Immuungemedieerde polyartritis
Immuungemedieerde polyarthritis is een auto-imuunziekte waarbij het lichaam zichzelf als het ware 'aanvalt'. Het woord immuungemedieerd betekent 'van de afweer van het lichaam', en polyarthritis geeft aan dat het om een gewrichtsontsteking van meerdere gewrichten gaat. Bij immuumgemedieerde polyarthritis spelen antilichamen een grote rol. Antilichamen zijn eiwitten die zich binden aan lichaamsvreemde stoffen, zoals virussen en bacteriën. Op die manier maken ze de virussen en bacteriën onschadelijk. Bij immuungemedieerde polyarthritis worden er veel antilichamen gemaakt die samenklonteren. Hierdoor lopen ze vast in de gewrichten. Dit veroorzaakt een gewrichtsontsteking die vaak in meerdere gewrichten ontstaat.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 50/mnd
Immuun-gemedieerde polyartritis (IMPA) is een term die meerdere aandoeningen omvat die leiden tot gewrichtsontsteking (artritis) bij honden, veroorzaakt door moleculen die door het immuunsysteem in de gewrichten worden afgezet. Normaal gesproken bestrijdt het immuunsysteem externe bedreigingen zoals virussen en bacteriën door ze te binden en onschadelijk te maken met beschermende antilichamen, waardoor moleculen ontstaan die immuuncomplexen worden genoemd. In de meeste gevallen van IMPA bij honden hopen immuuncomplexen zich abnormaal op in het gewrichtsvocht, waardoor cellen die infecties bestrijden naar de verkeerde plaatsen worden getrokken en schade wordt toegebracht aan het gladde kraakbeen dat de botten van het gewricht bedekt. De meeste gevallen van IMPA bij honden worden als idiopathisch beschouwd, wat betekent dat er geen duidelijke oorzaak voor de immuunreactie kan worden gevonden. Dit staat bekend als primaire IMPA. Immuuncomplexen bij IMPA kunnen ook ontstaan door infectie, ontsteking of kanker in andere delen van het lichaam, en dit wordt secundaire IMPA genoemd. Het is belangrijk om de twee, indien mogelijk, van elkaar te onderscheiden, omdat het aanpakken van de oorzaak bij secundaire IMPA cruciaal is om uw hond zich beter te laten voelen. Hoewel IMPA als een zeldzame ziekte bij honden wordt beschouwd, kunnen de klinische symptomen sterk lijken op die van andere aandoeningen. Dit suggereert dat de ziekte mogelijk ondergediagnosticeerd wordt en wellicht vaker voorkomt dan we denken. IMPA bij honden kan een zeer pijnlijke en slopende aandoening zijn, en klinische symptomen moeten snel worden onderzocht – idealiter binnen enkele dagen na het begin. Honden die moeite hebben met opstaan vanwege extreme pijn, koorts hebben of geen interesse in voedsel tonen, kunnen baat hebben bij spoedeisende medische zorg. Symptomen van immuungemedieerde polyartritis bij honden kunnen onder meer zijn: Gewrichtszwelling en pijn (meestal in meerdere gewrichten) De meeste gevallen van primaire IMPA bij honden worden als idiopathisch beschouwd, waarbij geen oorzaak voor de overmatige immuunreactie is vastgesteld. Bepaalde rassen, waaronder Shar-Pei's, Akita's, Duck Tolling Retrievers en Greyhounds, vertonen mogelijk een genetische aanleg, hoewel elk ras getroffen kan worden. Er bestaan verschillende mogelijke oorzaken voor secundaire IMPA bij honden, aangezien elke overreactie van het immuunsysteem van een hond kan leiden tot de afzetting van immuuncomplexen in de gewrichten. Ontstekingen of infecties van het zenuwstelsel, het hart, de lever en het maag-darmkanaal worden allemaal genoemd als mogelijke oorzaken. Door teken overgedragen ziekten zoals de ziekte van Lyme kunnen honden ook vatbaarder maken voor IMPA. Zeldzamere oorzaken zijn onder andere bijwerkingen van medicijnen en kankertumoren. Voor de diagnose van IMPA bij honden zijn tests nodig om andere ziekten met vergelijkbare symptomen uit te sluiten. Uw dierenarts zal beginnen met een grondig lichamelijk onderzoek van uw pup om pijnlijke en ontstoken plekken te lokaliseren. De verdenking op de ziekte is groter in gevallen waarbij de pijn relatief plotseling optreedt en meerdere gewrichten aantast, vooral bij rassen die er gevoelig voor zijn. Onderzoeken kunnen bestaan uit een volledig bloedonderzoek, bloedchemie, urineonderzoek, onderzoek naar door teken overgedragen ziekten en röntgenfoto's van de borstkas en de buik. Deze onderzoeken helpen uw dierenarts andere oorzaken van gewrichtspijn uit te sluiten en ziekteprocessen op te sporen die mogelijk leiden tot secundaire IMPA. Als röntgenfoto's van de buik geen uitsluitsel geven, kan een echografie van de buik worden aanbevolen. Röntgenfoto's van de gewrichten zelf kunnen helpen bij het uitsluiten van breuken, ligamentletsel en botkanker. Om een gewrichtsinfectie uit te sluiten voordat IMPA bij honden wordt behandeld, is een onderzoek van het gewrichtsvocht nodig. Het afnemen van een monster van dit vocht, arthrocentese genaamd, is oncomfortabel en vereist anesthesie en steriele voorbereiding van het gewricht om besmetting te voorkomen. Analyse van de verhoudingen van ontstekingscellen en eiwitgehaltes in het gewricht kan aanwijzingen geven voor IMPA. IMPA bij honden is behandelbaar, waarbij de prognose sterk afhangt van het vermoede type IMPA en of het primair of secundair is. Als pijn en ontsteking snel onder controle kunnen worden gebracht voordat er aanzienlijke gewrichtsschade optreedt, kan uw hond een lang en gelukkig leven leiden. Primaire IMPA wordt behandeld met medicijnen die het immuunsysteem onderdrukken (zoals steroïden of ciclosporine) om de afzetting van immuuncomplexen te stoppen. In gevallen van ernstige gewrichtsschade kunnen ook pijnstillers en medicijnen ter ondersteuning van de gewrichten nodig zijn. Sommige honden kunnen na zes tot acht maanden stoppen met de medicatie, terwijl anderen levenslange therapie nodig hebben.