São Miguel Veedrijver

Neem voor het kopen van een São Miguel Veedrijver altijd contact op met een erkende fokker of rasvereniging. Zo weet je zeker dat de pup gezond is en verantwoord gefokt.

De São Miguel Veedrijver, in het Portugees bekend als de Cão Fila de São Miguel, is een robuuste en stoere hond van het Azorische eiland São Miguel. Hij behoort tot FCI-groep 2 (Pinschertypes, Molossers, Zwitserse sennenhonden en verwante rassen), sectie 2.1 (Molosser van het Dogge-type). Het ras wordt ook wel de koehond (Cão de Gado) van de Azoren genoemd.

Deze hond is primair gefokt als veedrijvende hond voor de melkveebedrijven op São Miguel, maar vervult ook uitstekend de rol van waakhond voor erf en gezin. Hij combineert een sterke fysieke bouw met grote intelligentie en een vastbesloten karakter.

• Oorsprong: Portugal (eiland São Miguel, Azoren)
• FCI-groep: Groep 2, sectie 2.1 — Molosser van het Dogge-type
• Gebruik: Veedrijver, waakhond
• Schofthoogte: Reuen 50–60 cm, teven 48–58 cm
• Gewicht: Reuen 25–35 kg, teven 20–30 kg

Het bestaan van het ras is gedocumenteerd sinds het begin van de negentiende eeuw. De geschiedenis van de São Miguel Veedrijver is nauw verbonden met die van de inmiddels uitgestorven Terceira-hond.

De São Miguel Veedrijver heeft een vastberaden, intelligent en zeer receptief karakter. Tegenover vreemden is hij resoluut en waakzaam, maar tegenover zijn eigenaar en diens gezin is hij gehoorzaam en vriendelijk. Deze combinatie maakt hem zowel een uitstekende werkhond als een betrouwbare gezinswacht.

3.1 Werkinstinct

Als veedrijver is hij bij uitstek in staat om melkvee te leiden. Kenmerkend is zijn gespecialiseerde bittechniek: bij het drijven van melkkoeien bijt hij laag om de uiers niet te beschadigen. Wanneer hij te maken heeft met loslopend of weerspannig vee, kan hij hoger bijten. Dit toont zijn aanpassingsvermogen en zijn diep gewortelde werkintellect.

3.2 Waakzaamheid

Als waakhond is hij uiterst waakzaam en territoriaal. Hij is niet licht te misleiden en zal indringers vastberaden tegenhouden. Dit maakt vroege en consequente socialisatie en training onmisbaar. Een slecht gesocialiseerde São Miguel Veedrijver kan moeilijk te hanteren worden voor mensen die hij niet kent.

3.3 Omgang met gezin

Binnen zijn vertrouwde omgeving is de hond gehoorzaam, gehecht aan zijn eigenaar en goed omgangbaar. Hij is een loyale metgezel voor een actief gezin dat hem de structuur en de fysieke uitdaging biedt die hij nodig heeft. Omgang met jonge kinderen vereist altijd supervisie, gezien de omvang en de kracht van het ras.

De São Miguel Veedrijver is een robuuste, stevige en goed gespierde hond met een licht langere romp dan hoog. Zijn algemene verschijning is die van een krachtige Molosser, maar met voldoende beweeglijkheid voor zijn functie als veedrijver.

4.1 Hoofd

Het hoofd is sterk met parallelle lengteasen van schedel en snuit. De schedel is breed en vierkant van vorm, met een licht convexe bovenkant en een nauwelijks zichtbare achterhoofdsknobber. De stop is uitgesproken. De neus is breed en zwart. De snuit heeft een rechte bovenlijn en is iets korter dan de schedel. De lippen zijn goed gepigmenteerd, overlappend en vast. De kaken zijn zeer krachtig en goed ontwikkeld. De ogen zijn ovaalvormig, expressief en donkerbruin. De oren zijn hoog boven de ooghooglijn aangezet; in landen waar het bijsnijden van oren niet verboden is, worden ze bijgeknipt met ronde uiteinden. Onbijgesneden oren zijn middelgroot, driehoekig en hangend.

