Bulleuze pemphigoïd

Bulleuze pemphigoïd is een zeldzame huidaandoening die bij honden voorkomt en wordt gekenmerkt door het verschijnen van met vocht of pus gevulde blaren en ernstige open wonden op de huid en/of het slijmvlies van de mond. Bulleuze pemphigoïd vereist een snelle en agressieve behandeling en kan fataal zijn als het niet wordt behandeld. Sommige rassen, zoals collies, Shetland sheepdogs en Doberman pinschers, lopen naar verluidt het grootste risico. Bulleuze pemphigoïd komt in twee vormen voor: de veelvoorkomende blaarvorm (bullieuze vorm) en de relatief zeldzame chronische vorm. De bullieuze vorm wordt gekenmerkt door open wonden, kortdurende blaren en cirkelvormige laesies op de bovenste huidlaag. Deze worden epidermale kraagjes genoemd en kenmerken zich door afbladderende randen, een cirkelvorm en een rand. De aandoening begint vaak plotseling en ernstig, en de symptomen verspreiden zich over het hoofd, de nek, de buik, de lies, de poten en de slijmvliezen (de vochtige weefsels in de neus en mond). Honden die ernstig getroffen zijn, kunnen ook gebrek aan eetlust (anorexia) en depressie vertonen. Bulleuze pemphigoïd is een auto-immuunziekte. Het ontstaat wanneer het lichaam een antilichaam aanmaakt dat de eigen cellen aanvalt. Het lichaam valt in feite zichzelf aan. Dit specifieke type antilichaam, ook wel pemphigoïd-antilichaam genoemd, is gericht tegen de huid onder het oppervlak (membraan) of tegen de slijmvliezen in het lichaam en veroorzaakt blaarvorming onder de huid. Zonlicht kan de aandoening verergeren. Er kunnen verschillende tests worden gebruikt om bulleuze pemphigoïd te diagnosticeren. Een onderzoek (biopsie) van de laesies, van het weefsel en het vocht in de blaren, is de eerste stap. Urineonderzoek en bacteriële kweken kunnen worden afgenomen om te controleren op secundaire infecties die worden veroorzaakt door binnengedrongen bacteriën. Andere tests die uw dierenarts besluit uit te voeren, zijn afhankelijk van aanvullende symptomen die kunnen wijzen op alternatieve diagnoses. Andere mogelijke diagnoses zijn bijvoorbeeld een schimmelinfectie of blootstelling aan giftige stoffen. De behandeling varieert afhankelijk van de ernst van de symptomen en de mogelijkheid van een secundaire infectie, bijvoorbeeld door een bacteriële infectie. Bij bulleuze pemphigoïd zijn immunosuppressiva nodig, die de activiteit van het immuunsysteem vertragen of stoppen, en milde reinigingsbaden met antibacteriële shampoo en water. Antibiotica kunnen nodig zijn om bacteriële infecties te behandelen die als secundair gevolg van deze huidaandoening ontstaan. Voortgezette ziekenhuisopname is alleen nodig als er ernstige symptomen in het hele lichaam aanhouden (systemisch) of als er secundaire infecties optreden. Zelfs met een snelle en effectieve behandeling is de langetermijnprognose voor deze ziekte niet goed. Honden met bulleuze pemphigoïd moeten regelmatig worden gecontroleerd om de voortgang van de ziekte of bijwerkingen van medicatie, zoals een verzwakt immuunsysteem (een aandoening die bekend staat als immunosuppressie), in de gaten te houden. Houd patiënten uit de zon, aangezien ultraviolet (UV) licht de laesies kan verergeren. Omdat UV-straling de aandoening kan verergeren, is het het beste om overmatige blootstelling aan de zon te vermijden totdat de behandeling is afgerond. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.