Pneumocystose

Pneumocystose is een schimmelinfectie (Pneumocystis carinii) van de luchtwegen. P. carinii komt veel voor in de omgeving en tast alleen honden (of mensen) aan met een verzwakt immuunsysteem. Dit komt doordat de verzwakte afweer het organisme in staat stelt zich te vermenigvuldigen en tot kritieke niveaus in de longen te groeien. Over het algemeen zullen de ademhalingsproblemen in de loop van vier weken geleidelijk verergeren. Andere symptomen die met pneumocystose gepaard gaan, zijn onder andere: Pneumocystose wordt veroorzaakt door een overmatige groei van de schimmel P. carinii in de luchtwegen, wat typisch voorkomt bij honden met een verzwakt immuunsysteem. U dient uw dierenarts een grondige beschrijving te geven van de gezondheid van uw hond, inclusief het begin en de aard van de symptomen. Hij of zij zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een biochemisch profiel, urineonderzoek en een volledig bloedbeeld (CBC). De resultaten hiervan zijn meestal niet-specifiek en kunnen een verhoogd aantal leukocyten of witte bloedcellen laten zien, zoals bij infecties, een verhoogd aantal eiosinofielen en een verhoogd aantal rode bloedcellen. Bloedgasanalyse kan een verlaagde partiële zuurstofdruk in het bloed (hypoxemie) en een verhoogde pH-waarde in het bloed aantonen. Er worden ook röntgenfoto's van de borstkas gemaakt om de ernst en het stadium van de infectie in relatie tot de longen te bepalen. Voor een definitieve diagnose zal uw dierenarts echter een monster van de ademhalingsvloeistof of een weefselmonster naar een patholoog sturen om te testen op abnormale niveaus van P. carinii. Hoewel dit de meest betrouwbare methode is om pneumocystose vast te stellen, is een longbiopsie niet zonder complicaties. Bovendien zijn er maar weinig diagnostische kits beschikbaar. In ernstige gevallen is ziekenhuisopname en intensieve zorg noodzakelijk. Dit kan zuurstoftherapie omvatten om ademhalingsproblemen te minimaliseren en verdere daling van het zuurstofgehalte in het bloed te voorkomen, en antibiotica om infecties te bestrijden. In deze gevallen worden honden in isolatie gehouden om blootstelling aan andere ziekteverwekkers te minimaliseren. Fysiotherapie kan ook worden ingezet om de afvoer van slijm uit de longen te bevorderen, terwijl intraveneuze vloeistoffen worden toegediend om uitdroging te corrigeren. De prognose hangt uiteindelijk af van de ziekte die de immuundeficiëntie heeft veroorzaakt. Over het algemeen is de prognose echter veelbelovend bij patiënten met een minder ernstige vorm van de aandoening die vroegtijdig met de behandeling zijn begonnen. Regelmatige controle van bloedgassen, polsslag en röntgenfoto's van de borstkas is nodig om de reactie van de hond op de behandeling te volgen. Daarnaast moet u de activiteit van de hond tot een minimum beperken en hem in een bench laten rusten. Als u tekenen van een verslechtering opmerkt, zoals hoesten, ademhalingsproblemen, enz., neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.