Chemodectoom

Chemodectomen zijn over het algemeen goedaardige tumoren die ontstaan uit het chemoreceptorweefsel van het lichaam. Dit zijn de weefsels die het meest gevoelig zijn voor chemische veranderingen in het lichaam, zoals het zuurstofgehalte en de pH-waarde van het bloed. Hoewel chemoreceptorweefsel zich overal in het lichaam kan bevinden, tasten chemodectomen voornamelijk de chemoreceptororganen aan: de aorta en de halsslagaders (dat wil zeggen het hart en de halsslagader). Chemodectomen komen relatief weinig voor bij honden, maar er lijkt wel een zekere ras- en leeftijdsvoorkeur te bestaan. Boxers en Boston Terriers, vooral die ouder dan tien jaar, worden het vaakst getroffen. Daarnaast lijken mannetjes meer aanleg te hebben voor tumoren in de aorta, terwijl er bij tumoren in de halsslagader geen voorkeur voor een bepaald geslacht bestaat. Tumoren in het aortalichaam ontstaan op de aorta, vlakbij de basis van het hart. Ze zijn zelden kwaadaardig; ze groeien binnen de ruimte, maar verspreiden zich niet naar de omliggende organen. Deze tumoren vormen een gezondheidsprobleem wanneer hun groei de luchtpijp verdringt, wanneer ze in de aangrenzende bloedvaten groeien, of wanneer hun groei druk uitoefent op de boezems of de vena cava, waardoor hun functie voor het transport van bloed naar het lichaam en het hart wordt belemmerd. Symptomen die gepaard gaan met tumoren in het aortalichaam zijn onder andere: Tumoren van het glomus caroticum ontstaan daarentegen op de arteria carotis communis, vlakbij het punt waar de arterie zich splitst in de arteria carotis interna en externa. Deze arteriën vervoeren zuurstofrijk bloed naar het hoofd en de hals en bevinden zich in de hals. Vanwege deze ligging ten opzichte van de belangrijke slagaders zijn tumoren van het glomus caroticum vaak niet te verwijderen. In de meeste gevallen blijven deze tumoren langzaam groeien, maar zijn ze goedaardig. Net als bij tumoren van de aorta worden ze pas een probleem wanneer ze de aangrenzende bloedvaten en lymfevaten binnendringen. In naar schatting 30 procent van de gevallen kan er metastase optreden naar omliggende organen, zoals de longen, bronchiën of lymfeklieren, of verder naar de lever of alvleesklier. Symptomen die gepaard gaan met tumoren van het glomus caroticum zijn onder andere: Andere symptomen die worden waargenomen bij honden die getroffen zijn door een van beide soorten lichaamstumoren zijn onder andere: Er wordt vermoed dat chronisch zuurstofgebrek een rol speelt bij de ontwikkeling van chemodectomen. Dit kan verklaren waarom hondenrassen met een platte snuit (brachycefale rassen) er vaker last van hebben. Verder wordt vermoed dat de omgeving een rol kan spelen bij de groei van de tumor, aangezien grote hoogtes het zuurstofgebrek (hypoxemie) bij gevoelige rassen kunnen verergeren. Na een grondig lichamelijk onderzoek van uw hond en het afnemen van een volledige medische anamnese, zal uw dierenarts een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenpanel aanvragen. De resultaten van deze tests geven een indicatie of de kanker zich in het lichaam heeft verspreid. Bij bloedingen kan er sprake zijn van bloedarmoede, en bij uitzaaiingen kunnen de leverenzymen in het bloed hoger zijn dan normaal. Er zullen röntgenfoto's van de borstkas worden gemaakt om de locatie van de massa te bepalen en te controleren op uitzaaiingen naar de longen of de wervelkolom. Ook zal een echografie van het hart worden uitgevoerd en als er een vermoeden bestaat van hartproblemen, kan een elektrocardiogram (ECG) worden gebruikt om het vermogen van het hart om elektrische signalen te geleiden te meten. Indien mogelijk zal er een weefselmonster van de massa worden genomen voor een biopsie. Dit zal een definitieve diagnose opleveren. Helaas is de prognose voor honden met een van deze soorten tumoren somber. Het is vaak erg moeilijk om deze tumoren te verwijderen en ze blijven groeien totdat de werking van de omliggende bloedvaten en organen zodanig wordt aangetast dat dit kan leiden tot een hartstilstand of orgaanfalen. Kankerbehandelende therapieën, zoals radiotherapie, kunnen soms samen met een operatie worden gebruikt om de verspreiding van deze kankers te vertragen. Uw hond moet minstens elke drie maanden opnieuw door uw dierenarts worden onderzocht, onder andere door middel van röntgenfoto's van de longen en een lichamelijk onderzoek om te controleren op terugkeer of uitzaaiing van de kanker. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.