Bijniertumoren

De bijnieren zijn twee kleine klieren in de buik van uw hond, vlak voor de nieren, en in elk deel van deze klieren kunnen tumoren ontstaan. Niet alle bijniertumoren zijn kwaadaardig. Sommige zijn goedaardig, oftewel niet-kankerachtig. Goedaardige tumoren in de bijnieren kunnen nog steeds hormonaal actief zijn en diverse symptomen veroorzaken. De bijnieren van een hond spelen een cruciale rol bij het reguleren van de hartslag, de bloedsuikerspiegel, de bloeddruk en de afscheiding van hormonen tijdens fysieke en emotionele stress. De klieren zijn verdeeld in twee delen: het buitenste gedeelte, de cortex, en het middelste gedeelte, de medulla. De cortex is verdeeld in drie lagen en scheidt de volgende steroïde hormonen af: Mineralocorticoiden (zoals aldosteron), die helpen bij het reguleren van de natrium- en kaliumelektrolyten Glucocorticoïden (zoals cortisol), die een rol spelen bij de stofwisseling, het verminderen van ontstekingen en het ondersteunen van het immuunsysteem Geslachtshormonen, zoals oestrogeen, progesteron en testosteron Het ruggenmerg scheidt catecholaminen af, belangrijke hormonen tijdens stress en de vecht-of-vluchtreactie. Daarnaast geeft het ruggenmerg ook epinefrine (ook bekend als adrenaline) en norepinefrine af. De meest voorkomende ziekte die wordt veroorzaakt door tumoren in de bijnieren is bijnierafhankelijke hyperadrenocorticisme, ook wel bekend als de ziekte van Cushing. Honden met de ziekte van Cushing hebben met name last van overmatige dorst, frequent urineren en een verhoogde eetlust. De ziekte van Cushing komt veel voor bij honden, maar de meeste honden krijgen de ziekte door een disfunctie in de hypofyse, niet in de bijnieren. Slechts ongeveer 20% van de honden met de ziekte van Cushing heeft een tumor in de bijnieren. Andere zeldzame tumoren van de bijnieren kunnen aldosteron afscheiden en een aandoening veroorzaken die hyperaldosteronisme wordt genoemd, wat kan leiden tot zwakte en lethargie. Ernstigere, zeldzame bijniertumoren kunnen grote bloedvaten in het lichaam aantasten en hartritmestoornissen en bloedstolsels veroorzaken, terwijl ze de bloeddruk sterk verhogen. De meest voorkomende bijniertumoren bij honden zijn: Bijnieradenoom: een tumor die functioneel (hormonen afscheidt) of niet-functioneel (geen hormonen afscheidt) kan zijn. Adenomen scheiden vaak cortisol af, wat de ziekte van Cushing veroorzaakt, of aldosteron, wat hyperaldosteronisme veroorzaakt. Bijnierkanker: een kwaadaardige tumor die ook cortisol of aldosteron kan afscheiden, wat leidt tot de ziekte van Cushing of hyperaldosteronisme. Deze tumoren metastaseren, oftewel verspreiden zich, in tot wel 50% van de gevallen. Metastasen vinden meestal plaats in de lever en de longen. Feochromocytoom: een zeldzame tumor in het ruggenmerg die adrenaline, noradrenaline of beide afscheidt. Paraganglioom: een zeldzame tumor die ontstaat uit zenuwen en catecholaminen kan afscheiden. De meeste tumoren in de bijnieren komen voor bij honden van middelbare leeftijd tot oudere honden, maar er is geen rasgebonden aanleg. Grotere honden hebben mogelijk een hoger risico op functionele tumoren die cortisol afscheiden en de ziekte van Cushing veroorzaken. De symptomen van bijniertumoren bij honden variëren, afhankelijk van het type tumor. Meestal scheiden tumoren cortisol af, een steroïde. Overproductie van steroïden leidt tot: Ernstigere tumoren, feochromocytomen genaamd, scheiden vecht-of-vluchthormonen af zoals adrenaline. Deze symptomen kunnen vaag zijn en in ernst variëren. Soms lijkt de hond zelfs normaal, maar dit soort tumoren hebben ernstige gevolgen voor het hart en andere organen, zoals: Abnormale hartslag en -ritme leidend tot zwakte en flauwvallen Verhoogde bloeddruk die kan leiden tot gedragsveranderingen of blindheid Gewichtsverlies en verminderde eetlust