Parvovirus

Wat is parvovirus bij honden?

Parvovirus, ook wel parvo genoemd, is een van de meest gevreesde infectieziekten bij honden. Het canine parvovirus type 2 (CPV-2) veroorzaakt ernstige maag-darmklachten en kan zonder behandeling dodelijk zijn. Vooral jonge puppy's tussen de zes weken en zes maanden oud lopen een verhoogd risico, maar ook ongevaccineerde volwassen honden kunnen besmet raken. Het virus is uiterst resistent en kan maandenlang in de omgeving overleven.

Oorzaken van parvovirus

Parvovirus wordt veroorzaakt door het canine parvovirus type 2. Dit virus verspreidt zich via direct contact met besmette honden of indirect via besmette ontlasting, bodem, schoenen of kleding. Het virus is buitengewoon hardnekkig: het kan tot een jaar in de omgeving overleven en is bestand tegen de meeste schoonmaakmiddelen. Alleen bleekwater in de juiste concentratie kan het virus effectief doden.

Risicofactoren voor besmetting zijn onder andere:

• Onvoldoende of incomplete vaccinatie
• Jonge leeftijd (puppy's met een onvolledig afweersysteem)
• Contact met besmette honden of omgevingen zoals asielen en hondenparken
• Bepaalde rassen zoals Rottweilers, Dobermanns en Duitse herders zijn gevoeliger
• Een verzwakt immuunsysteem door stress of andere ziekten

Symptomen van parvo bij honden

De eerste symptomen verschijnen meestal drie tot zeven dagen na besmetting. De ziekte verloopt snel en kan binnen 48 tot 72 uur na het optreden van de eerste klachten fataal zijn. Herken de volgende symptomen:

• Ernstige, vaak bloederige diarree met een kenmerkende, onaangename geur
• Hevig braken dat leidt tot snelle uitdroging
• Verlies van eetlust en weigering om te drinken
• Lusteloosheid en lethargie
• Koorts (boven 39,5°C) of juist ondertemperatuur in ernstige gevallen
• Buikpijn en een opgezette buik
• Snelle uitdroging en gewichtsverlies

Bij puppy's kan het virus ook het hart aantasten (myocarditis), wat plotseling overlijden kan veroorzaken.

Diagnose van parvovirus

De dierenarts stelt de diagnose meestal op basis van de klinische symptomen in combinatie met een sneltest op de ontlasting (ELISA-test). Deze test detecteert het parvovirus-antigeen en geeft binnen tien minuten een resultaat. Aanvullend bloedonderzoek toont vaak een sterk verlaagd aantal witte bloedcellen (leukopenie), wat kenmerkend is voor een parvo-infectie. In sommige gevallen wordt een PCR-test uitgevoerd voor een definitieve bevestiging.

Behandeling van parvo

Er bestaat geen specifiek medicijn tegen het parvovirus. De behandeling is ondersteunend en richt zich op het bestrijden van de symptomen en complicaties:

• Intraveneuze vloeistoftherapie om uitdroging tegen te gaan en de elektrolytenbalans te herstellen
• Anti-braak medicatie (anti-emetica) om het braken onder controle te krijgen
• Antibiotica om secundaire bacteriële infecties te voorkomen
• Pijnstilling voor buikkrampen
• Voedingsondersteuning via een maagsonde of intraveneus als de hond niet zelf kan eten

De behandeling duurt gemiddeld vijf tot zeven dagen en vereist intensieve zorg, vaak in een dierenkliniek met isolatiefaciliteiten. De overlevingskans met behandeling ligt tussen de 70 en 90 procent, maar zonder behandeling overlijdt tot 90 procent van de besmette puppy's.

Preventie van parvovirus

Vaccinatie is de belangrijkste en meest effectieve manier om parvo te voorkomen. Het vaccinatieschema voor puppy's omvat meestal drie entingen:

• Eerste vaccinatie rond de leeftijd van 6-8 weken
• Herhalingsvaccinatie om de 3-4 weken tot de leeftijd van 16 weken
• Eerste herhalingsprik na een jaar, daarna om de drie jaar

Daarnaast is het belangrijk om puppy's niet mee te nemen naar drukbezochte hondengebieden totdat het vaccinatieschema volledig is afgerond. Zorg voor goede hygiëne en desinfecteer leefomgevingen regelmatig met een bleekwateroplossing als er een besmetting is geweest.