Pododermatitis

De meeste honden likken aan hun poten, maar als het likken overmatig wordt, kunnen er problemen ontstaan. Pododermatitis is een veelvoorkomende aandoening bij honden die constant aan hun poten likken of kauwen. Het begint met een ontsteking en kan leiden tot een infectie van de huid, nagels, nagelriemen of voetzolen. Pododermatitis komt het meest voor tussen de tenen van een hond. Pododermatitis wordt meestal veroorzaakt door een breed scala aan aandoeningen, in plaats van een op zichzelf staande ziekte. Het kan één of alle vier de poten aantasten en kan voorkomen bij honden van elke leeftijd, geslacht of ras. Hoewel pododermatitis alleen de poten aantast (podo betekent voet; dermatitis betekent infectie of ontsteking van de huid), gaat het vaak gepaard met andere symptomen, zoals jeukende huid op het lichaam en/of huidinfecties. Als pododermatitis niet behandeld wordt, kan het pijnlijk worden en leiden tot mank lopen of kreupelheid. Als u vermoedt dat uw hond pododermatitis heeft, of als hij overmatig aan zijn poten likt, neem dan contact op met uw dierenarts om de oorzaak vast te stellen en een behandelplan op te stellen. Rassen die gevoeliger zijn voor pododermatitis zijn onder andere: Pododermatitis kan vele oorzaken hebben en meerdere factoren kunnen eraan bijdragen. Er zijn bepaalde factoren die het risico op pododermatitis bij honden verhogen, zoals: Uw dierenarts zal een volledige medische geschiedenis opnemen en een lichamelijk onderzoek uitvoeren om de ernst van de aandoening van uw hond vast te stellen. Pododermatitis zelf kan visueel worden gediagnosticeerd door te kijken naar symptomen en laesies op de poten van uw hond. Uw dierenarts zal de beste huiddiagnostische tests aanbevelen om de onderliggende oorzaak van pododermatitis vast te stellen en zo het meest effectieve behandelplan op te stellen. Als er knobbeltjes op de poten van uw hond aanwezig zijn, kan het verwijderen van vocht uit het midden van de laesie helpen bij de diagnose. Bij meer gevorderde chronische gevallen, of gevallen waarbij een vreemd voorwerp of tumor wordt vermoed, kunnen een lokale of chirurgische biopsie en röntgenfoto's van de poot nodig zijn. Bloedonderzoek kan helpen bij het diagnosticeren van eventuele tekorten aan hormonen bij uw hond, zoals schildklierhormoon en cortisolspiegel. Allergieën worden vaak pas vastgesteld nadat de secundaire infecties genezen zijn; het duurt vaak langer om mogelijke allergenen die de allergie veroorzaken, uit te sluiten. Het is belangrijk om uw dierenarts te informeren over alles wat u hebt gedaan (of gezien) dat kan helpen bij het vaststellen van de oorzaak van pododermatitis. Informatie over vlooienbestrijding, het gebruik van plaatselijke behandelingen, nieuwe voeding/snacks, levensstijl en veranderingen in de omgeving kunnen uw dierenarts helpen de oorzaak te bepalen. Zodra uw dierenarts de onderliggende oorzaak van de pododermatitis van uw hond heeft vastgesteld, kan hij of zij een specifiek behandelplan opstellen. Kleine plekjes die uw hond geen ongemak bezorgen, zoals plekjes aan één poot of tussen een paar tenen, kunnen thuis worden behandeld met medicinale doekjes, mousse en shampoos zoals Duoxo® S3 (doekjes of shampoo) en Dechra®-producten. Als uw hond pijn krijgt of als de huidlaesies op de poten zich uitbreiden of langer dan een paar dagen aanhouden, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts. Veelgebruikte antibiotica voor huidinfecties zijn onder andere: Cephalexine, Cefpodoxime en Convenia®. Schurft wordt verschillend behandeld, afhankelijk van de omvang van de laesies. Crèmes en shampoos met benzoylperoxide worden vaak gebruikt voor kleine, plaatselijke laesies. Insectenwerende middelen en middelen tegen vlooien en teken kunnen ook helpen bij een demodexinfectie. Afhankelijk van de oorzaak van de pododermatitis van uw hond, kunnen ontstekingsremmende medicijnen of steroïden worden voorgeschreven. Afhankelijk van de oorzaak van de pododermatitis bij uw hond, is er mogelijk geen genezing. Medische behandeling om de pijn en jeuk bij uw hond te verlichten is echter nog steeds mogelijk. De meeste infectieuze oorzaken van pododermatitis, zoals die veroorzaakt door bacteriën, schimmels, ringworm en schurft, kunnen met de juiste medicijnen worden genezen. Hormonale oorzaken kunnen succesvol worden behandeld met medicatie om het tekort aan hormonen in het lichaam aan te vullen. De prognose kan variëren van goed tot gereserveerd, afhankelijk van of de onderliggende oorzaak kan worden vastgesteld en succesvol behandeld. Pododermatitis kan een langdurig en complex proces zijn om te diagnosticeren en te behandelen, en het kan behoorlijk frustrerend zijn voor huisdiereigenaren. Regelmatige controles en diagnostiek helpen uw dierenarts om de oorzaak zo snel mogelijk te achterhalen, maar dit kan weken tot maanden duren. U kunt pododermatitis mogelijk voorkomen. Als u merkt dat uw hond direct begint te likken, gebruik dan een herstelkraag en ga met uw hond naar de dierenarts voor behandeling van de onderliggende aandoening. Afhankelijk van de onderliggende oorzaak van pododermatitis kan het dagen, weken of zelfs maanden duren voordat het genezen is. Sommige vormen van pododermatitis zijn te genezen, andere kunnen met de juiste behandeling onder controle worden gehouden. Pododermatitis vereist medische aandacht en behandeling om te genezen. Als uw hond aan zijn poten likt en bijt en daarna symptomen vertoont, neem dan contact op met uw dierenarts.