Pericardeffusie

Pericardeffusie is een aandoening waarbij zich abnormaal veel vocht ophoopt in het hartzakje (pericardium), het stevige zakje dat om het hart zit. Door de toenemende druk kan het hart niet meer volledig uitzetten en pompt het minder bloed rond.

Symptomen

De hond raakt snel benauwd en moe. Door de verminderde hartwerking hoopt zich vocht op in de buikholte, wat leidt tot een opgezette buik. In ernstige gevallen treedt een zogenaamde harttamponade op: de druk in het hartzakje wordt zo groot dat het hart nauwelijks meer kan functioneren, wat een medisch spoedgeval is.

Oorzaken

De meest voorkomende oorzaken zijn tumoren (met name hemangiosarcoom van het rechterhart of mesothelioom van het pericardium) en idiopathische effusie (zonder aanwijsbare oorzaak). Infectieuze of auto-immuunoorzaken komen minder frequent voor.

Diagnose

Een harttecho bevestigt de aanwezigheid van vocht rond het hart en geeft informatie over de functie van het hart en eventuele tumoren. Analyse van het afgetapte vocht kan aanwijzingen geven over de oorzaak.

Behandeling en prognose

In eerste instantie wordt het vocht weggetapt via een naaldpunctie (pericardiocentese), wat de hond direct opluchting geeft. Als het vocht terugkeert, is een operatieve verwijdering van een deel van het pericardium (pericardiectomie) aangewezen. Dit voorkomt nieuwe vochtophoping. Bij een idiopathische effusie is de prognose na operatie gunstig. Wanneer een tumor de oorzaak is, biedt de ingreep tijdelijk verlichting maar is de langetermijnprognose afhankelijk van de aard van de tumor.