Hypopyon en lipidenpiek

Een ontstekingsreactie die de bloed-oogvochtbarrière aantast, waardoor bloedcellen de voorste oogkamer kunnen binnendringen en zich daar witte bloedcellen kunnen ophopen, is kenmerkend voor een aandoening die bekend staat als hypopyon. Chemoattractanten, de chemische stoffen die de migratie van cellen beïnvloeden, kunnen fungeren als een transportmiddel voor deze celbeweging. De cellen zakken vaak door de zwaartekracht naar hun plaats en vormen een vloeistoflijn in de onderste voorste oogkamer. Lipide flare lijkt daarentegen op hypopyon, maar de troebelheid van de voorste oogkamer wordt veroorzaakt door een hoge concentratie lipiden (de vetachtige stof in de cellen) in het kamerwater (de dikke, waterige substantie tussen de lens en het hoornvlies van het oog). Het vereist een verstoring van de bloed-kamerwaterbarrière en gelijktijdige hyperlipidemie (een verhoogd lipidengehalte in het bloed). Er is geen leeftijds-, geslachts- of rasgebonden predispositie. Elke onderliggende aandoening die uveïtis veroorzaakt – een ontsteking van de middelste laag van het oog – kan leiden tot hypopyon. Meestal wordt hypopyon geassocieerd met ernstige vormen van uveïtis, maar het kan ook het gevolg zijn van de ophoping van tumorcellen in gevallen van oculair lymfoom (oogtumoren). Lipidenvlammen Lipidenvlammen ontstaan vaak door hyperlipidemie (verhoogde of abnormale lipidenspiegels – de vetachtige stoffen in het bloed – in de bloedbaan) en gelijktijdige verstoring van de bloed-oogvochtbarrière (door uveïtis). Hyperlipidemie kan de bloed-oogvochtbarrière ook rechtstreeks destabiliseren. Hoge lipidenspiegels in het circulerende bloed na een maaltijd (postprandiale lipemie) kunnen soms leiden tot lipemisch oogvocht als er sprake is van uveïtis. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk en oogheelkundig onderzoek bij uw hond uitvoeren, waarbij rekening wordt gehouden met de voorgeschiedenis van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid. Hypopyon kan worden vastgesteld door de aanwezigheid van fibrine (het eiwiteindproduct van gestold bloed) in de voorste oogkamer – dit vormt doorgaans een onregelmatig stolsel, geen ventraal gelegen horizontale lijn. Lipide flare moet worden onderscheiden van ernstige aqueous flare, die er niet zo melkachtig/wit uitziet als lipid flare. Honden met ernstige aqueous flare vertonen over het algemeen veel meer oogpijn dan dieren met lipid flare. Diffuus cornea-oedeem, een ernstig hoornvliesoedeem, kan verward worden met troebeling van de voorste oogkamer, maar verdikking van het hoornvliesstroma (bindweefsel), keratoconus (een degeneratieve, niet-inflammatoire oogaandoening) en hoornvliesblaren (met vocht gevulde blaren) worden vaker gezien bij diffuus cornea-oedeem dan bij hypopyon of lipidenflare. Hypopyon vereist een agressieve behandeling van de uveïtis en de onderliggende oorzaak. Ambulante behandeling is over het algemeen voldoende, maar u moet er rekening mee houden dat er nog steeds een aanzienlijke kans bestaat dat uw hond zijn zicht verliest. Lipid flare vereist behandeling van de uveïtis, die meestal mild is, en eventuele onderliggende stofwisselingsstoornissen. Als bij uw hond hyperlipidemie wordt vastgesteld, moet u het dieet van de hond aanpassen naar een dieet met minder vet en calorieën om de hoeveelheid vet in het bloed te verminderen. Ambulante behandeling met ontstekingsremmende medicijnen voor thuisgebruik is over het algemeen voldoende. Uw dierenarts zal twee tot drie dagen na de eerste behandeling een controleafspraak voor uw hond inplannen. De intraoculaire (in het oog) druk moet worden gecontroleerd om secundair glaucoom op te sporen. De frequentie van de volgende controles hangt af van de ernst van de aandoening en de individuele reactie van uw hond op de behandeling. De verwachte prognose kan sterk afhangen van de onderliggende aandoening die de oogafwijking veroorzaakt. Bijvoorbeeld, bij hypopyon is de prognose gereserveerd, afhankelijk van de onderliggende ziekte en de reactie op de behandeling. Bij een lipidenflare is de prognose meestal goed. Deze aandoening reageert over het algemeen snel (binnen 24-72 uur) op een matige ontstekingsremmende therapie. Houd er echter rekening mee dat een terugval en de noodzaak van verdere behandeling mogelijk zijn bij een lipidenflare. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.