Arterioveneuze malformatie van de lever

Een intrahepatische arterioveneuze (AV) fistel is een aangeboren aandoening die zelden voorkomt bij katten en honden, maar kan ook ontstaan door chirurgisch letsel, trauma en abnormale weefsel- of botgroei (neoplasie). Wanneer dit optreedt, ontstaan er abnormale verbindingen tussen de leverarteriën (hepatische arteriën) en de intrahepatische poortaderen. Deze acute aandoening kan met redelijk succes worden behandeld zodra de juiste diagnose is gesteld. De meeste behandelingen vinden poliklinisch plaats en omvatten een gepland dieet, dieetbeperkingen en langdurige observatie. De aandoening of ziekte die in dit medische artikel wordt beschreven, kan zowel honden als katten treffen. Als u meer wilt weten over hoe deze ziekte katten beïnvloedt, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Honden die lijden aan een AV-fistel kunnen lethargie, anorexia, braken, diarree, gewichtsverlies, overmatige dorst (polydipsie), dementie en een opgezwollen buik vertonen. Er zijn nog diverse andere symptomen van een AV-fistel, zoals: Er is geen ras dat een hogere aanleg heeft dan een ander. Hepatische AV is een vasculaire (bloedvat)afwijking die genetisch bepaald is tijdens de embryonale ontwikkeling, ook wel embryologische aanleg genoemd. De meeste aandoeningen manifesteren zich bij jonge honden, maar in sommige gevallen kunnen chirurgische verwondingen, trauma's of tumorgroei (neoplasie) tot het probleem leiden. De aandoening kan worden vastgesteld met behulp van een volledig bloedbeeld (CBC), biochemisch onderzoek en urineonderzoek; stollingsonderzoek, analyse van buikvocht (peritoneaal vocht), evaluatie van galzuren (verteringsafscheiding van de lever), röntgenfoto's, echografie, leverbiopsieën en exploratieve laparotomieën (incisie in de buikwand) zijn andere onderzoeken die kunnen helpen bij de diagnose van de leverafwijking. Hoewel sommige huisdieren een chirurgische ingreep nodig hebben, kunnen de meeste thuis worden verzorgd. Aanpassingen aan het dieet omvatten vaak beperkingen van de stikstof- en natriuminname. Ook vocht- en elektrolytenstoornissen worden aangepakt en behandeld. Geneesmiddelen die afhankelijk zijn van biotransformatie in de lever moeten worden vermeden, evenals alle geneesmiddelen die reageren met GABA-benzodiazepine-receptoren (de neurotransmitters die angst en overmatige opwinding remmen). Dierenartsen schrijven vaak antihistaminica voor om de bloeddruk te verlagen en diuretica (furosemiden) om overtollig vocht af te voeren. Het is belangrijk om de biochemische waarden van de hond om de paar weken te controleren, en daarna om de paar maanden na de eerste behandelingsronde. De prognose is redelijk voor de hond als deze correct wordt behandeld, hoewel de hond voortdurende controle en behandeling nodig zal hebben om eventuele gezondheidsproblemen aan te pakken. Aangezien het gezondheidsprobleem meestal aangeboren is, zijn er geen preventieve maatregelen te overwegen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.