Rectoanale poliepen

Rectoanale poliepen worden gekenmerkt door de groei van flapachtige uitstulpingen in de anus- en rectumwand. De poliepen kunnen direct aan de darmwand vastzitten (sessiel) of via een steelachtige cilindrische verbinding. De meeste rectoanale poliepen zijn niet-kankerachtig en zijn slechts uitstulpingen van het binnenste weefsel dat de darmwand bekleedt. Hoewel poliepen meestal geïsoleerd voorkomen, zijn er gevallen waarin honden last hebben van meerdere poliepen. De aandoening die in dit medische artikel wordt beschreven, kan zowel honden als katten treffen. Als u meer wilt weten over de effecten van rectoanale poliepen op katten, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Honden die aan deze aandoening lijden, vertonen persen of pijn tijdens het ontlasten. De ontlasting kan bloed bevatten en/of bedekt zijn met slijm. De precieze oorzaak van rectoanale poliepen is niet duidelijk. Middeljarige en oudere honden hebben echter een grotere kans om deze aandoening te ontwikkelen. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, waarbij rekening wordt gehouden met de voorgeschiedenis van de symptomen en mogelijke incidenten die deze aandoening zouden kunnen hebben veroorzaakt. Enkele veelvoorkomende tests zijn een volledig bloedonderzoek en een urineonderzoek, die meestal normale resultaten zullen laten zien. Beeldvormende technieken, zoals röntgenfoto's en echografie, zijn niet van toepassing op deze specifieke diagnose. Sommige aandoeningen die symptomen kunnen veroorzaken die lijken op die van poliepen, zijn onder andere abcessen, tumoren, ontstekingen, darminfecties en rectale prolaps. De diagnose wordt daarom meestal gesteld op basis van een handmatig rectaal onderzoek door een dierenarts, of door de poliep direct te bekijken via de anus. Nadat een poliep is vastgesteld, kan een colonoscopie worden uitgevoerd met behulp van een flexibele, buisvormige camera die via de anus wordt ingebracht, om te controleren op de aanwezigheid van andere poliepen. Ook kan een gedetailleerd pathologisch onderzoek van het weefsel en het vocht uit de poliep worden verricht. Een operatie is meestal aangewezen voor de effectieve behandeling van poliepen. De poliepen kunnen via de anus worden verwijderd, waarna de anus met hechtingen wordt gesloten. Dezelfde verwijderingsoperatie kan endoscopisch worden uitgevoerd, of met behulp van een elektrische naald of sonde. Enkele medicijnen die kunnen worden voorgeschreven zijn: Mogelijke complicaties zijn onder andere een terugkeer van de poliepen en vernauwing van de anus door littekenvorming en/of ontsteking. Uw dierenarts zal de operatieplek na 14 dagen willen onderzoeken om er zeker van te zijn dat de aandoening is verholpen en het weefsel goed geneest. Na drie maanden en nogmaals na zes maanden na de operatie vindt een vervolgonderzoek plaats. Vervolgens worden er tweemaal per jaar controleonderzoeken uitgevoerd om te kijken of de poliep terugkeert. Honden met één poliep krijgen meestal geen terugval; honden met meerdere of diffuse poliepen hebben een veel hoger risico op terugkeer. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.