Hotspot

Een hotspot is een van de meest frustrerende huidaandoeningen voor zowel hond als eigenaar. Binnen enkele uren kan een kleine irritatie uitgroeien tot een grote, natte, pijnlijke plek. Het goede nieuws: met de juiste aanpak geneest een hotspot meestal snel.

Wat is een hotspot?

Een hotspot, medisch bekend als acute vochtige dermatitis of pyotraumatische dermatitis, is een oppervlakkige bacteriële huidinfectie die ontstaat wanneer de hond zichzelf beschadigt door overmatig krabben, bijten of likken op een bepaalde plek. De beschadigde huid raakt geïnfecteerd met bacteriën (meestal Staphylococcus) die normaal op de huid leven, waardoor een rode, natte, pijnlijke en vaak stinkende plek ontstaat.

Hotspots kunnen razendsnel in omvang toenemen — een plek ter grootte van een munt kan binnen enkele uren uitgroeien tot een handpalmgrote laesie. Ze komen het vaakst voor bij rassen met een dikke of lange vacht, zoals de Golden Retriever, Labrador Retriever, Duitse Herder, Sint-Bernardshond en Newfoundlander. De aandoening komt het meest voor in warme, vochtige periodes (zomer en vroege herfst).

Oorzaken van hotspots

Een hotspot is altijd het gevolg van een zelfbeschadiging door de hond, veroorzaakt door een onderliggende jeukprikkel. Veelvoorkomende triggers zijn:

Vlooienallergie: Dit is een van de meest voorkomende oorzaken. Eén enkele vlooienbeet kan bij een allergische hond intense jeuk veroorzaken die leidt tot obsessief krabben en bijten.

Allergieën: Naast vlooienallergie kunnen ook omgevingsallergieën (atopie) en voedselallergieën tot jeuk en hotspots leiden.

Oorinfecties: Een pijnlijk of jeukerig oor kan ertoe leiden dat de hond aan de zijkant van het hoofd of de nek krabt, waardoor daar een hotspot ontstaat.

Vochtige vacht: Een vacht die nat blijft na het zwemmen of na een regenbui creëert een warm, vochtig milieu dat ideaal is voor bacteriegroei.

Huidirritatie: Klitten, vuil, doorns, insectenbeten of andere huidirritaties kunnen de cyclus van krabben en infectie op gang brengen.

Anale klierontsteking: Problemen met de anaalklieren kunnen leiden tot bijten en likken rond de staartbasis, wat hotspots in dat gebied veroorzaakt.

Stress en verveling: Psychogeen likken door stress, angst of verveling kan ook tot hotspots leiden.

Symptomen van een hotspot

De symptomen van een hotspot zijn doorgaans duidelijk zichtbaar:

Rode, natte plek: De huid is vuurrood, vochtig en glanzend. Het oppervlak kan bloederig zijn en er sijpelt vaak een geelachtig of bloederig vocht uit.

Haarverlies: De vacht rond de aangedane plek valt uit of plakt samen door het vocht. Soms verbergt de omliggende vacht de ware omvang van de hotspot.

Pijn: Hotspots zijn zeer pijnlijk. De hond kan heftig reageren bij aanraking van de plek, janken, of agressief reageren wanneer je de wond probeert te bekijken.

Onaangename geur: Door de bacteriële infectie en het vocht heeft de hotspot vaak een vieze, zoetige geur.

Korstvorming: Naarmate de hotspot uitdroogt, kan er een dikke korst ontstaan.

Snelle uitbreiding: Het meest kenmerkende aspect van een hotspot is de snelheid waarmee deze zich kan uitbreiden. Wat 's ochtends een klein plekje was, kan 's avonds een grote laesie zijn.

Voorkeurslokaties: Hotspots komen het vaakst voor op de wang (bij oorproblemen), de nek, de flanken en de heup (bij vlooienallergie of anale klierproblemen).

Diagnose

De diagnose van een hotspot is doorgaans klinisch, gebaseerd op het karakteristieke uiterlijk van de laesie:

Lichamelijk onderzoek: De dierenarts herkent een hotspot aan het typische uiterlijk: een rode, natte, pijnlijke, scherp begrensde laesie. De vacht rondom de plek wordt weggeschoren om de volle omvang te beoordelen.

Onderzoek naar de onderliggende oorzaak: De dierenarts zal proberen de trigger te achterhalen. Dit kan een vlooiencontrole, ooronderzoek, controle van de anaalklieren, of een evaluatie van allergieën omvatten.

Huidafkrabsel of cytologie: In sommige gevallen wordt een afkrabsel of afdrukpreparaat van de laesie onderzocht om de aanwezigheid van bacteriën, gisten of parasieten te bevestigen.

Onderscheid met diepe infectie: De dierenarts beoordeelt of het om een oppervlakkige hotspot gaat of om een diepe huidinfectie (diepe pyodermie), die een intensievere behandeling vereist.

Behandeling

Scheren en reinigen: De eerste stap is het wegscheren van de vacht rondom de hotspot om lucht bij de wond te laten en de behandeling te vergemakkelijken. Hiervoor kan verdoving nodig zijn vanwege de pijnlijkheid. De wond wordt vervolgens gereinigd met een mild antiseptisch middel (zoals chloorhexidine-oplossing).

Topicale behandeling: Na het reinigen wordt een antibacteriële en ontstekingsremmende spray, crème of gel op de laesie aangebracht. Veelgebruikte middelen bevatten chloorhexidine, gentamicine of fusidine in combinatie met een corticosteroïd.

Orale medicatie: Bij grotere of ernstigere hotspots kan de dierenarts orale antibiotica voorschrijven (doorgaans 7-14 dagen) en kortwerkende corticosteroïden om de jeuk te doorbreken.

Kraag: Een beschermkraag (Elizabethaanse kraag) is essentieel om te voorkomen dat de hond de hotspot likt, krabt of bijt, wat de genezing verhindert.

Behandeling van de onderliggende oorzaak: Zonder behandeling van de trigger zal de hotspot waarschijnlijk terugkomen. Dit kan vlooienbestrijding, oorbehandeling, anale klierbehandeling of allergiemanagement omvatten.

Preventie

Vlooienpreventie: Consequente, jaarronde vlooienbehandeling is cruciaal, vooral bij honden die gevoelig zijn voor vlooienallergie.

Regelmatige vachtverzorging: Borstel de vacht regelmatig om klitten te voorkomen en de luchtcirculatie in de vacht te bevorderen. Laat de vacht na het zwemmen of een regenbui goed drogen, met name bij rassen met een dikke vacht.

Allergiemanagement: Als je hond allergieën heeft, werk dan samen met de dierenarts aan een langetermijnplan om de jeuk onder controle te houden.

Oorhygiëne: Controleer en reinig de oren regelmatig, vooral na het zwemmen, om oorinfecties te voorkomen.

Snelle actie: Bij de eerste tekenen van overmatig krabben of likken op één plek, inspecteer de huid en neem zo nodig contact op met de dierenarts. Hoe eerder een hotspot wordt behandeld, hoe sneller het geneest en hoe kleiner de plek blijft.