Hepatotoxinen

De lever is de grootste klier in het lichaam en een van de belangrijkste organen voor de algehele gezondheid. Hij vervult vele vitale functies, zoals de productie van gal (de vloeistof die helpt bij de vetvertering), de productie van albumine (een eiwit dat in het bloedplasma voorkomt) en, belangrijker nog, de ontgifting van chemicaliën en medicijnen die het lichaam passeren. Hepatotoxinen zijn giftige stoffen die de lever kunnen beschadigen. Van sommige toxinen is bekend dat ze eigenschappen hebben die leverschade kunnen veroorzaken en die bijna altijd leiden tot levertoxiciteit. Een individuele hond kan echter een grotere kans hebben om symptomen van levertoxiciteit te ontwikkelen die verband houden met een bepaald medicijn dan een andere hond onder ogenschijnlijk vergelijkbare omstandigheden. Dit type reactie wordt een 'idiosyncratische reactie' genoemd en kan soms leiden tot onvoorspelbare schade. Vergeleken met andere organen is de lever gevoeliger voor bijwerkingen door toxiciteit, vanwege zijn ligging en centrale rol in de stofwisseling van giftige chemicaliën en geneesmiddelen. Levertoxiciteit wordt het meest geassocieerd met bijwerkingen van geneesmiddelen. De ernst van de levertoxiciteit wordt mede bepaald door leeftijd, voedingstoestand, gelijktijdige aandoeningen, erfelijke factoren, het gebruik van andere geneesmiddelen en eerdere blootstelling aan dezelfde of soortgelijke geneesmiddelen. De mate van leverschade hangt ook af van de geneesmiddelconcentratie, de duur en frequentie van de blootstelling aan het geneesmiddel en de huidige gezondheidstoestand van de lever. Hondenrassen zoals Dalmatiërs, Dobermanns, Samojeden, Labrador Retrievers, Duitse Herdershonden en herdershonden vertonen een verhoogde gevoeligheid voor bepaalde medicijnen. Hoewel levertoxiciteit bij honden van elke leeftijd kan voorkomen, zijn jonge honden vatbaarder voor bijwerkingen van medicijnen en leverschade vanwege hun nog niet volledig ontwikkelde levermetabolisme en uitscheidingsfuncties. De symptomen kunnen variëren afhankelijk van de duur van de blootstelling aan het geneesmiddel en het type toxine. De volgende symptomen kunnen worden waargenomen bij honden met leververgiftiging: Vocht in de buikholte (ascites) – dit symptoom is vaak een indicatie van een vergevorderd stadium van de ziekte. Petechiën (kleine rode of paarse vlekjes op de huid als gevolg van kleine bloedingen van bloedvaten in de huid) Ecchymose (het lekken van bloed uit gescheurde bloedvaten in het omliggende weefsel, waardoor een paarse of blauwpaarse vlek op de huid ontstaat) U dient een gedetailleerde geschiedenis van de gezondheid van uw hond te geven, inclusief het begin en de aard van de symptomen, en mogelijke oorzaken zoals eerdere gezondheidsproblemen, medicijnen die uw hond heeft gebruikt, enzovoort. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek uitvoeren om alle lichaamssystemen van uw hond te beoordelen en de algehele gezondheid van uw hond te evalueren. De standaard laboratoriumtests omvatten een volledig bloedbeeld, een biochemisch profiel en een urineonderzoek. De resultaten van deze tests stellen uw dierenarts in staat een eerste diagnose te stellen. Het biochemisch profiel zal abnormaal hoge waarden van leverenzymen als gevolg van leverschade aan het licht brengen, indien er sprake is van toxiciteit. Creatinekinase, een enzym in de weefsels, vertoont verhoogde waarden in het bloed bij ernstige spierschade. Omdat bepaalde chemicaliën giftig zijn voor de spieren, worden de waarden ervan ook bepaald bij dieren met levertoxiciteit. Bij patiënten met levertoxiciteit kunnen ook de bloedeiwitten albumine verhoogde waarden vertonen. Urineonderzoek kan hoge glucosewaarden (suiker) in de urine aantonen als er ook sprake is van nierschade. Omdat de lever ook een cruciale rol speelt bij de bloedstolling, kunnen de normale bloedstollingsfuncties verstoord raken bij leverschade. Daarom zal uw dierenarts waarschijnlijk een volledig bloedstollingsprofielonderzoek voor uw hond laten uitvoeren. Röntgenfoto's van de buik en echografie kunnen worden gebruikt om de grootte van de lever en de mate van schade te beoordelen. Uw dierenarts moet mogelijk ook een leverbiopsie uitvoeren om de diagnose te bevestigen en de ernst van de schade in te schatten. Uw dierenarts heeft drie tot vijf dagen nodig om een realistische prognose van de leverschade bij uw hond te stellen, zodat u een idee krijgt van de mogelijke vervolgbehandelingen. Bij ernstige leverschade moet uw hond worden opgenomen in het ziekenhuis voor intensieve therapie. Intraveneuze vochttoediening is nodig voor patiënten met een vochttekort om de vochtbalans op peil te houden. Bij afwijkende bloedstollingsfuncties krijgt uw hond vers volbloed of vers ingevroren plasma (een normaal vloeibaar bestanddeel van bloed) toegediend. Er wordt zuurstof toegediend om de zuurstofvoorziening aan het leverweefsel te verbeteren, en de urineproductie wordt gecontroleerd om de normale nierfunctie te beoordelen. Bij een lage bloedsuikerspiegel worden intraveneuze vloeistoffen met suiker toegediend. Antibiotica kunnen worden gegeven om uw hond te beschermen tegen infecties, en er worden ook vitaminen gegeven om de stofwisselingsfuncties van de lever te ondersteunen. Intensieve zorg is meestal gedurende minimaal 3-10 dagen nodig voor de eerste stabilisatie. Leverschade is een ernstig gezondheidsprobleem en u moet uw hond een rustige en comfortabele omgeving bieden zodat hij kan herstellen en goed kan uitrusten. Honden met leverschade hebben meestal een lage lichaamstemperatuur, dus u moet uw hond in een warme omgeving houden om verdere verslechtering van de normale lichaamsfuncties te voorkomen. Voor deze patiënten wordt over het algemeen een speciaal dieet voorgeschreven, omdat een ondersteunend en uitgebalanceerd dieet essentieel is voor het energieniveau en een succesvol herstel. Als uw hond niet kan eten, zal uw dierenarts een maagsonde gebruiken om de hond te voeden totdat hij weer zelfstandig kan eten. Uw dierenarts zal u laten zien hoe u de voedingssonde op de juiste manier gebruikt en schoonmaakt voor thuisgebruik. Bij vervolgonderzoeken van uw hond worden laboratoriumtests uitgevoerd om de huidige leverfunctie en de effectiviteit van de lopende behandeling te evalueren. Geef uw hond, naast de medicijnen die uw dierenarts heeft voorgeschreven, geen andere medicijnen tijdens of na de herstelperiode, tenzij uw dierenarts u daar specifiek opdracht toe heeft gegeven. De reeds beschadigde lever zal nog enige tijd na de behandeling zeer kwetsbaar zijn en moet met grote zorg worden behandeld. Leverfalen leidt tot de dood. De prognose is zeer variabel en hangt af van de omvang van de aanvankelijke leverschade. Bij sommige patiënten is de leverschade permanent en kan dit leiden tot volledig leverfalen.