Sinusarrest en sinoatriale blokkade

Een aanhoudende sinusarrestatie die niet wordt veroorzaakt door medicatie, duidt vaak op het sick sinus syndrome (SSS) – een stoornis in de vorming van elektrische impulsen in de sinusknoop. De sinoatriale knoop (SA-knoop, of SAN), ook wel sinusknoop genoemd, is de initiator van elektrische impulsen in het hart en zorgt ervoor dat het hart gaat kloppen, of samentrekken, door elektrische impulsen af te geven. Sinusarrestatie is een stoornis in de vorming van hartslagimpulsen die wordt veroorzaakt door een vertraging of stopzetting van de spontane automaticiteit van de sinusknoop – het automatische gedrag van de weefsels die het ritme van het hart bepalen. Het is het falen van de sinoatriale (SA) knoop om op het verwachte moment een impuls te initiëren dat leidt tot sinusarrestatie. Sinoatriale blokkade is een stoornis in de impulsgeleiding. Dit treedt op wanneer een impuls die in de sinusknoop ontstaat, niet of met vertraging door de boezems (het binnenste van het hart) wordt geleid. Vaker is het basisritme van de sinusknoop niet verstoord wanneer de impulsen niet goed worden geleid. Sinoatriale blokkade wordt ingedeeld in eerste-, tweede- en derdegraads SA-blokkade (vergelijkbaar met de graden van atrioventriculaire [AV] blokkade). Het is moeilijk om eerste- en derdegraads SA-blokkade alleen op basis van een elektrocardiogram (ECG) te diagnosticeren. Een tweedegraads SA-blok is het meest voorkomende type SA-blok en de enige graad die op een oppervlakte-ECG kan worden herkend. Daarnaast bestaan er twee typen tweedegraads SA-blokken: Mobitz type I (ook wel Wenckebach-periodiciteit genoemd) en Mobitz type II. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, inclusief een bloedonderzoek, een volledig bloedbeeld, een elektrolytenpanel en een urineonderzoek. Het elektrolytenpanel kan hyperkaliëmie aantonen, een abnormaal hoog kaliumgehalte in het bloed, wat kan leiden tot hartritmestoornissen. U dient een uitgebreide anamnese van de gezondheid van uw hond te geven, inclusief een overzicht van de symptomen en wanneer deze zijn ontstaan. Uw dierenarts kan röntgenfoto's van de borstkas en/of een echografie van het hart maken om hartaandoeningen en abnormale weefselgroei (neoplasie) te bevestigen of uit te sluiten. Een provocatietest met atropine kan worden uitgevoerd om de functie van de sinusknoop te beoordelen. Bij deze test wordt het geneesmiddel atropine gebruikt om de prikkeling van de sinusknoop te stimuleren. Honden met het sinusknoopsyndroom (SSS) zullen over het algemeen geen of slechts een onvolledige reactie op de atropine vertonen. De meeste honden kunnen poliklinisch behandeld worden. Alleen patiënten met klinische ziekteverschijnselen dienen te worden opgenomen. Vochttherapie wordt gegeven aan patiënten die dit nodig hebben. Als uw hond erg ziek is en niet reageert op de medische behandeling, kan het nodig zijn een pacemaker te implanteren. In dat geval wordt uw hond voorafgaand aan de operatie opgenomen ter voorbereiding. Als uw hond extreem zwak wordt, of tekenen van bewusteloosheid of flauwvallen vertoont, moet zijn activiteit worden beperkt. De nazorg is afhankelijk van de aanwezigheid van een onderliggende aandoening bij uw hond, naast het SA-blok. Uw dierenarts zal zo nodig vervolgafspraken inplannen en bij elk bezoek zal een ECG worden gemaakt om de voortgang van uw hond te volgen. Als uw hond zwak wordt of het bewustzijn verliest, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts voor advies. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.