Schiller Jachthond

Neem voor het kopen van een Schiller Jachthond altijd contact op met een erkende fokker of rasvereniging. Zo weet je zeker dat de pup gezond is en verantwoord gefokt.

De Schillerstövare is een Zweedse middelgrote speurhond die behoort tot FCI-groep 6 (Speur- en zweethonden), sectie 1.2 (middelgrote speurhonden). De FCI-standaard draagt nummer 131. Het ras heeft een werksbeproeving en wordt in Zweden traditioneel ingezet als speurhond bij de jacht op haas en vos. Hij jaagt niet in roedels en wordt ook niet ingezet voor het jagen op groter wild zoals hert.

De Schillerstövare maakt een goed geproportioneerde, licht rechthoekige indruk en straalt kracht en snelheid uit. Zijn karakteristieke kleur is tan met een goed omschreven zwart mantel. De bouw is pezigachtig en nobel, wat hem een elegante maar doelmatige uitstraling geeft.

Het ras is erkend door de Zweedse Kennel Club in 1907 en is sindsdien een vaste waarde in de Zweedse jachtkultuur. Buiten Scandinavië is de Schillerstövare relatief onbekend, maar binnen zijn thuisland geniet hij groot aanzien als betrouwbare en effectieve jachthond. Hij is levendig en attent van aard en heeft de uithouding om lange jachtdagen te volbrengen.

De Schillerstövare heeft een levendig, oplettend en energiek karakter. Hij is een echte werkershond die zijn best doet in situaties die hem mentaal en fysiek uitdagen. Als speurhond die met zijn neus werkt en hardop aanslaat bij het volgen van een spoor, is hij van nature alert en gemotiveerd.

Het ras is doorgaans vriendelijk en geen agressieve of schuwe hond. Hij werkt het liefst alleen of in paren, niet in grote groepen zoals roedel­jachthonden. Dit individuele karakter maakt hem enigszins onafhankelijk, wat terugkomt in zijn zelfstandige werkwijze tijdens de jacht. Als gezinsgenoot is hij loyaal en gehecht aan zijn gezin.

De Schillerstövare heeft doorgaans een goede omgang met kinderen en andere honden, hoewel zijn sterk ontwikkelde jachtinstinct kan botsen met kleine huisdieren zoals katten of konijnen. Vroege socialisatie is aanbevolen. Hij gedijt het best bij een actieve eigenaar die hem de ruimte geeft om zijn neus te gebruiken en zijn energie kwijt te raken.

• Levendig en gemotiveerd
• Werkt het liefst zelfstandig of in koppels
• Loyaal aan het gezin
• Sterk jachtinstinct
• Heeft veel beweging en mentale prikkels nodig

De Schillerstövare is een middelgrote, goed geproportioneerde hond met een licht rechthoekige romp en een lang hoofd. Hij geeft de indruk van snelheid en kracht gecombineerd in een nobele, pezige bouw.

4.1 Maten

• Schofthoogte reuen: 53–61 cm (ideaal 57 cm)
• Schofthoogte teven: 49–57 cm (ideaal 53 cm)

4.2 Hoofd

Het hoofd is iets langwerpig. De schedel is matig gewelfd en het breedst tussen de oren. De stop is goed omschreven. De neus is zwart met goed ontwikkelde neusgaten. Het snoet is lang met een rechte neusbrug, parallel aan de schedellijn. De ogen zijn donkerbruin met een levendige uitdrukking. De oren zijn hangend, hoog ingeplant, driehoekig, niet te lang (reiken niet verder dan halverwege het snoet) en liggen met de voorrand dicht langs de wangen.

4.3 Romp en ledematen

De schoft is goed omschreven. De rug is recht en stevig. De lende is gespierd en licht gewelfd. De kruis is licht schuin, lang en breed. De borst is diep, lang en goed ontwikkeld, tot aan de ellebogen reikend. De staart is laag ingeplant, recht of licht sabelvormig gebogen, breed aan de basis en taps toelopend naar de punt; reikt tot aan het hakgewricht.

4.4 Vacht en kleuren

Het haar is hard, niet te kort en ligt zeer dicht op het lichaam. Op het hoofd, de oren en de voorzijde van de benen is het haar kort en glad. De kleur is tan met een goed omschreven zwart mantel. Het zwart bedekt de nek­rug, rug, schouders, flanken, lende en de bovenzijde van de staart. Het tan bedekt het hoofd, de keel, borst, onderschouders, voor- en achterbenen. Kleine witte aftekeningen op borst en tenen zijn toegestaan.

