Myoclonus

De term 'myoclonus' wordt gebruikt om een aandoening aan te duiden waarbij een deel van een spier, een hele spier of een groep spieren op een grove, repetitieve, onvrijwillige en ritmische manier samentrekt met een frequentie tot wel 60 keer per minuut (soms zelfs tijdens de slaap). Deze abnormale samentrekkingen treden op als gevolg van een zenuwstoornis en treffen meestal spiergroepen die betrokken zijn bij het kauwen en/of skeletspieren van de ledematen. Myoclonus komt ook voor bij katten, hoewel dit zeldzaam is. Onvrijwillige, continue, grove en ritmische samentrekkingen van een spier, een deel van een spier of een spiergroep zijn het meest voorkomende symptoom om op te letten. Er zijn echter ook andere symptomen die uw hond vertoont en die verband houden met de onderliggende ziekte die myoclonus veroorzaakt. De meest voorkomende oorzaak van myoclonus bij honden is hondenziekte, hoewel het ook kan worden veroorzaakt door medicijnen of loodvergiftiging. Myoclonus is ook een aangeboren aandoening, die vaak voorkomt bij Labrador retrievers en Dalmatiërs. U dient een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te verstrekken, inclusief eventuele ziekten waaraan hij recentelijk heeft geleden en de symptomen die hij heeft vertoond. De dierenarts zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een volledig bloedonderzoek (CBC), een biochemisch profiel en een urineonderzoek. De resultaten hiervan kunnen afwijkingen aan het licht brengen die verband houden met een onderliggende oorzaak, waaronder een ontsteking van de hersenen en het ruggenmerg (encefalomyelitis). Hij of zij kan ook een monster van het hersenvocht van uw hond afnemen (een beschermende en voedende vloeistof die rond de hersenen en het ruggenmerg circuleert) of een MRI-scan (Magnetic Resonance Imaging) bij het dier uitvoeren. De behandeling van myoclonus hangt af van de onderliggende oorzaak van de aandoening. Honden met een ontsteking van de hersenen en het ruggenmerg krijgen bijvoorbeeld medicatie om de zwelling te verminderen. Helaas lijden honden met ernstige en chronische myoclonus enorm. Uw dierenarts kan in deze gevallen euthanasie aanbevelen. Dit probleem houdt meestal aan, hoewel remissie mogelijk is. Honden die myoclonieën vertonen nadat ze zijn overleden aan het hondenziektevirus, hebben een slechte prognose. Let op symptomen die kunnen samenhangen met de behandeling van hersen- en ruggenmergontsteking en neem contact op met uw dierenarts als deze verergeren. Afhankelijk van de ernst van de aandoening heeft de hond mogelijk een ander dieet of bewegingsbeperking nodig. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.