Boezemfibrillatie en boezemflutter

Het hart van een hond is verdeeld in vier kamers. De twee bovenste kamers worden de boezems (enkelvoud: boezem) genoemd, terwijl de onderste kamers de ventrikels worden genoemd. Tussen elk boezem- en ventrikelpaar bevinden zich kleppen, zowel aan de linker- als aan de rechterkant. De klep tussen de rechterboezem en de rechterventrikel wordt de tricuspidalisklep genoemd, terwijl de klep tussen de linkerboezem en de linkerventrikel de mitralisklep wordt genoemd. Het hart werkt met een uitzonderlijke synchronisatie tussen de verschillende boezem- en ventrikelstructuren, wat resulteert in een consistent ritmisch patroon. Bij zowel atriumfibrillatie als atriumflutter is het hartritme verstoord en gaat de synchronisatie tussen de boezems en de kamers verloren. Beide aandoeningen verwijzen naar een ritmeprobleem dat ontstaat in de bovenste hartkamers, namelijk de boezems. Atriumflutter is vaak een voorloper van atriumfibrillatie. Bij atriumflutter ontstaat er een premature elektrische impuls in de boezems, wat resulteert in een snellere hartslag dan normaal, al dan niet regelmatig. Bij atriumfibrillatie is er sprake van een trillende samentrekking van de hartspieren, wat resulteert in een snel en abnormaal hartritme, ook wel aritmie genoemd. Bij atriumfibrillatie kloppen de boezems chaotisch, wat ook leidt tot onregelmatige ritmes in de kamers. Atriumfibrillatie kan voorkomen met of zonder onderliggende hartaandoening. Op een elektrocardiogram (ECG), dat de elektrische activiteit van het hart meet, kan een duidelijk patroon worden onderscheiden tussen atriumfibrillatie en atriumflutter. Atriale fibrillatie wordt ingedeeld naar relevantie, waaronder: De symptomen houden over het algemeen verband met een onderliggende ziekte, zoals congestief hartfalen (CHF). Hieronder volgen enkele symptomen die verband houden met atriumfibrillatie. Nadat uw dierenarts een gedetailleerde anamnese heeft afgenomen, inclusief de medische voorgeschiedenis van uw hond en het begin van de symptomen, zal hij of zij een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren. Laboratoriumonderzoek omvat een volledig bloedprofiel met een biochemisch profiel, een volledig bloedbeeld en urineonderzoek. Het is mogelijk dat de resultaten van deze tests niet veel informatie over deze specifieke ziekte opleveren, maar ze kunnen wel nuttig zijn om een algemeen beeld te krijgen van de gezondheid van uw hond en eventuele andere aandoeningen aan het licht te brengen. Aanvullende diagnostische hulpmiddelen zijn onder andere een echocardiografie (ECG), röntgenfoto's en kleurendoppler om het type en de ernst van eventuele onderliggende hartaandoeningen vast te stellen. Uw dierenarts zal eerst de mate van hartritmestoornis (fibrillatie) bij uw hond vaststellen en nagaan of er een onderliggende hartaandoening, zoals hartfalen (CHF), is die de oorzaak van de atriale aritmie is. Als het hart te snel klopt, zal uw hond medisch behandeld worden om het ritme te vertragen. Als er geen onderliggende aandoening wordt gevonden, zal de behandeling gericht zijn op het normaliseren van het hartritme en het synchroniseren van de sinoatriale knoop met de atrioventriculaire knoop (AV-knoop). Als de fibrillatie een chronisch probleem is (langer dan vier maanden), neemt de kans op succes navenant af en is terugkeer van het probleem in deze gevallen gebruikelijk. In sommige gevallen kan elektroshocktherapie worden gebruikt om het ritme te normaliseren. Als er een onderliggende hartaandoening zoals hartfalen aanwezig is, zal de behandeling zich, naast het stabiliseren van het hartritme, ook richten op de behandeling daarvan. Volg de richtlijnen van uw dierenarts met betrekking tot voeding, beweging, rust, medicatie en de verzorging van de gezondheid van uw hond thuis. Bij primaire atriumfibrillatie kan een terugval optreden, vooral bij patiënten met chronische problemen. Houd de gezondheid van uw hond in de gaten en neem contact op met uw dierenarts als u ongewone symptomen opmerkt. Bij ernstige hartaandoeningen zoals hartfalen is een hoge mate van toewijding en zorg van uw kant vereist voor de behandeling en verzorging van uw hond thuis. Het bijhouden van een dagboek van alle gebeurtenissen en het contact met uw dierenarts gedurende de gehele behandelingsperiode zal u helpen de vooruitgang van uw hond te volgen en eventuele problemen direct op te merken. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.