Speekselklieradenocarcinoom

Honden hebben vier paar speekselklieren in de kaak of nek. Deze klieren produceren speeksel dat in de bek van de hond wordt uitgescheiden. Net als bij andere klieren kan er kanker ontstaan in de speekselklieren. De meest voorkomende vorm van speekselklierkanker bij honden is adenocarcinoom. Dit is een agressieve en kwaadaardige vorm van kanker die door een dierenarts moet worden gediagnosticeerd en behandeld. Honden hebben vier paar speekselklieren: één onder het oog (zygomatische klier), één achter de kaak waar de nek de kaak raakt (mandibulaire klier), één onder de tong (sublinguale klier) en één rond de oorbasis (parotisklier). De klier die het meest door adenocarcinoom wordt aangetast, is de parotisklier. Er bevinden zich ook meerdere accessoire speekselklieren verspreid over de mond, in de lippen, wangen en het gehemelte. Speekselklieradenocarcinoom ontstaat wanneer cellen die de speekselklieren bekleden ongecontroleerd gaan groeien en een tumor vormen. Klik hier om deze medische illustratie te downloaden. Honden met adenocarcinoom kunnen symptomen ontwikkelen, afhankelijk van de grootte en locatie van de tumor. Symptomen kunnen onder andere zijn: Veranderingen in de stem van uw hond (blaffen) Een stevige, pijnloze zwelling in de buurt van een speekselklier Zwelling van de lippen, wangen, in de buurt van het oor/bovenste deel van de hals, of onder de tong. We weten niet wat speekselklieradenocarcinoom veroorzaakt. Hoewel veel kankers het gevolg kunnen zijn van omgevings- en/of genetische factoren, zijn er geen bekende genetische of omgevingsfactoren die speekselklieradenocarcinoom veroorzaken. Als uw dierenarts een adenocarcinoom van de speekselklier vermoedt, zal hij of zij een onderzoek uitvoeren. Dit kan inhouden dat het medisch dossier van de hond wordt bekeken en dat u eventuele symptomen bespreekt die u hebt opgemerkt, zoals moeite met slikken of eten, een slechte adem of andere symptomen. Uw dierenarts kan een fijne naaldbiopsie uitvoeren om cellen uit de tumor te verzamelen voor microscopisch onderzoek. Tijdens deze procedure gebruikt uw dierenarts een zeer fijne naald om een klein monster cellen uit de tumor te nemen. Deze cellen worden onder een microscoop onderzocht om te bepalen of ze kankercellen zijn of het gevolg van een infectie of ontsteking. Als er afwijkende cellen aanwezig zijn, kan uw dierenarts röntgenfoto's van de schedel en nek aanbevelen om te zoeken naar veranderingen in het bot in de buurt van de aangetaste speekselklier. Tijdens een chirurgische biopsie verwijdert uw dierenarts de tumor geheel of gedeeltelijk door middel van een operatie. Dit verwijderde weefsel wordt naar een medisch specialist, een patholoog, gestuurd om het te onderzoeken en een diagnose te stellen. De primaire behandeling van adenocarcinoom van de speekselklieren is een operatie om de tumor te verwijderen. Voordat de operatie plaatsvindt, kan uw dierenarts echter ook tests uitvoeren om te bepalen of de kanker zich naar andere delen van het lichaam van de hond heeft verspreid. Het proces waarbij kanker zich verspreidt, wordt metastasering genoemd. Kankers worden 'gestadieerd' afhankelijk van hoe ver ze zich hebben verspreid. De meest voorkomende plaats waar adenocarcinomen zich naartoe verspreiden, zijn nabijgelegen lymfeklieren, maar ze kunnen zich ook naar de longen van uw hond verspreiden. Kankers die zijn uitgezaaid, worden mogelijk anders behandeld dan kankers die beperkt blijven tot de oorspronkelijke klier. Zodra uw dierenarts het stadium van de kanker heeft vastgesteld, kan hij of zij aanvullende onderzoeken aanbevelen om een behandelplan op te stellen. Aanvullende onderzoeken kunnen onder andere bestaan uit: Röntgenfoto's van de longen en/of een echografie van de buik Omdat adenocarcinoom van de speekselklieren vaak agressief is, kan uw dierenarts ook een CT-scan of MRI voorstellen om het gebied rond de klier te onderzoeken. Adenocarcinoom is vaak zeer agressief en kan zich verspreiden naar nabijgelegen delen van het gezicht, waaronder grote bloedvaten en zenuwen, of naar de longen. In dergelijke gevallen kan uw dierenarts de tumor mogelijk niet volledig verwijderen en kan hij of zij bestralingstherapie aanbevelen. Bestralingstherapie wordt ook gebruikt om tumoren te behandelen die vanwege hun locatie niet operatief verwijderd kunnen worden. Als uit tests blijkt dat de kanker zich naar andere delen van het lichaam heeft verspreid, kan uw dierenarts chemotherapie voorschrijven.