Niet-inflammatoire erfelijke myotonie

Niet-inflammatoire erfelijke myotonie is een spierziekte die wordt gekenmerkt door aanhoudende samentrekking of vertraagde ontspanning van de spieren, vooral tijdens beweging. Hoewel het ook op latere leeftijd kan ontstaan – vaak experimenteel opgewekt door inname van herbiciden – heeft dit artikel betrekking op aangeboren myotonie, die vaak voorkomt bij chow chows en miniatuurschnauzers. De onderstaande symptomen worden vaak geassocieerd met niet-inflammatoire erfelijke myotonie; ze kunnen verbeteren na lichaamsbeweging en/of verergeren door kou: Deze vorm van niet-inflammatoire myopathie is erfelijk; dat wil zeggen, ze wordt overgeërfd van een moeder en/of vader met hetzelfde sarcolemma-defect, dat het celmembraan van een spiercel aantast. U dient uw dierenarts een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te geven, inclusief het begin en de aard van de symptomen. Hij of zij zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een biochemisch profiel, urineonderzoek en een volledig bloedbeeld (CBC). De creatinekinase-enzymwaarden kunnen verhoogd zijn als gevolg van het dystrofinetekort. Ook de leverenzymen zijn verhoogd bij honden met deze aandoening. Tijdens het onderzoek zal uw dierenarts op het oppervlak van de tong van de hond tikken, zowel wanneer de hond bij bewustzijn is als wanneer hij onder narcose is. Door dit tikken ontstaan er aanhoudende deukjes op het tongoppervlak, wat een aanwijzing kan geven voor de diagnose. Voor verdere bevestiging is er een DNA-test beschikbaar om de aandoening bij dwergschnauzers op te sporen en dragers ervan te identificeren. Hoewel er geen specifieke behandeling bestaat voor niet-inflammatoire erfelijke myotonie, zijn er bepaalde medicijnen (procainamide, kinidine, fenytoïne, mexiletine) die de spierstijfheid en het braken kunnen verminderen. Dit verbetert echter niet het abnormale looppatroon dat met de aandoening gepaard gaat. Ontmoedig uw hond om zich inspannend te gedragen of te sporten, omdat dit zijn ademhaling kan versnellen, en vermijd kou, aangezien dit de symptomen kan verergeren. Helaas is de algehele prognose voor een hond met niet-inflammatoire erfelijke myotonie, zelfs met behandeling, zeer slecht. Uw dierenarts zal u ook afraden om met de hond te fokken om verdere verspreiding van de ziekte naar de volgende generatie te voorkomen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.