Hyperkaliëmie

Hyperkaliëmie wordt gekenmerkt door aanzienlijk hogere dan normale kaliumconcentraties in het bloed. Kalium wordt normaal gesproken via de nieren uitgescheiden, maar de verhoogde zuurgraad in het bloed van de hond kan een directe invloed hebben op de normale werking van het hart. Daarom is dit een aandoening met hoge prioriteit. De uitscheiding wordt bevorderd door aldosteron, een hormoon dat ervoor zorgt dat de nierbuisjes natrium en water vasthouden. Aandoeningen die de renale uitscheiding van kalium remmen, kunnen daarom een directe oorzaak zijn van hyperkaliëmie. Pseudohyperkaliëmie, gekenmerkt door een verhoging van de hoeveelheid kalium als gevolg van overmatig kaliumverlies uit de cellen, en die optreedt tijdens of na een bloedafname, komt overigens regelmatig voor bij het Akita-ras. Pseudohyperkaliëmie, oftewel valse hyperkaliëmie, is een bevinding die optreedt wanneer een afgenomen bloedmonster niet onmiddellijk wordt geanalyseerd of gescheiden. Omdat sommige bloedcellen een hoge concentratie kalium bevatten, komt dit intracellulaire kalium vrij in het bloedserum, waardoor de kaliumconcentratie kunstmatig hoog lijkt. Een andere oorzaak, een lage kaliumuitscheiding uit het lichaam, kan verband houden met anurie (afwezigheid of gebrekkige uitscheiding van urine) of oligurie (weinig urineproductie, nierfalen). Ook fysieke trauma's zoals een urinewegruptuur of urethrale obstructie, en sommige gastro-intestinale aandoeningen kunnen een rol spelen. U dient een uitgebreide beschrijving te geven van de gezondheidstoestand van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid. De informatie die u verstrekt, kan uw dierenarts aanwijzingen geven over welke organen secundair worden aangetast. Er zal een volledig bloedonderzoek worden uitgevoerd, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld en een urineonderzoek. Hyperkaliëmie wordt vaak gekenmerkt door een intermitterende voorgeschiedenis van maag-darmklachten, zwakte en collaps. Uw dierenarts zal controleren op hypoadrenocorticisme (een endocriene stoornis). Als uw hond moeite heeft met plassen of weinig urine produceert, zal hij of zij denken aan een urinewegobstructie of oligurisch/anurisch nierfalen. Diagnostische beeldvorming omvat röntgencontrastonderzoek, waarbij een röntgencontrastmiddel in het te onderzoeken gebied wordt geïnjecteerd om de zichtbaarheid op de röntgenfoto te verbeteren. Echografie kan ook worden gebruikt om een urinewegruptuur of -obstructie uit te sluiten. Omdat hyperkaliëmie de normale bloedcirculatie kan belemmeren en daarmee ook de optimale werking van het hart, wordt een elektrocardiogram (ECG of EKG) gemaakt om de elektrische stroom in de hartspieren te onderzoeken. Dit kan eventuele afwijkingen in de elektrische geleiding van het hart (die essentieel is voor de samentrekking en hartslag) aan het licht brengen. De behandeling varieert afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Ondersteunende maatregelen richten zich in eerste instantie op de symptomen, waarbij het kaliumgehalte wordt verlaagd tot een normaal bloedniveau, terwijl een definitieve diagnose wordt gesteld. Een zoutoplossing van 0,9 procent is de aangewezen vloeistof om de kaliumconcentratie te verlagen en de effecten van hyperkaliëmie op de hartgeleiding te verminderen. Als de hond uitgedroogd is of een abnormaal lage bloeddruk heeft (hypotensie), kan er snel vocht worden toegediend. Medicijnen zullen zo nodig door uw dierenarts worden voorgeschreven. Uw dierenarts zal vervolgonderzoeken inplannen om de kaliumwaarden opnieuw te controleren. Deze controles moeten worden uitgevoerd met een frequentie die afhankelijk is van de onderliggende aandoening. Uw arts zal regelmatig ECG-controles uitvoeren totdat eventuele ritmestoornissen zijn verholpen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.