Atrioventriculair blok, derde graad

De sinoatriale knoop (SA-knoop) van het hart is als een controlecentrum, verantwoordelijk voor het regelen van de hartslag. Dit elektrische geleidingssysteem genereert elektrische impulsen (golven) die zich voortplanten via de atrioventriculaire (AV) knoop naar de ventrikels, waardoor de hartspieren samentrekken en bloed door de inwendige slagaders naar buiten het lichaam pompen. Een volledig, of derdegraads, atrioventriculair blok is een aandoening waarbij alle impulsen die door de SA-knoop worden gegenereerd, worden geblokkeerd in de AV-knoop, wat leidt tot onafhankelijke en niet-gecoördineerde samentrekking van de boezems en de ventrikels. Cockerspaniëls, mopshonden en dobermanns zijn vatbaar voor hartafwijkingen die kunnen leiden tot een volledig hartblok. Een derdegraads atrioventriculair blok komt ook vaker voor bij oudere honden. U dient uw dierenarts een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te geven, inclusief het begin en de aard van de symptomen. Hij of zij zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een biochemisch profiel, urineonderzoek en een volledig bloedbeeld (CBC). Honden met een hartinfectie zullen een verhoogd aantal witte bloedcellen vertonen bij bloedonderzoek, terwijl het biochemisch profiel elektrolytenstoornissen aan het licht kan brengen. Uw dierenarts zal een elektrocardiogram (ECG) maken, wat zeer nuttig is voor het stellen van een eerste diagnose. Echocardiografie en Doppler-echografie worden uitgevoerd bij dieren met afwijkende ECG-resultaten en bij dieren met symptomen die wijzen op hartproblemen. Het uiteindelijke doel van de therapie is het opheffen van de blokkade van elektrische impulsen in de AV-knoop. Om dit te bereiken, wordt een speciaal apparaat, een pacemaker, gebruikt om de problemen met de geleiding van elektrische impulsen op te lossen en de hartslag te normaliseren. (Er worden röntgenfoto's van de borstkas gemaakt om de juiste plaatsing van de pacemaker te bevestigen.) Er zijn zowel tijdelijke als permanente pacemakers beschikbaar, en uw dierenarts zal u adviseren welke het beste bij uw hond past. De blokkade kan ook operatief worden verholpen, maar dit is vaak riskanter voor de hond. Als uw hond een pacemaker heeft gekregen, heeft hij extra zorg en kooirust nodig. Permanente pacemakers worden meestal in een chirurgisch gecreëerd zakje onder de huid geplaatst. Om te voorkomen dat de pacemaker verschuift, wordt er gedurende drie tot vijf dagen een verband over de wond aangebracht. Omdat pacemakers op batterijen werken, kan er op elk moment een storing optreden; de pacemaker kan ook geïnfecteerd raken, losraken of de batterij kan leeg raken. In dergelijke gevallen kan het hart van de hond opnieuw een volledig atrioventriculair blok krijgen. Het is daarom van essentieel belang dat u de bewegingen van de hond beperkt en hem in de gaten houdt voor ongewenste symptomen. Afhankelijk van de ernst van de onderliggende aandoening, kan het dieet van de hond aangepast moeten worden. Daarnaast moet u regelmatig uw dierenarts bezoeken voor een ECG en een röntgenfoto van de borstkas, die gebruikt worden om de werking van de pacemaker te controleren. Helaas is de langetermijnprognose voor honden met een compleet atrioventriculair blok zeer slecht. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.