Hepatoportale microvasculaire dysplasie

Hepatoportale microvasculaire dysplasie (MVD) is een afwijking van de bloedvaten in de lever die zorgt voor een shunt (omleiding) tussen de poortader (het bloedvat dat het maag-darmkanaal met de lever verbindt) en de bloedcirculatie in het systeem. Het kan worden veroorzaakt door microscopische laesies in de lever, een abnormale ontwikkeling, een abnormale positionering of een vernauwing als gevolg van een prominente gladde spier die de bloedstroom belemmert. De leverkwabben zijn aangedaan, sommige ernstig, andere slechts in geringe mate. Dit wordt vermoed wanneer de gal zijn werk niet goed doet. Kortom, door misvormingen in de bloedvaten stroomt het bloed niet naar de lever zoals het hoort. Dit is een zeldzame, genetisch bepaalde ziekte die voorkomt bij bepaalde kleine hondenrassen. Er is overtuigend bewijs voor erfelijkheid bij Yorkshire terriers, Maltezers, Cairn terriers, Tibetaanse spaniëls, Shih Tzu's, Havanese en andere rassen. De ziekte is zelden symptoomloos (asymptomatisch). De symptomen zijn meestal vage gastro-intestinale verschijnselen: braken, diarree en gebrek aan eetlust. De aandoening is niet gebonden aan geslacht of regio; ze komt wereldwijd voor. Het kan een dominant gen zijn dat niet alle leden van de familie treft, aangezien gezonde ouders wel nakomelingen met de aandoening kunnen krijgen, of het kan door meer dan één gen worden veroorzaakt. Een test op totale serumgalzuren (TSBA) wordt gebruikt als marker voor deze aandoening. De prevalentie bij bepaalde kleine hondenrassen varieert van 30 tot 70 procent. Bij grote hondenrassen is de aandoening zeldzaam of komt ze niet voor. Ze wordt meestal vastgesteld bij asymptomatische jonge honden tussen de vier en zes maanden, of zelfs al vanaf zes weken. Hoewel er twee groepen zijn beschreven (asymptomatisch en symptomatisch), is het het meest waarschijnlijk dat honden met de afwijking symptomen vertonen. Symptomen duiden op gastro-intestinale complicaties: braken, gebrek aan eetlust (anorexia), diarree en lethargie. Bij asymptomatische honden wordt de diagnose doorgaans gesteld tijdens routineonderzoek of diagnostisch onderzoek naar andere gezondheidsproblemen, of bij routineonderzoek in families met een bekende prevalentie van de aandoening. Een aangeboren erfelijke aandoening wordt gediagnosticeerd door middel van de totale serumgalactiviteit (TSBA) voordat klinische symptomen worden toegeschreven aan een microvasculaire tumor (MVD); gelijktijdige aandoeningen kunnen de interpretatie bemoeilijken. Honden met een microvasculaire tumor ontwikkelen zelden, of nooit, vochtophoping in de buikholte. Asymptomatische honden hebben meestal een onopvallende voorgeschiedenis; soms vertonen ze een vertraagd herstel na anesthesie of sedatie, of tonen ze intolerantie voor medicijnen. U dient uw dierenarts een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te verstrekken, inclusief een voorgeschiedenis van eventuele symptomen en alle informatie die u mogelijk heeft over de familiegeschiedenis. Deze aandoening wordt toegeschreven aan elke asymptomatische jonge hond met verhoogde totale serumgalwaarden, of aan elke jonge hond met hepatische encefalopathie (schade aan de hersenen en het zenuwstelsel als complicatie van leveraandoeningen). Symptomatische honden ouder dan twee jaar ontwikkelen doorgaans een shunt als gevolg van acute of chronische ontstekings-, tumor- of toxische leveraandoeningen. Microscopische kenmerken van veel aandoeningen die een tekort aan vocht in de leverpoortader veroorzaken, lijken op die van hepatoportale microvasculaire dysplasie. Uw dierenarts zal een leverbiopsie uitvoeren voor microscopisch onderzoek van het leverweefsel, aspiratiebiopsieën met een naald voor onderzoek van het vocht, en wigbiopsieën of laparoscopische biopsieën van de lever afnemen. Voor asymptomatische honden wordt geen specifieke medische behandeling aanbevolen. Let wel op mogelijke bijwerkingen van medicijnen. Het voorschrijven van bepaalde medicijnen of een eiwitbeperkend dieet is niet aan te raden. Behandel de symptomen niet zonder eerst uw dierenarts te raadplegen. Hersenschade en schade aan het zenuwstelsel als gevolg van leveraandoeningen en langdurig braken of diarree vereisen behandeling in het ziekenhuis voor ondersteunende zorg en diagnostisch onderzoek; deze honden hebben hoogstwaarschijnlijk andere aandoeningen of een gecompliceerde vorm van MVD. Milde hersenschade en schade aan het zenuwstelsel als gevolg van leveraandoeningen worden onder controle gehouden met een door de dierenarts goedgekeurd eiwitarm dieet en passende medische behandeling. Het is momenteel niet mogelijk om aanbevelingen te doen om MVD uit een bepaalde genetische lijn of ras te elimineren. Op basis van informatie uit grote stambomen van Yorkshire terriers, Cairn terriers, Tibetaanse spaniëls, Maltezers, Shih Tzu's en Havanese honden, blijkt dat het fokken met gezonde ouders MVD niet uit een familie elimineert. Het genetische defect betreft vasculaire misvormingen, meestal in de lever, maar hoeft niet beperkt te blijven tot dit orgaan. In families met een hoge incidentie moet u alert blijven op honden die vaag ziek lijken en mogelijk een portosystemische vasculaire anomalie hebben; een chirurgische ingreep kan dit missen, evenals sommige andere standaardtests. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.