen of de aanwezigheid van eitjes in de ontlasting zouden binnen twee weken na de behandeling verdwenen moeten zijn. Als de eerste behandeling niet succesvol is, kan een herbehandeling nodig zijn. Beperk de toegang van uw hond tot gebieden waar tussengastheren, oftewel kleine knaagdieren, voorkomen, om maagwormen te voorkomen. Blootstelling aan de buitenlucht vergroot de kans op het oplopen van maagwormen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.