Eiwitverlies via de darmen

De gezondheid van een hond is grotendeels afhankelijk van het vermogen van het lichaam om het voedsel dat deel uitmaakt van het normale dieet van de hond te verteren en te benutten. Wanneer het spijsverteringsproces ontregeld raakt, kan dit leiden tot een ziekte. Eiwitverliesenteropathie is een van die aandoeningen die het functioneren van een hond beïnvloedt; enteropathie is elke abnormale aandoening die verband houdt met de darmen. Er zijn verschillende ziekten die de darmen zodanig kunnen beschadigen dat dit extra eiwitverlies optreedt. Voedingsstoffen verplaatsen zich door het lichaam via de bloedbaan. Vanuit de maag komt het gegeten voedsel in de darmen terecht, waar het wordt gescheiden in wat nuttig is voor het lichaam en wat niet. De nuttige, voedzame delen worden door de bloedbaan opgenomen terwijl deze door de darmen stroomt en naar de rest van het lichaam vervoert, waar ze worden omgezet in verschillende soorten energie. Wanneer de bloedbaan deze voedingsstoffen opneemt, lekt een kleine hoeveelheid eiwit uit de bloedvaten terug naar de darmen. Normaal gesproken worden deze eiwitten in de darmen verteerd, weer in het bloed opgenomen en door het lichaam gebruikt om meer eiwit aan te maken. Maar wanneer de darmen beschadigd zijn, lekt er meer eiwit terug naar de darmen dan het lichaam kan aanvullen. Hoewel deze aandoening elk ras en elke leeftijd van een hond kan treffen, zijn sommige hondenrassen vatbaarder voor eiwitverliesenteropathie dan andere, waaronder de soft-coated wheaten terrier, de basenji, de Yorkshire terrier en de Noorse lundehund. U dient een uitgebreide geschiedenis van de gezondheid van uw hond en het begin van de symptomen te verstrekken. Er zal een grondig lichamelijk onderzoek worden uitgevoerd, inclusief standaard laboratoriumonderzoek – een volledig bloedbeeld, biochemisch profiel en urineonderzoek. Uw dierenarts zal deze monsters gebruiken om het eiwitgehalte en het calciumgehalte in het bloed van uw hond te bepalen. Er zijn verschillende oorzaken die moeten worden uitgesloten om een diagnose te kunnen stellen. Uw dierenarts zal ontlastingstesten laten uitvoeren om te controleren op darmparasieten, darminfecties en andere indicatoren die erop wijzen dat uw hond eiwitten verliest via de darmen. Uw dierenarts kan ook de vitaminewaarden in het bloed controleren. Deze zullen laag zijn als uw hond eiwitten verliest via de darmen. Röntgenfoto's en echografie van de borstkas en buik van uw hond stellen uw dierenarts in staat om deze inwendige structuren visueel te onderzoeken op tekenen van inwendige zweren of tumoren. Ook de hartfunctie en eventuele afwijkingen in de hartwerking worden zo in beeld gebracht. Als uw dierenarts een beter beeld van de maag en darmen nodig heeft dan met externe apparatuur mogelijk is, kan een endoscopie worden uitgevoerd. Bij dit onderzoek wordt een kleine camera, bevestigd aan een slangetje, via de bek of anus van uw hond in de darmen gebracht. Zo kunnen de wanden van de maag en het darmkanaal nauwkeurig worden onderzocht op zweren, weefselmassa's (tumoren) of afwijkingen in de wand- of celstructuur. Met de endoscopie kunnen ook weefselmonsters worden genomen terwijl het apparaat is ingebracht. Het is een veel minder invasieve methode voor het uitvoeren van een biopsie. Biopsieonderzoek is een bijzonder nuttig diagnostisch hulpmiddel om te bepalen waarom een dier eiwitten verliest via de darmen. De behandeling hangt af van de onderliggende ziekte die ervoor zorgt dat uw hond eiwitten verliest via de darmen. Als het eiwitgehalte van uw hond gevaarlijk laag is, kan een bloedtransfusie nodig zijn om een deel van de eiwitten in het bloed aan te vullen. In de meeste gevallen is er geen genezing mogelijk voor eiwitverlies via de darmen. Uw dierenarts zal samen met u een behandelplan opstellen om de symptomen van uw hond te beheersen, inclusief beweging en een dieet dat ervoor zorgt dat uw hond zoveel mogelijk voedingsstoffen opneemt. Tijdens vervolgbezoeken worden complete bloedonderzoeken en biochemische profielen uitgevoerd om te controleren of het eiwitgehalte in het bloed van uw hond stabiel blijft en niet gevaarlijk laag wordt. Uw dierenarts zal uw hond ook controleren op ademhalingsproblemen en vochtophoping in de buik. Volg de signalen van je hond als het om beweging gaat. Je moet mogelijk het wandelschema of de route van je hond aanpassen, afhankelijk van zijn fysieke behoeften. Zorg voor een rustige plek waar je hond na inspanning kan uitrusten, weg van actieve kinderen en andere huisdieren. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.