Hypomagnesemie

Magnesium is na kalium de meest voorkomende stof in cellen. Een magnesiumtekort (ook wel hypomagnesiëmie genoemd) is daarom een ernstig gezondheidsprobleem. Het meeste magnesium bevindt zich in botten (60 procent) en zacht weefsel (38 procent), en het grootste deel van het magnesium in zacht weefsel bevindt zich in de skeletspieren en de lever. Het is nodig voor vele metabolische functies en speelt een activerende of katalyserende rol in meer dan 300 enzymsystemen, waaronder de vorming van enzymen die ATP (adenosinetrifosfaat) gebruiken, dat chemische energie binnen cellen transporteert voor de stofwisseling. Magnesium is een belangrijke cofactor bij het handhaven van een elektrisch evenwicht over membranen. Het speelt ook een belangrijke rol bij de productie en afbraak van acetylcholine (een neurotransmitter). Een lage concentratie magnesium in de extracellulaire vloeistof (vloeistof buiten de cel) kan de concentratie acetylcholine bij de motorische eindplaten verhogen en een onvrijwillige reactie van de spieren veroorzaken. Verstoring van de elektrische gradiënt kan leiden tot neuromusculaire en hartafwijkingen. Magnesium reguleert tevens de calciumverplaatsing naar gladde spiercellen en is belangrijk voor de contractiekracht (het vermogen van de spier om samen te trekken) en voor de stabiliteit van de oppervlakkige bloedvaten van het lichaam. Enkele complicaties die kunnen optreden bij hypomagnesiëmie zijn veranderingen in de functies van de skeletspieren, resulterend in tetanie (ernstige spierpijn) en diverse myopathieën (aandoeningen van de skeletspieren); ventriculaire hartritmestoornissen, of torsades de pointes (een tachycardie, of snelle hartslag die ontstaat in een van de hartkamers), en depolarisatie van hartcellen en tachyaritmieën (snelle hartritmes); resistentie tegen de effecten van het parathyroïdsyndroom; een verhoogde opname van calcium in het bot; en een verhoogd risico op digoxine (digitalis) toxiciteit. Omdat er verschillende mogelijke oorzaken voor deze aandoening zijn, zal uw dierenarts waarschijnlijk een differentiaaldiagnose stellen. Dit proces wordt geleid door een grondiger onderzoek van de zichtbare symptomen, waarbij elk van de meest voorkomende oorzaken wordt uitgesloten totdat de juiste aandoening is vastgesteld en op de juiste manier kan worden behandeld. Symptomen van hypomagnesiëmie zijn doorgaans vaag en beïnvloeden één of meerdere lichaamssystemen. Daarom moeten andere oorzaken van neuromusculaire afwijkingen, en met name andere elektrolytenstoornissen, worden onderzocht. Tijdens het lichamelijk onderzoek zal uw dierenarts letten op hartafwijkingen, vergiftigingen door medicijnen en nierziekten, die allemaal tot enkele van de hierboven beschreven symptomen kunnen leiden. Een elektrocardiogram (ECG of EKG) kan worden gebruikt om de elektrische stromen in de hartspieren te onderzoeken en kan eventuele afwijkingen in de elektrische geleiding van het hart (die ten grondslag ligt aan het vermogen van het hart om samen te trekken/te kloppen) aan het licht brengen, een veelvoorkomende bijwerking van hypomagnesiëmie. De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak van de afwijking en de ernst van de hypomagnesiëmie. Omdat ernstige hypomagnesiëmie fataal kan zijn, is een snelle en adequate behandeling essentieel. Milde hypomagnesiëmie kan verdwijnen na behandeling van de onderliggende aandoening; bij ernstige hypomagnesiëmie is echter intensieve zorg nodig. Als digoxine wordt voorgeschreven, moet het gebruik ervan, indien mogelijk, worden gestaakt totdat de hypomagnesiëmie is verholpen. Diuretica moeten met voorzichtigheid worden gebruikt, of een andere vorm van vochtafvoer moet worden voorgeschreven. Bovendien moet men er rekening mee houden dat hypermagnesiëmie – een te hoog magnesiumgehalte in het lichaam – mogelijk is bij een te intensieve behandeling. In eerste instantie zal uw dierenarts dagelijks de magnesium- en calciumconcentraties van uw hond willen controleren. Tijdens magnesiuminfusies zal uw dierenarts ook continu een ECG willen maken om er zeker van te zijn dat het hart van uw hond in een normaal ritme blijft. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.