Niet-cardiogeen longoedeem

Niet-cardiogeen oedeem wordt veroorzaakt door een verhoogde permeabiliteit (of het vermogen om vocht door te laten, bijvoorbeeld door osmose) van de bloedvaten in de longen. Deze verhoogde permeabiliteit leidt tot het lekken van vocht in de longen, waardoor oedeem, oftewel zwelling, ontstaat. Als dit ernstig wordt, kan het oedeem gepaard gaan met een ontstekingsreactie en een ophoping van ontstekingscellen in de longen. Er zijn verschillende factoren die veranderingen in de doorlaatbaarheid van de bloedvaten in de longen kunnen veroorzaken. Honden met oedeem als gevolg van een hersenaandoening, een reactie op een beet van een elektrisch snoer of een obstructie van de bovenste luchtwegen, kunnen een systemische afgifte van catecholaminen (neurotransmitters en hormonen) ervaren. Deze afgifte zou een oorzakelijk verband hebben, waarbij systemische vernauwing van de bloedvaten optreedt, waardoor bloed naar de longen wordt gepompt en de bloedvaten in de longen overbelast raken, beschadigd raken en ontsteking en zwelling van de longen ontstaan. Bij patiënten met een bacteriële bloedinfectie of pancreatitis ontwikkelt zich een gegeneraliseerde ontstekingsreactie in de longen, die vaak binnen 24 uur na de eerste episode verergert. De ernstigst getroffen patiënten kunnen binnen enkele uren na het incident van een ogenschijnlijk normale gezondheidstoestand overgaan in een fatale toestand. U dient een uitgebreide beschrijving te geven van de gezondheidstoestand van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke incidenten die deze aandoening kunnen hebben veroorzaakt. De informatie die u verstrekt, kan uw dierenarts aanwijzingen geven over welke organen de secundaire symptomen veroorzaken. Hij of zij zal een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenpanel. Ook zullen arteriële bloedgasanalyse en pulsoximetrie worden uitgevoerd, evenals stollingsonderzoek (om te controleren of het bloed normaal stolt). Röntgenfoto's van de borstholte zijn essentieel voor het stellen van een definitieve diagnose, en er kan ook een echocardiogram worden gemaakt om longoedeem veroorzaakt door hartaandoeningen uit te sluiten of te bevestigen. Uw hond wordt opgenomen in het ziekenhuis als hij ernstige ademhalingsproblemen heeft. Honden met een matige tot ernstige aandoening krijgen zuurstoftherapie en moeten in een rustige omgeving in een bench rusten om stress te minimaliseren, aangezien alles wat angst kan veroorzaken de aanmaak van stresshormonen kan stimuleren. Sommige honden kunnen aan een beademingsapparaat worden gelegd als ze te veel moeite hebben met zelfstandig ademhalen. Bij honden met niet-cardiogeen oedeem verslechtert de toestand vaak eerst voordat deze verbetert. Ernstig zieke patiënten hebben een slechte prognose. Bij licht tot matig zieke patiënten is de kans op volledig herstel echter groot, en de langetermijnprognose is uitstekend voor herstelde patiënten. Een van de manieren om niet-cardiogeen longoedeem bij uw hond te voorkomen, is door te voorkomen dat hij op elektrische draden kauwt. Een andere manier om niet-cardiogeen longoedeem te voorkomen, is door direct een dierenarts te raadplegen bij de eerste tekenen van epileptische aanvallen of andere symptomen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.