Hyperkeratose

Hyperkeratose treedt op bij honden wanneer hun lichaam te veel keratine aanmaakt. Keratine is een eiwit dat de huid, haren en nagels van een hond vormt. Wanneer honden te veel keratine hebben, uit zich dit in verdikte, droge eeltplekken op hun voetzolen. Een overproductie van keratine kan er ook uitzien als harige uitstulpingen op de voetzolen. Andere veelvoorkomende plekken die worden aangetast zijn de neusbrug en drukpunten waar eelt ontstaat, zoals de ellebogen. Veelgebruikte medische benamingen voor deze aandoening zijn canine hyperkeratose, nasodigitale hyperkeratose en hyperkeratose van de hondenpoten. Hyperkeratose is zelden een medische noodsituatie. Het kan echter wel ongemak veroorzaken tijdens het lopen als de verharde huid barstjes vertoont, of als uw hond een secundaire huidinfectie ontwikkelt. De meeste honden met hyperkeratose kunnen tijdens normale openingstijden door hun dierenarts worden gezien. Als ze zich thuis op hun gemak voelen en verder normaal gedragen, probeer ze dan binnen een paar weken na het opmerken van de symptomen naar de dierenarts te brengen, zodat u hun hyperkeratose op de juiste manier behandelt. Klik hier om deze medische illustratie te downloaden. Verdikte, harde huid op de voetzolen, neus of andere drukpunten Haarachtige uitsteeksels die uit de voetzolen groeien Gebarsten, droge huid op de voetzolen of neus Hyperkeratose komt veel voor bij verschillende hondenrassen. Het wordt vaak gediagnosticeerd bij brachycefale rassen. Deze rassen hebben een korte snuit met een plat gezicht en omvatten onder andere: Bij deze rassen komt hyperkeratose vaak voor op de neus en soms ook op de poten. De buitenste huidlagen slijten doorgaans af wanneer een hond loopt, rent of zijn snuit langs zijn voerbak wrijft tijdens het eten. Deze fysieke eigenschappen kunnen leiden tot een ophoping van keratine op de neus of op de voetzolen: Hyperkeratose bij honden komt ook vaak voor bij: Hyperkeratose kan er ook uitzien als harde, behaarde huid op de ellebogen bij oudere dieren. Constante druk op de dunne huid, bijvoorbeeld boven de elleboog, kan leiden tot overmatige aanmaak van keratine ter bescherming. Omdat oudere huisdieren meer tijd liggend en slapend doorbrengen, komt hyperkeratose vaak voor bij honden van 8 tot 12 jaar. Hyperkeratose wordt door een dierenarts vastgesteld aan de hand van een lichamelijk onderzoek. Als een hond verdikte, overtollige eeltvorming op de poten, neus of ellebogen heeft, is de kans groot dat hij lijdt aan hyperkeratose, vooral als het een oudere hond is of een ras dat er gevoelig voor is. Hoewel de meeste gevallen te wijten zijn aan genetische aanleg of leeftijdsgebonden eeltvorming, kan deze aandoening soms een teken zijn van een onderliggende aandoening. Uw dierenarts wil wellicht enkele basistests uitvoeren om er zeker van te zijn dat uw hond geen andere ziekten heeft die de overmatige keratineproductie kunnen veroorzaken. Er zijn verschillende auto-immuunziekten, hormonale aandoeningen, virussen en voedingstekorten die symptomen zoals hyperkeratose kunnen veroorzaken. Pemphigus foliaceus, lupus erythematosus, de ziekte van Cushing, het hondenziektevirus en een zinktekort zijn allemaal gezondheidsproblemen die kunnen leiden tot verharding en verdikking van de huid op de voetzolen van een hond. Deze problemen moeten worden uitgesloten voordat een diagnose kan worden gesteld. Afhankelijk van de symptomen die uw hond vertoont, kunnen bloedonderzoek, urineonderzoek, cytologisch onderzoek of een huidbiopsie worden aanbevolen. Laat uw dierenarts weten als uw hond andere ziekteverschijnselen vertoont. Hyperkeratose bij honden is niet te genezen, maar wel te behandelen. De behandeling is vaak gericht op het verzachten van de harde, verdikte huid.