Aangeboren afwijkingen aan de wervelkolom en wervels

Bij honden worden aangeboren afwijkingen aan de wervelkolom en wervels meestal genetisch overgeërfd (in tegenstelling tot ongunstige omstandigheden tijdens de foetale ontwikkeling). Met name sacrococcygeale dysgenese (een afwijkende ontwikkeling) is een dominante eigenschap, terwijl thoracale hemivertebra (een halve borstwervel) bij Duitse korthaarpointers een recessieve eigenschap is. Wervelkolomafwijkingen zijn meestal zichtbaar bij de geboorte of in de eerste weken na de geboorte. Aan de andere kant kunnen wervelafwijkingen latent aanwezig zijn totdat de hond een groeispurt doormaakt rond de leeftijd van vijf tot negen maanden. Zichtbare tekenen van een vervormde wervelkolom zijn lordose (een kromming van de wervelkolom in de onderrug) en kyfose (een achterwaartse kromming van de wervelkolom). Scoliose (een zijwaartse kromming van de wervelkolom) is ook een gemakkelijk zichtbare vorm van wervelafwijking. Als de afwijkingen leiden tot secundaire compressie en trauma van het ruggenmerg, zal de getroffen hond ataxie en parese vertonen. Medicijnen bieden vaak geen oplossing voor de neurologische symptomen van wervelkolom- en wervelafwijkingen. Als de aandoening ernstig en onbehandelbaar is, moet euthanasie worden overwogen. U dient uw dierenarts een grondige beschrijving te geven van de gezondheidsgeschiedenis van uw hond en het begin van de symptomen. Er zal een volledig lichamelijk onderzoek worden uitgevoerd. Röntgenfoto's van de wervelkolom (inclusief alle wervels) kunnen vaak de exacte afwijking aan het licht brengen. Indien er neurologische symptomen (verlamming) aanwezig zijn, kan een myelografie worden gebruikt om nauwkeurig aan te geven op welk niveau het ruggenmerg wordt samengedrukt. Bij deze beeldvormingstechniek wordt een röntgencontrastmiddel in de wervelkolom of in de vliesachtige ruimte rond het ruggenmerg geïnjecteerd, zodat de afwijkingen in de wervelkolom zichtbaar worden op röntgenfoto's. Computertomografie (CT) en magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) kunnen ook nuttig zijn en zijn in sommige gevallen veel gevoeliger dan röntgenfoto's. Myelografie is echter over het algemeen de voorkeursmethode voor diagnostische beeldvorming. Een operatie kan nuttig zijn bij gevallen van vernauwing van het wervelkanaal en decompressie van het ruggenmerg. Secundaire schade als gevolg van wervelcompressie kan worden voorkomen door vroegtijdig chirurgisch ingrijpen. Als de wervelcompressie diffuus of langdurig is, reageert uw hond mogelijk niet op een operatie. Als uw hond na de operatie neurologische symptomen vertoont, zoals duizeligheid, epileptische aanvallen of verlamming, kan beperkte activiteit in combinatie met fysiotherapie helpen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.