Huidflapjes

Huidflapjes zijn kleine, abnormale huidgroeiingen. Zoals de naam al doet vermoeden, is het huid die anders groeit dan normale huid en ze bevinden zich meestal op de borst, benen en nek. Huidflapjes worden niet als een spoedgeval beschouwd, maar het is altijd aan te raden ze tijdens de volgende jaarlijkse controle door uw dierenarts te laten onderzoeken. U kunt ook een 'huiddagboek' bijhouden met de locatie en grootte van de huidflapjes, zodat u het zich kunt herinneren voor uw volgende dierenartsbezoek. Huidflapjes worden meestal pas opgemerkt als je ze voelt tijdens het aaien of wassen van je hond. Huidflapjes zijn hele kleine stukjes huid die vastzitten met een klein steeltje. Ze zijn meestal maar een paar millimeter groot, beweegbaar en niet pijnlijk. Ze kunnen roze of donkerder van kleur zijn. Ze kunnen ook afzonderlijk of in een groepje voorkomen. Teken, bultjes, wratten en cysten kunnen op huidflapjes lijken, maar ze zijn anders. Het kan lastig zijn om een teek te herkennen; als u geen pootjes ziet die uit het lichaam steken, probeer de teek dan niet te verwijderen zonder eerst een dierenarts te raadplegen. Sommige vormen van kanker, zoals melanoom, kunnen eruitzien als een zwart huidflapje en kunnen daardoor ook gemakkelijk verward worden met een teek. Huidcysten zijn meestal steviger vastgehecht en groter dan huidflapjes. Cysten kunnen hard of zacht aanvoelen, afhankelijk van de inhoud. Sommige cysten kunnen een kleine aanhechting hebben, zoals een huidflapje, maar worden meestal na verloop van tijd groter. Wratten zijn licht verhoogd, volledig aan de huid vastgehecht en meestal niet beweegbaar. Houd de huidflapjes goed in de gaten voor eventuele veranderingen. Als u merkt dat de huidflapjes veranderen, groter worden of als u er veel op het lichaam van uw hond ziet, ga dan onmiddellijk naar uw dierenarts. Mogelijk is een biopsie nodig. Huidflapjes worden meestal veroorzaakt door chronische irritatie. Daarom zie je ze het vaakst op drukpunten zoals de borst, knieën en ellebogen. Huidflapjes kunnen ook ontstaan als een halsband of tuigje herhaaldelijk over de huid schuurt. Huidproblemen veroorzaakt door een vlooienallergie, voedselallergie of omgevingsallergie kunnen leiden tot bijten en krabben op één plek, wat mogelijk een huidflapje tot gevolg heeft. Een papillomavirus kan huidflapjes veroorzaken. Papillomen veroorzaken meestal wratten, maar soms kunnen ze ook clusters van huidflapjes veroorzaken. Het papillomavirus is doorgaans ongevaarlijk en kan worden genezen door het huidflapje of de wrat te verwijderen. Als er meerdere huidflapjes zijn die de hond hinderen, kunnen antivirale medicijnen worden gebruikt. Boxers, jachthondenrassen, bully-terriërs, Engelse bulldogs en mopshonden zijn veelvoorkomende rassen met huidflapjes. Elk ras kan echter een huidflapje ontwikkelen. Onderzoek van de huidafwijking door een dierenarts kan meestal een diagnose opleveren. Als de dierenarts echter niet zeker is van de oorzaak, is een biopsie nodig. Biopsieën zijn de enige manier om een huidflapje met zekerheid vast te stellen. Bij een biopsie worden cellen uit de laesie verwijderd en naar een laboratorium gestuurd voor verder onderzoek. Een patholoog in het laboratorium zal onder de microscoop naar bepaalde cellen zoeken om een definitieve diagnose te stellen. Vanwege de geringe omvang van de afwijking kan het nodig zijn om een stukje weefsel te verwijderen om voldoende materiaal voor het laboratoriumonderzoek te verkrijgen. Er is geen behandeling nodig als uw hond geen last heeft van huidflapjes. Als ze het gevolg zijn van een virus, kunnen antivirale medicijnen worden voorgeschreven om de laesies te behandelen. Chirurgische verwijdering is de enige remedie voor huidflapjes. De verwijdering kan worden uitgevoerd onder algehele of lokale verdoving (waarbij een verdovingsmiddel onder de huid wordt geïnjecteerd om het gevoel in het gebied te verminderen voordat er wordt gesneden). Of er lokale verdoving wordt gebruikt, hangt af van de locatie en de grootte van het huidflapje, evenals het temperament van de hond. Meestal worden huidflapjes verwijderd tijdens een andere ingreep, zoals een gebitsreiniging, sterilisatie of castratie. Het verwijderen van een huidflapje is zelden een geschikte procedure voor algehele narcose, tenzij een biopsie nodig is voor de diagnose. Chirurgische verwijdering kan plaatsvinden door excisie of cauterisatie. Bij excisie wordt de aanhechting van het huidflapje weggesneden, terwijl bij cauterisatie hitte of elektriciteit wordt gebruikt om de weefselaanhechting te verbranden. Een herstelkraag of -kegel wordt aanbevolen om te voorkomen dat er aan het gebied geknabbeld wordt tijdens het genezingsproces. Huidflapjes kunnen niet volledig worden voorkomen, maar sommige veranderingen kunnen de kans op het ontstaan ervan verkleinen. Het voorkomen en behandelen van huidflapjes vereist grotendeels dezelfde zorg: Zacht, ondersteunend beddengoed om irritatie te verminderen bij het liggen of opstaan en gaan zitten. Halsbanden of tuigjes kunnen irritatie veroorzaken; zorg ervoor dat ze goed passen. Behandeling van allergieën die irritatie in het gebied veroorzaken