Osteochondrodysplasie en achondroplasie

Osteochondrodysplasie (OCD) is een groei- en ontwikkelingsstoornis van het bot en kraakbeen, die resulteert in een gebrek aan normale botgroei en botmisvormingen. Osteo verwijst naar het bot, chondro naar het kraakbeen en dysplasie is een algemene term die wordt gebruikt voor abnormale groei. Hondenrassen die vatbaar zijn voor deze aandoening zijn onder andere de Pyreneese Berghond, Alaskan Malamute, Samojeed, Schotse Deerhound, Labrador Retriever, Basset Hound en Noorse Elkhound. Achondroplasie is een vorm van osteochondrodysplasie waarbij de botten niet de normale grootte bereiken die van het ras verwacht wordt. Dit wordt veroorzaakt door een mutatie in het gen voor de fibroblastgroeifactorreceptor. Het gevolg zijn abnormaal korte ledematen, een aandoening die dwerggroei wordt genoemd. Bij sommige rassen wordt deze eigenschap selectief gestimuleerd, zoals bij de teckel, Skye terrier en Welsh corgi. Andere rassen waarvan bekend is dat ze getroffen kunnen worden, zijn bulldogs, Duitse herders, basset hounds, Boston terriers, mopshonden, Pekingeesjes, Japanse spaniels, shih tzu's, beagles, Engelse pointers, cocker spaniels en Schotse terriers. Deze aandoeningen zijn genetisch bepaald. Osteochondrodysplasie is een autosomaal dominante genetische aandoening, wat betekent dat het door beide geslachten kan worden doorgegeven en dat slechts één ouder drager hoeft te zijn van het gen om een kind mogelijk te treffen. U dient uw dierenarts een gedetailleerde medische geschiedenis te verstrekken, inclusief wanneer u voor het eerst symptomen van groeiafwijkingen opmerkte, en alle informatie die u heeft over de genetische achtergrond van uw hond. Routinematig laboratoriumonderzoek omvat een volledig bloedbeeld, een biochemisch profiel en een urineonderzoek om andere oorzaken van de aandoening uit te sluiten. Er worden röntgenfoto's gemaakt van de aangedane ledematen, waarop afwijkingen met betrekking tot botgroei en -structuur te zien zijn. Röntgenfoto's van de wervelkolom tonen ook dergelijke afwijkingen aan bij patiënten met een wervelkolomafwijking. Om de diagnose te bevestigen, neemt uw dierenarts een weefselmonster van de kleine botten van het lichaam en stuurt dit naar een veterinaire patholoog voor verder diagnostisch onderzoek. Nadat de diagnose is gesteld, kan uw dierenarts besluiten het probleem operatief te verhelpen. De resultaten van een dergelijke corrigerende operatie zijn echter meestal niet bevredigend. Pijnstillers en ontstekingsremmende medicijnen worden aan veel getroffen patiënten aanbevolen, omdat botafwijkingen aanzienlijke pijn kunnen veroorzaken. Het welzijn van uw hond en zijn verwachte levensduur hangen af van de ernst van het probleem. Als het relatief mild is, is het heel goed mogelijk dat uw hond een relatief comfortabel en gezond leven leidt. De prognose van deze ziekte hangt af van de ernst van het probleem. Er is geen definitieve behandelingsoptie beschikbaar voor deze aandoening en de uitkomst varieert afhankelijk van de ernst van de aandoening en welke botten zijn aangetast. Voor sommige honden kan de botdysplasie invaliderend zijn, terwijl andere honden leren compenseren voor de kleinere ledematen en de verminderde mobiliteit. Honden met osteochondrodysplasie hebben mogelijk een verhoogd risico op artritis. Houd hier rekening mee naarmate uw hond ouder wordt. Een andere voorzorgsmaatregel is het risico op obesitas, een veelvoorkomende bijwerking van deze aandoening. Zorg voor een gezond dieet en let goed op het gewicht en de algehele gezondheid van uw hond. Als uw dierenarts pijnstillers voorschrijft, gebruik deze dan met de nodige voorzichtigheid en in overleg met uw dierenarts. Een van de meest voorkomende ongelukken bij huisdieren is een overdosis medicijnen. Aangezien deze aandoeningen genetisch bepaald zijn, wordt fokken afgeraden. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.