Canine influenza

Wat is canine influenza?

Canine influenza, beter bekend als hondengriep, is een besmettelijke luchtwegaandoening bij honden veroorzaakt door influenza A-virussen. Er zijn twee bekende stammen: H3N8 (oorspronkelijk afkomstig van paarden) en H3N2 (afkomstig van vogels). Hondengriep is relatief nieuw; het H3N8-virus werd voor het eerst bij honden vastgesteld in 2004. Hoewel de ziekte in Europa minder voorkomt dan in Noord-Amerika en Azië, is het belangrijk om de symptomen te herkennen.

Oorzaken van hondengriep

Het canine influenzavirus verspreidt zich op dezelfde manier als griep bij mensen: via druppelinfectie bij hoesten, niezen en blaffen, en via contact met besmette voorwerpen zoals speelgoed, voer- en waterbakken, riemen en kleding van eigenaren. Het virus kan ook via de handen van mensen van de ene naar de andere hond worden overgedragen.

Belangrijke feiten over de verspreiding:

• Bijna alle honden die in contact komen met het virus raken besmet, aangezien er weinig natuurlijke immuniteit bestaat
• Besmette honden zijn het meest besmettelijk in de eerste twee tot vier dagen, vaak nog vóór de eerste symptomen optreden
• Het virus overleeft op oppervlakken tot 48 uur en op kleding tot 24 uur
• Omgevingen met veel honden dicht bij elkaar, zoals kennels, doggy daycare en hondenshows, zijn risicogebieden

Symptomen van canine influenza

Ongeveer 80 procent van de besmette honden ontwikkelt symptomen, terwijl 20 procent asymptomatisch blijft maar wel besmettelijk is. De symptomen worden onderverdeeld in twee vormen:

Milde vorm (meest voorkomend):

• Aanhoudende hoest die 10-21 dagen kan duren
• Neusuitvloeiing, eerst helder, later ettrig
• Niezen
• Lichte koorts
• Verminderde eetlust en lusteloosheid

Ernstige vorm:

• Hoge koorts (boven 40°C)
• Longontsteking (pneumonie)
• Bemoeilijkte ademhaling en snelle ademhaling
• Bloederige neusuitvloeiing
• Ernstige algehele malaise

Het sterftecijfer ligt gelukkig laag, rond de 1-5 procent, maar kan hoger zijn bij zeer jonge, oude of immuungecompromitteerde honden.

Diagnose van hondengriep

De diagnose wordt gesteld aan de hand van:

• Klinische verschijnselen in combinatie met de blootstellingsgeschiedenis
• PCR-test op neus- of keeluitstrijkjes (het meest betrouwbaar in de eerste vier dagen)
• Serologisch onderzoek: paarsera (twee bloedmonsters met twee tot drie weken tussentijd) om een stijging in antistoffen aan te tonen
• Röntgenfoto's van de longen bij verdenking op pneumonie

Behandeling van canine influenza

De behandeling is voornamelijk ondersteunend, vergelijkbaar met griepbehandeling bij mensen:

• Rust: minimaal twee tot drie weken beperkte activiteit
• Goede voeding en hydratatie
• Hoestdempende medicatie indien nodig
• Antibiotica bij secundaire bacteriële infecties of longontsteking
• Infuustherapie bij ernstige uitdroging
• Anti-inflammatoire medicatie bij hoge koorts

De meeste honden herstellen binnen twee tot drie weken volledig. Isolatie van besmette honden is essentieel om verspreiding te voorkomen.

Preventie van hondengriep

Preventieve maatregelen omvatten:

• Vaccinatie: er zijn vaccins beschikbaar tegen beide stammen (H3N8 en H3N2). De vaccinatie voorkomt de ziekte niet volledig maar vermindert de ernst en duur van de symptomen
• Isolatie: houd zieke honden minimaal drie weken gescheiden van andere honden
• Hygiëne: desinfecteer regelmatig voer- en waterbakken, speelgoed en andere voorwerpen
• Handen wassen na contact met andere honden
• Vermijd drukke hondenlocaties tijdens uitbraken