Hydronefrose

Hydronefrose is meestal eenzijdig en treedt op als gevolg van een volledige of gedeeltelijke obstructie van de nier of urineleider door nierstenen, een tumor, een retroperitoneale aandoening (de anatomische ruimte achter de buikholte), trauma, radiotherapie en accidentele afklemming van de urineleider tijdens sterilisatie en na een operatie aan een ectopische urineleider. Bij de meeste patiënten ontstaat hydronefrose wanneer zich vocht in de nier ophoopt, wat leidt tot een progressieve uitzetting van het nierbekken (het trechtervormige, verwijde proximale deel van de urineleider in de nier) en divertikels (uitstulpingen, met atrofie van de nier als gevolg van obstructie). Bilaterale hydronefrose (uitzetting en verwijding van het nierbekken) is zeldzaam. Wanneer het voorkomt, is het meestal een gevolg van een aandoening van de blaasdriehoek (een driehoekig, glad gebied aan de basis van de blaas), de prostaat of de urinebuis. Sommige honden vertonen mogelijk geen duidelijke symptomen, terwijl andere één of meerdere van de volgende verschijnselen kunnen vertonen: Elke oorzaak van urinewegobstructie: U dient uw dierenarts zoveel mogelijk informatie te geven over de gezondheid en recente activiteiten van uw hond. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren nadat hij of zij een grondige medische anamnese van u heeft afgenomen. Standaard laboratoriumonderzoeken omvatten een bloedonderzoek, een volledig bloedbeeld, een elektrolytenpanel en een urineonderzoek om andere ziekteoorzaken uit te sluiten of te bevestigen. Röntgenfoto's van de buik en een echografie zijn belangrijke hulpmiddelen voor het diagnosticeren van hydronefrose en de onderliggende oorzaak ervan. Ook essentieel is een transurethrale urethrocystoscopie of vaginoscopie, procedures waarbij een kleine camera wordt gebruikt om de binnenkant van de vagina of de urethra (twee buizen die van de nieren naar de blaas afvoeren) te bekijken. Uw hond wordt opgenomen in de kliniek en krijgt ondersteunende zorg (bijv. vochttoediening en antibiotica) terwijl diagnostisch onderzoek wordt uitgevoerd. Het vocht- en elektrolytentekort wordt gecorrigeerd door middel van intraveneuze vochttoediening gedurende vier tot zes uur, gevolgd door onderhoudsvocht indien nodig. Als uw hond extreme polyurie (overmatig urineren) vertoont, is een hogere onderhoudsvochttoediening nodig om de uitgescheiden urine aan te vullen. Het zo snel mogelijk opheffen van de obstructie in de lagere urinewegen door middel van katheterisatie heeft de hoogste prioriteit, samen met herhaalde cystocentese. Een cystostomie is de chirurgische aanleg van een opening door de buikwand naar de blaas met behulp van een buisvormige structuur. Eventuele obstructies moeten vervolgens zo snel mogelijk chirurgisch worden verholpen. Uw dierenarts zal met u de mogelijke aanwezigheid en gevolgen van nierziekte bespreken, evenals de mogelijke noodzaak van een operatie indien deze wordt vastgesteld. De specifieke behandeling (meestal chirurgisch) hangt af van de oorzaak van de ziekte en of er sprake is van gelijktijdig nierfalen of een ander ziekteproces (bijvoorbeeld uitgezaaide kanker). Een spoedoperatie is zelden nodig bij nierziekte. Verwijdering van de nier is over het algemeen niet nodig, tenzij deze geïnfecteerd of kwaadaardig is. Als een milde nierziekte het gevolg is van nierstenen, kan extracorporale schokgolflithotripsie, waarbij schokgolven worden gebruikt om de nierstenen te vergruizen, worden toegepast als alternatief voor een operatie. Ureterstents zijn ook experimenteel gebruikt bij honden. Dit zijn holle, plastic buisjes die operatief tussen de nier en de blaas worden geplaatst en die de urineleider openhouden om een normale afvoer van urine mogelijk te maken. Uw dierenarts zal na de succesvolle verwijdering van de obstructie elke twee tot vier weken een vervolgafspraak met u inplannen om de voortgang van uw hond te controleren. Tijdens deze afspraken zal bloedonderzoek worden uitgevoerd om er zeker van te zijn dat de bloedureumstikstof- en bloedcreatininewaarden weer normaal zijn. Als u merkt dat uw hond na de verwijdering van de obstructie overmatig plast en/of gewicht verliest, neem dan contact op met uw dierenarts voor verder onderzoek. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.