Atrioventriculair blok, tweede graad – Mobitz type II

Het hart van een hond is verdeeld in vier kamers. De twee bovenste kamers zijn de boezems (enkelvoud: boezem) en de onderste kamers zijn de ventrikels. Het hart heeft een elektrisch geleidingssysteem dat verantwoordelijk is voor het regelen van de hartslag. Dit elektrische geleidingssysteem genereert elektrische impulsen (golven) die zich door de hartspieren voortplanten en de hartspieren stimuleren om samen te trekken en bloed door de interne slagaders naar buiten het lichaam te pompen. Er zijn twee knopen (weefselmassa's) in het hart die een belangrijke rol spelen in dit geleidingssysteem. De sinusknoop, of sinoatriale (SA) knoop, is een cluster van gelijksoortige cellen in de rechterboezem. Deze knoop genereert elektrische impulsen en fungeert als pacemaker van het hart. De andere knoop heet de atrioventriculaire (AV) knoop. Net als de SA-knoop is het een cluster van gelijksoortige cellen in de rechterboezem, dicht bij de ventrikel. De AV-knoop ontvangt impulsen van de SA-knoop, Na een korte vertraging stuurt de AV-knoop de impulsen naar de ventrikels. Deze vertraging zorgt ervoor dat de boezem bloed in de ventrikel kan pompen voordat de ventrikelspieren samentrekken. De AV-knoop kan ook de rol van de SA-knoop als pacemaker van het hart overnemen, mocht de SA-knoop door een pathologische aandoening van het hart niet goed functioneren. Een tweedegraads AV-blok bij honden is een aandoening waarbij het bovengenoemde elektrische geleidingssysteem ontregeld raakt, doordat sommige impulsen niet van de boezems naar de kamers worden doorgegeven, waardoor de samentrekkings- en pompfunctie van de hartspieren wordt belemmerd. AV-blok komt zelden voor bij gezonde honden, maar oudere honden lopen een hoger risico. Amerikaanse cocker spaniels, mopshonden en teckels staan erom bekend dat ze een aanleg hebben voor een tweedegraads AV-blok. Sommige honden blijven asymptomatisch, terwijl andere de volgende symptomen kunnen vertonen: In geval van digoxinevergiftiging (een geneesmiddel dat wordt gebruikt voor de behandeling van veel hartaandoeningen en dat soms overgedoseerd wordt), kan een dier de volgende symptomen vertonen: U dient een grondige beschrijving te geven van de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke gebeurtenissen die aan deze aandoening vooraf zijn gegaan. Een voorgeschiedenis van eerdere ziekten of behandelingen is in deze gevallen belangrijk. Na een volledig lichamelijk onderzoek zal uw dierenarts de arteriële bloeddruk van uw hond meten om te controleren op hypertensie (hoge bloeddruk) gerelateerd aan hartaandoeningen. Laboratoriumonderzoeken omvatten het standaard complete bloedbeeld, biochemisch profiel en urineonderzoek. Deze tests zijn belangrijk voor de diagnose van dit probleem, aangezien er bepaalde biochemische veranderingen zijn die uw hond vatbaar kunnen maken voor AV-blok. Als bijvoorbeeld digoxinevergiftiging wordt vermoed, zal het digoxinegehalte in het serum van uw hond worden gemeten. Meer specifieke tests kunnen worden uitgevoerd om de aanwezigheid van infectieziekten of parasieten te evalueren. Bloedkweek/gevoeligheidstests tonen aan welk type organisme bij de infectie betrokken is en de gevoeligheid ervan voor verschillende antibiotica. Andere belangrijke diagnostische hulpmiddelen voor de beoordeling van de structurele en functionele parameters van het hart zijn elektrocardiografie (ECG) en echocardiografie voor het meten van de elektrische impulsen van het hart. Deze aandoening wordt bij honden niet agressief behandeld. Als de hartslag op een niveau blijft waarbij het hart voldoende bloed kan pompen voor normale lichaamsfuncties, is er over het algemeen geen behandeling nodig. Als een onderliggende ziekte de oorzaak is van het AV-blok, zal uw dierenarts deze dienovereenkomstig behandelen. Voor deze patiënten is geen speciale verpleging nodig. Als de symptomen aanhouden, wordt vaak strikte kooirust aanbevolen. Uw dierenarts kan ook een speciaal dieet voor uw hond adviseren als er een onderliggende aandoening is die baat heeft bij dieetbeperkingen. Het is belangrijk om te weten dat als er een onderliggende oorzaak is voor het AV-blok, deze behandeld moet worden om het probleem op te lossen. U kunt uw dierenarts vragen naar de verschillende behandelingsmogelijkheden. In sommige gevallen is medicatie niet voldoende voor een langdurige behandeling van dit probleem. Voor dergelijke hardnekkige gevallen is een permanente pacemaker (een klein apparaatje dat onder de huid van de borstholte van uw hond wordt geplaatst om abnormale hartritmes te reguleren) nodig voor een langdurige behandeling. U zult uw dierenarts regelmatig moeten bezoeken voor een evaluatie van de huidige hartgezondheid van uw hond en de voortgang ervan, aangezien dit probleem tot ernstige complicaties kan leiden als het niet regelmatig wordt gecontroleerd. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.