Leiomyoom van de maag, dunne en dikke darm

Een leiomyoom is een relatief onschadelijke en niet-uitzaaiende tumor die ontstaat uit de gladde spieren van de maag en het darmkanaal. De grootste zorg is dat dit type tumor de normale doorgang van vloeistoffen en vaste stoffen door het spijsverteringskanaal kan blokkeren of organen kan verdringen, wat kan leiden tot secundaire gezondheidsproblemen. Het komt doorgaans voor bij honden van middelbare leeftijd tot oudere honden, over het algemeen ouder dan zes jaar. Verder is er geen voorkeur voor een bepaald geslacht of ras. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, waarbij rekening wordt gehouden met de voorgeschiedenis van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid. Hij of zij zal eerst zoeken naar aanwijzingen voor een vreemd voorwerp in het spijsverteringskanaal, een inflammatoire darmziekte, een parasitaire infectie of pancreatitis. Zodra een tumor is vastgesteld, moet uw dierenarts deze onderscheiden van een kwaadaardige kliertumor. Er zijn verschillende soorten kankertumoren die het spijsverteringskanaal kunnen aantasten, waaronder leiomyosarcoom, een kanker die groeit vanuit de gladde spieren van het spijsverteringskanaal; en lymfoom, een solide neoplasma dat ontstaat in de lymfocyten – een type witte bloedcel in de bloedbaan. Er zal een volledig bloedonderzoek worden uitgevoerd, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld en een urineonderzoek. Uw dierenarts kan een echografie van de buik aanvragen, waarmee een verdikte maag- of darmwand aan het licht kan komen. Een maagleiomyoom komt het meest voor op de overgang tussen de slokdarm en de maag, waar de slokdarm de maagholte ontmoet. Indien nodig kan een speciale beeldvormingstechniek, een contrastonderzoek, worden gebruikt. Bij dit onderzoek krijgt de hond een orale dosis vloeibaar materiaal (barium) toegediend, dat zichtbaar is op röntgenfoto's. Vervolgens worden er in verschillende stadia röntgenfoto's gemaakt om de passage van het barium door het lichaam te volgen. Deze techniek kan een ruimte-innemende massa in het spijsverteringskanaal aan het licht brengen. Dubbelcontrastradiografie van de dikke darm en het rectum kan ook worden gebruikt om een ruimte-innemende massa in deze organen op te sporen. Uw dierenarts kan ook een endoscopie van het bovenste deel van het maag-darmkanaal uitvoeren. Hierbij wordt een flexibele buis met een cameraatje ingebracht in de te onderzoeken ruimte, in dit geval het maag-darmkanaal, waardoor de dierenarts de ruimte visueel kan inspecteren op afwijkingen. Deze apparaten hebben ook opzetstukken voor het verzamelen van weefsel- en vochtmonsters, zodat een biopsie kan worden uitgevoerd om de voorlopige diagnose te bevestigen. Als er een tumor wordt vermoed, zal uw dierenarts een slijmvliesbiopsie uitvoeren en, indien mogelijk, een weefselmonster nemen van de massa in het maag-darmkanaal. Deze methode is vaak niet geschikt voor de diagnose van dieper gelegen tumoren. In deze gevallen is vaak een meer invasieve chirurgische biopsie nodig om de diagnose te bevestigen. Chirurgische resectie (verwijdering) is de behandeling van eerste keuze. Deze methode is over het algemeen genezend als de tumor veilig kan worden verwijderd. In veel gevallen kunnen, vanwege hun goedaardige aard, zelfs grote leiomyomen met smalle marges succesvol worden verwijderd. Als uw dierenarts een volledige resectie kan uitvoeren, is normale nazorg voldoende; verdere controle is niet nodig. Uw dierenarts zal echter wel de bloedglucosewaarden van uw hond na de operatie willen controleren, vooral als uw hond vóór de operatie hypoglykemisch (een te lage bloedsuikerspiegel) was. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.