Polymositis en dermatomyositis

Polymyositis en dermatomyositis zijn beide gegeneraliseerde aandoeningen waarbij sprake is van ontsteking van de spieren van de hond. Meer specifiek gaat het bij polymyositis om schade aan de skeletspieren als gevolg van ontsteking, maar zonder pusvorming, terwijl dermatomyositis een vorm van polymyositis is waarbij ook karakteristieke huidlaesies voorkomen. Verschillende hondenrassen, waaronder de Newfoundlander en de boxer, kunnen last hebben van polymyositis, terwijl dermatomyositis doorgaans wordt gemeld bij ruwharige collies, Shetland sheepdogs en Australian cattle dogs. U dient een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te beschrijven, inclusief het begin en de aard van de symptomen. De dierenarts zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een biochemisch profiel, urineonderzoek, volledig bloedonderzoek en tests om de niveaus van het creatinekinase-enzym te bepalen – dat normaal gesproken in de hersenen, spieren en ander weefsel voorkomt – om spierschade vast te stellen. Hij of zij zal ook een spierbiopsie afnemen om naar een veterinaire patholoog te sturen voor verder onderzoek. Dit is de allerbelangrijkste test voor het diagnosticeren van polymyositis. Bij honden met regurgitatie kunnen röntgenfoto's van de borstkas helpen bij het beoordelen van de slokdarm op verwijding of het opsporen van tumoren in de slokdarm. Een operatie kan nodig zijn als er tumoren worden gevonden. Corticosteroïden worden doorgaans gebruikt om een overactief immuunsysteem te onderdrukken, wat een onderliggende factor kan zijn. Daarnaast worden antibiotica voorgeschreven om infecties te bestrijden. Langdurige behandeling met corticosteroïden kan nodig zijn bij honden met ernstige immuungemedieerde aandoeningen. Naarmate de spierontsteking afneemt, moet u de activiteit van uw huisdier verhogen om de spierkracht te verbeteren. Honden met een vergrote slokdarm (mega-oesofagus) vereisen speciale voedingsmethoden. U krijgt uitleg over het verhogen van de voeding en het toevoegen van verschillende soorten voedsel aan het dieet van de hond, met name voedsel met verschillende consistenties. In gevallen van ernstig braken zal uw dierenarts een voedingssonde in de maag van de hond plaatsen om een goede voeding te garanderen. Hij of zij zal u ook laten zien hoe u de voedingssonde correct gebruikt en u helpen bij het opstellen van een voedingsschema. Daarnaast is goede ondersteunende zorg nodig om huidwonden en -zweren te voorkomen bij patiënten die geen spoedgeval hebben. Gelukkig hebben honden met polymyositis en dermatomyositis als gevolg van immuungemedieerde oorzaken een goede prognose. Als kanker echter de onderliggende oorzaak van de ziekten is, is de prognose slecht. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.