Ventriculaire tachycardie

Ventriculaire tachycardie (VT) is een potentieel levensbedreigende hartaandoening die hartritmestoornissen veroorzaakt, een abnormaal snelle hartslag. Ventriculaire tachycardie kan overgaan in ventrikelfibrillatie, een aandoening waarbij de ventrikels (de twee onderste hartkamers) ontregeld raken en chaotisch samentrekken. Deze toestand kan leiden tot asystolie – een plotselinge afwezigheid van elektrische activiteit in het hart – en plotselinge dood. VT kan het gevolg zijn van een onderliggende hartaandoening, een stofwisselingsziekte of een elektrolytenonbalans. Het hart is verdeeld in vier kamers: de twee bovenste kamers worden de boezems (enkelvoud: boezem) genoemd en de onderste kamers de ventrikels. Het hart heeft een elektrisch geleidingssysteem dat verantwoordelijk is voor de regulering van de hartslag. Dit elektrische geleidingssysteem genereert elektrische impulsen (golven) die zich door de hartspieren voortplanten en de hartspieren stimuleren om samen te trekken en bloed door de interne slagaders naar buiten het lichaam te pompen. Ventriculaire tachycardie houdt verband met abnormaal gedrag in de ventrikels. Ventriculaire tachycardie kan voorkomen in structureel normale harten, als erfelijke aritmieën, of kan een gevolg zijn van myocardafwijkingen geassocieerd met cardiomyopathie (hartspierziekte), ernstige klepafwijkingen of myocarditis (hartspierontsteking). Tot op heden is er geen medische behandeling beschikbaar die plotselinge dood bij honden met ventriculaire tachyaritmieën kan voorkomen. Als uw hond instabiel is, zal uw dierenarts een behandeling toepassen op basis van de symptomen voordat de oorzaak van de ventriculaire tachycardie wordt vastgesteld. (Zie het gedeelte over behandeling hieronder.) Als uw hond stabiel is, zal uw dierenarts beginnen met een volledig lichamelijk onderzoek. U dient een uitgebreide geschiedenis van de gezondheid van uw hond te geven, inclusief het begin van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid. Er zal een volledig bloedonderzoek worden uitgevoerd, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenpanel. Het elektrolytenpanel zal aantonen of er sprake is van hypokaliëmie en hypomagnesiëmie. Het bloedonderzoek kan aanwijzingen geven voor pancreatitis en hyperthyreoïdie. Een elektrocardiogram (ECG of EKG) kan worden gebruikt om de elektrische stroom in de hartspieren te onderzoeken en kan eventuele afwijkingen in de elektrische geleiding van het hart (die ten grondslag ligt aan het vermogen van het hart om samen te trekken/te kloppen) aan het licht brengen. Een echocardiogram (echografie van het hart) wordt uitgevoerd om te controleren op structurele hartaandoeningen. Een langdurige ambulante (draagbare) elektrocardiografische registratie van de elektrische activiteit van het hart, met behulp van een Holter-monitor, kan worden gebruikt om tijdelijke ventriculaire aritmieën op te sporen bij patiënten met onverklaarbare flauwvallen of zwakte. De Holter-monitor kan vooral nuttig zijn voor dieren, omdat deze als een vest kan worden gedragen, waardoor uw hond zich vrij kan bewegen. Wanneer de hond de monitor draagt, kan de dierenarts, in combinatie met een dagboek (bijgehouden door de verzorger), een referentiekader krijgen voor de momenten waarop hartritmestoornissen zich waarschijnlijk voordoen. Als de toestand van uw hond stabiel is, zullen elektrolytenstoornissen worden gecorrigeerd door vochttoediening. Echocardiografie en een 24-uurs Holter-monitor worden gebruikt om een nauwkeurige basislijn vast te stellen voor de hoeveelheid en aard van de hartritmestoornissen. Als uw hond instabiel is (inactief en liggend, zwak of vaak flauwvallend), kan onmiddellijke intraveneuze behandeling in een ziekenhuisomgeving met continue ECG-monitoring nodig zijn. Zodra de aritmie onder controle is en de bloeddruk van uw hond gestabiliseerd is, moet met orale medicatie worden begonnen. De medicatie is afhankelijk van de algehele gezondheid van uw hond, hoe goed uw hond de episodes van ventriculaire tachycardie (VT) verdraagt en hoe vaak deze voorkomen. Medicatie kan worden gegeven om toekomstige episodes te onderdrukken en het activiteitsniveau van uw hond zal waarschijnlijk moeten worden geminimaliseerd. Een vervolgonderzoek met een 24-uurs Holter-monitor is nodig om de effectiviteit van de anti-aritmische medicatie te controleren. Helaas overlijden honden met ventriculaire tachycardie soms plotseling. Spannende situaties (zoals situaties die de hartslag versnellen) moeten worden vermeden om een aanval van ventriculaire tachycardie te voorkomen. Dit lijkt met name het geval te zijn bij het ras Boxer. Uw dierenarts zal indien nodig vervolgafspraken met u inplannen voor uw hond. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.