Verstuikingen en verrekkingen

Het lichaam van een hond heeft, net als dat van een mens, een bewegingsapparaat met spieren, pezen, ligamenten, kraakbeen, gewrichten en botten. Al deze structuren kunnen beschadigd raken tijdens het rennen, springen of spelen, of zelfs door een misstap in de achtertuin. Soms zijn deze blessures mild en genezen ze vanzelf na wat rust. Andere keren zijn ze ernstiger en is veterinaire hulp nodig. De termen 'verstuiking' en 'verrekking' worden vaak door elkaar gebruikt. Het zijn letsels aan de weke delen, omdat het orthopedische blessures zijn waarbij geen botten zijn aangetast. Technisch gezien is een verstuiking een uitrekking of scheuring van een ligament, en een verrekking een blessure aan de spier zelf of de pees. Ligamenten zijn banden van sterk bindweefsel die twee botten met elkaar verbinden, terwijl pezen banden van bindweefsel zijn die spieren met botten verbinden. Bij letsel aan de weke delen is er meestal direct pijn. Honden zullen vaak mank lopen of de geblesseerde poot ontzien. Deze kreupelheid kan gepaard gaan met warmte of zwelling van de pijnlijke poot. Een verstuikte enkel is een voorbeeld van letsel aan de weke delen. Er zijn geen botten in de enkel gebroken, maar het is nog steeds pijnlijk en moeilijk om op die poot te lopen. Verrekking van de iliopsoas-spier: letsel aan de spier in de heup Supraspinatus tendinopathie: letsel aan de pees in de schouder Bicipitale tendinopathie: letsel aan de pees in de arm Achillespeesblessure/avulsie (ruptuur): letsel aan de pees in de hiel Carpale hyperextensie: letsel aan de ligamenten in de pols Letsel aan de craniale kruisband (CCL): letsel aan een ligament in de knie Als uw hond een letsel aan de weke delen heeft, kan hij de volgende symptomen vertonen: Kreupelheid (het niet volledig belasten van een poot) Moeite met opstaan vanuit een zittende positie of moeite met gaan zitten vanuit een staande positie Moeite met springen of het vermijden van trappen Vocaliseren (jammeren, doen alsof ze pijn hebben) Verstuikingen en verrekkingen zijn blessures die ontstaan bij elk licht trauma. Verstuikingen zijn meestal het gevolg van een verkeerde verdraaiing van een gewricht, waardoor het ligament wordt uitgerekt, verrekt of gescheurd. Verrekkingen worden vaak veroorzaakt door overbelasting, of te veel kracht op de pees of spier. Dit kan gebeuren bij intensieve fysieke activiteit, zoals behendigheidsoefeningen, hardlopen, springen of stoeien met andere honden. Plotseling achter een eekhoorn aanrennen of stoeien met een andere hond in het hondenpark kan leiden tot een blessure aan het zachte weefsel. Soms kan zelfs het overslaan van een trede bij het afdalen van de trap of een onhandige sprong uit bed al tot een blessure leiden. Honden die erg sportief zijn, zijn gevoeliger voor spierblessures, zoals een verrekking van de iliopsoas-spier, omdat ze zich bezighouden met activiteiten met een hoge impact. Ook het per ongeluk spreiden van de poten tijdens het rennen kan leiden tot een verrekking van deze spier-peesverbinding. De voorste kruisband (CCL) bij honden functioneert net als de voorste kruisband (ACL) in de menselijke knie en is een veelvoorkomende plek voor verstuikingen bij honden. Grote hondenrassen hebben vaker last van scheuren in hun CCL. Honden met een CCL-blessure hebben vaak een steilere hoek in hun kniegewricht tussen het bot en de band, waardoor er meer kracht op de band komt te staan dan bij honden die deze eigenschap niet in hun genen hebben. Scheuren in de kruisbanden kunnen het gevolg zijn van lichamelijke activiteit, bijvoorbeeld door een plotselinge draaibeweging, zoals in een gat stappen of springen met een draai.