Vaginale misvormingen en verworven laesies

Vaginale misvormingen worden herkend als een veranderde anatomische structuur, die het gevolg kan zijn van aangeboren afwijkingen zoals een imperforate hymen (waarbij het hymen massief is en geen vloeistoffen vanuit de baarmoeder doorlaat naar het vaginale kanaal, of normale penetratie [zoals bij voortplanting]; over het algemeen een aangeboren afwijking); een dorsoventraal septum (of septa, waarbij de vagina een verticale scheidingswand/scheidingswand heeft); vernauwing van het hymen; cysten (een met vocht gevulde zak); of van verworven aandoeningen, zoals vaginale overgroei, vreemde voorwerpen, stricturen (vernauwingen), adhesies (abnormaal bindweefsel dat aan de structuren vastzit) en kanker. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, waarbij rekening wordt gehouden met de voorgeschiedenis van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid. Er zal een volledig bloedonderzoek worden uitgevoerd, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenpanel om andere ziekten uit te sluiten. Het urineonderzoek kan aanwijzingen geven voor een secundaire urineweginfectie. Na het eerste onderzoek zal uw dierenarts ook een gynaecologisch onderzoek uitvoeren. De volgorde waarin de procedures worden uitgevoerd is belangrijk. Ze staan hieronder vermeld in de aanbevolen volgorde: Handmatige dilatatie van een gesloten maagdenvlies of een lichte vaginale vernauwing kan in meerdere behandelingen worden uitgevoerd onder narcose bij de hond. Dit vermindert meestal het medische probleem, hoewel het de klinische symptomen niet verhelpt. Chirurgie kan worden gebruikt om veel kleine aangeboren en verworven afwijkingen te corrigeren. Sterilisatie om klinische symptomen te verhelpen – die zich doorgaans voordoen tijdens de loopsheid – kan worden uitgevoerd bij honden zonder fokwaarde. Verwijdering van de vagina en ovariohysterectomie kunnen worden uitgevoerd bij honden zonder fokwaarde om gelijktijdige ernstige vaginitis te verhelpen (in alle stadia van de loopsheidscyclus). Hoewel het zeer zeldzaam is, komen er soms gevallen voor waarbij bij een dier een vaginale misvorming wordt vastgesteld die genetisch is overgeërfd. Als meerdere honden in een familie vergelijkbare klinische symptomen van vaginale misvormingen vertonen, moeten ze allemaal gesteriliseerd worden om te voorkomen dat de eigenschap wordt doorgegeven aan het volgende nest. Sommige dieren met vaginale misvormingen die niet erfelijk zijn, kunnen via kunstmatige inseminatie worden gefokt. Ze kunnen dan via een geplande keizersnede bevallen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.