Basaalceltumoren

Basale cellen bevinden zich in de bovenste laag van de huid, ofwel de epidermis. Basale cellen vormen de onderste laag van de epidermis en dienen, samen met andere celtypen, als een afweermechanisme. Basale celgezwellen behoren tot de meest voorkomende huidtumoren bij honden en zijn bijna altijd goedaardig, oftewel niet-kankerachtig. Wanneer basale celgezwellen kwaadaardig, oftewel kankerachtig, zijn, worden ze basaalcelcarcinomen genoemd. Basaalcelcarcinomen kunnen soms worden verward met goedaardige basale celgezwellen. Basale celgezwellen worden het vaakst aangetroffen op de kop, oren, nek of voorpoten van een hond. Deze tumoren zijn meestal verhoogd, koepelvormig en stevig, en kunnen soms een steel hebben waardoor ze boven het huidoppervlak uitsteken. Goedaardige tumoren hebben vaak een steel, terwijl kwaadaardige tumoren dat niet hebben. Ze zijn soms donker van kleur. Basale celgezwellen komen meestal solitair voor en kunnen haarloos en geërodeerd zijn. Basale celgezwellen variëren in grootte van 1 tot 10 centimeter in diameter. Hoewel deze tumoren goedaardig zijn, kunnen ze behoorlijk groot worden, openbarsten en weefselnecrose en infecties veroorzaken. Hoewel huidtumoren geen medische noodsituatie zijn, moeten alle huidafwijkingen zo snel mogelijk door uw dierenarts worden onderzocht. Tekenen van een basaalceltumor zijn onder andere: Koepelvormige huidtumor op het hoofd, de nek of de schouders Donkere of huidkleurige uitgroei, met of zonder steel Jeukende, ontstoken huid op de plek van de tumor Pijn op de plaats van de tumor (die zich mogelijk ook kan uiten als systemische symptomen, zoals lethargie of verminderde eetlust) Zwervels en bloedingen uit de tumor Pus of vocht dat uit de huidafwijking komt Basale celgezwellen ontstaan wanneer basale cellen of andere huidcellen, zoals die van de zweetklieren, haarzakjes of talgklieren, zich ongecontroleerd delen en een abnormale groei of massa veroorzaken. Hoewel deskundigen niet precies begrijpen waarom huidtumoren ontstaan, kunnen sommige factoren het risico voor een hond verhogen. Omgevingsinvloeden, zoals de zon, en genetische aanleg kunnen een rol spelen bij de ontwikkeling van basaalcelcarcinomen bij honden. Hondenrassen die vatbaar zijn voor basaalceltumoren zijn onder andere: Basale celtumoren komen vaak voor bij honden van middelbare leeftijd en oudere honden. Kwaadaardige basale celcarcinomen komen vaker voor bij oudere standaardpoedels en cockerspaniëls. Basale celgezwellen worden gediagnosticeerd met behulp van cytologie of een biopsie (oftewel histopathologie). Fijne naaldaspiratie (FNA), waarbij tumorcellen voor cytologisch onderzoek worden verzameld met behulp van een naald en spuit, kan tijdens een routineconsult zonder sedatie worden uitgevoerd. Het monster wordt vervolgens op een objectglas geplaatst en onder een microscoop onderzocht om het belangrijkste celtype van de tumor te identificeren, wat een diagnose mogelijk maakt.