De Schillerstövare is van origine een robuust werkras dat gefokt is op uithouding en functionaliteit. Dit heeft bijgedragen aan een over het algemeen goede gezondheid binnen het ras. Doordat de populatie relatief klein is en grotendeels beperkt blijft tot Scandinavië, is de genenbasis echter beperkt, wat aandacht vereist bij het fokbeleid.

5.1 Aandachtspunten

• Heupdysplasie: zoals bij veel middelgrote tot grote honden kan heup­dysplasie voorkomen. Verantwoorde fokkers laten ouderdieren röntgenologisch screenen voor de fokkerij.
• Epilepsie: incidenteel komt epilepsie voor bij speurhonden; het is raadzaam naar de gezondheids­achtergrond van het ouderpaar te informeren.
• Oorzorg: de hangende oren van de Schillerstövare kunnen leiden tot slechtere luchtcirculatie in het oorkanaal, waardoor oorontstekingen sneller kunnen optreden. Regelmatige inspectie en reiniging zijn aanbevolen.
• Letsel door jacht: als actieve jachthond is de Schillerstövare bloot­gesteld aan snijwonden, doornprikken en spierblessures. Controleer de hond na elke jachtsessie grondig.

De levensverwachting van de Schillerstövare wordt geschat op 12 tot 14 jaar. Een actieve levensstijl, gezonde voeding en goede preventieve gezondheidszorg dragen bij aan een lang en vitaal leven.

De Schillerstövare is een onderhoudsvriendelijk ras dat qua verzorging weinig bijzondere eisen stelt, maar wel veel beweging en mentale uitdaging vraagt.

6.1 Vachtverzorging

De harde, kortliggende vacht van de Schillerstövare vergt weinig onderhoud. Wekelijks borstelen met een harde borstel of een zachte stijfkam is voldoende om de vacht schoon en glanzend te houden. Tijdens de ruitijd kan iets frequenter borstelen nodig zijn. Badbeurt is alleen nodig als de hond vuil is na een uitstapje.

6.2 Beweging

De Schillerstövare heeft als jachthond aanzienlijke hoeveelheden beweging nodig. Minstens twee uitgebreide uitstapjes per dag van ieder minimaal een uur zijn vereist. Vrij rennen in een afgesloten tuin of veld is essentieel voor zijn welzijn. Sporten zoals mantrailing, nosewerk of canicross sluiten goed aan bij zijn aanleg en houden hem mentaal en fysiek in topconditie.

6.3 Voeding

Voed de Schillerstövare met hoogwaardig hondenvoer dat past bij zijn activiteitsniveau. Actieve jachthonden hebben meer calorieën nodig dan inactieve honden. Verdeel de dagelijkse hoeveelheid bij voorkeur over twee maaltijden.

6.4 Socialisatie en training

Begin vroeg met socialisatie en gehoorzaamheidstraining. De Schillerstövare heeft een zelfstandige karakter, maar is goed trainbaar met geduld en consistente positieve methoden. Zijn jachtinstinct is sterk; aanlijnen buiten afgeschermd terrein is aanbevolen.

De Schillerstövare dankt zijn naam aan de Zweedse boer Per Schiller, die op de eerste honden­tentoonstelling van Zweden in 1886 met twee honden verscheen: een broer en zus genaamd Tamburini en Ralla 1. Deze twee dieren stamden af van befaamde honden die werden gehouden op het landgoed Kaflås. Vermoedelijk hadden die honden oorspronkelijk wortels in Zuid-Duitsland; het waren relatief kleine, tan-gekleurde honden met een zwart mantel en lichte witte aftekeningen.

Na het eerste succes op de tentoonstelling werd het ras verder opgebouwd met invloeden van Zwitserse speurhonden en een aanzienlijke inbreng van Britse honden, met name Harriers. Door deze kruisingen werd het ras snel homogeen, met het Continentale type dat de overhand nam. De kenmerkende zwart-tankleur bleef daarbij de bepalende eigenschap.

In 1907 erkende de Zweedse Kennel Club de Schillerstövare officieel als zelfstandig ras. Sindsdien is het ras vrijwel exclusief in Zweden gebleven, waar het een vaste rol speelt in de jachtkultuur. De Schillerstövare wordt ingezet als individuele hond bij de jacht op haas en vos in het typische Scandinavische bos- en heideland, waarbij het aanslaan van de hond de jager de richting van de prooi aangeeft. De huidige geldige FCI-standaard werd gepubliceerd op 22 augustus 2017.