4.2 Romp en staart

De hals is recht, sterk en van gemiddelde lengte, goed aansluitend op de schouders, zonder keelvel. De romp is sterk en goed gespierd met een ruime borst. De rug is recht, de lende middelmatig lang, breed en goed gespierd. De croupe is iets hoger dan de schoften. De staart is hoog aangezet, dik, middelmatig lang en licht gebogen. In landen waar couperen niet verboden is, wordt hij gecoupeerd bij de tweede of derde wervel.

4.3 Vacht en kleuren

De vacht is kort, glad en dicht met een harde textuur. De kleur is altijd gebrindeld: fawn, bleekfawn met zwarte overlay of grijs, van lichte tot donkere tinten. Witte aftekeningen op het voorhoofd en van de kin tot de borst zijn toegestaan, evenals kleine witte vlekken op de poten.

De São Miguel Veedrijver is een van nature robuust en gezond ras dat door zijn relatieve isolatie op het eiland São Miguel relatief weinig last heeft van de erfelijke aandoeningen die bij veel andere rassen voorkomen. Als werkend veedrijver is hij gefokt op kracht, uithoudingsvermogen en gezondheid.

5.1 Aandachtspunten

Hoewel er geen uitgebreide rasspecifieke gezondheidsstatistieken beschikbaar zijn, dient men bij een Molosser van dit formaat aandacht te besteden aan:

• Heupdysplasie: Grote en middelgrote honden met een zware bouw zijn vatbaarder voor gewrichtsproblemen. Verantwoorde fokkers laten ouderdieren screenen op heupdysplasie.
• Elleboogdysplasie: Vergelijkbaar met heupdysplasie; loopproblemen op jonge leeftijd kunnen een vroeg signaal zijn.
• Ogen: Uitwendige oogafwijkingen dienen tijdens de periodieke controle te worden gevolgd.
• Gewicht: Door zijn stevige bouw is het belangrijk het gewicht op peil te houden om de gewrichten niet extra te belasten.

5.2 Levensverwachting

De gemiddelde levensverwachting van de São Miguel Veedrijver wordt geschat op 10 tot 13 jaar. Een actief leven, een goede voeding en regelmatige veterinaire controles dragen bij aan een gezond en lang leven. Fokkers dienen uitsluitend functioneel en klinisch gezonde honden met raststypische bouw te gebruiken voor de fok.

De São Miguel Veedrijver is een werkende hond die zowel fysiek als mentaal uitgedaagd moet worden. Zijn verzorging is relatief eenvoudig wat de vacht betreft, maar zijn behoefte aan beweging en mentale prikkeling is aanzienlijk.

6.1 Vachtverzorging

De korte, gladde vacht is gemakkelijk te onderhouden. Wekelijks borstelen met een rubberhandschoen of een zachte borstel volstaat om losse haren te verwijderen en de vacht gezond te houden. Regelmatig baden is niet nodig; eens per maand of na het werk op het land is voldoende. Let ook op de huidconditie, want de dikke huid kan kleine verwondingen of huidirritaties verbergen.

6.2 Beweging en werk

Als actieve werkhond heeft de São Miguel Veedrijver dagelijks uitgebreide lichaamsbeweging nodig. Lange wandelingen, joggen en actief spel horen bij zijn dagelijkse routine. Hij gedijt het best wanneer hij een taak heeft. Zonder voldoende prikkeling kan hij destructief of rustelozen worden.

6.3 Voeding

Een gebalanceerde voeding afgestemd op zijn gewicht, leeftijd en activiteitenniveau is essentieel. Voor actieve werkende exemplaren zijn calorierijkere rantsoenen geschikt; voor minder actieve honden is een gewichtsbeheersende aanpak van belang om overbelasting van de gewrichten te voorkomen.

6.4 Overige verzorging

• Controleer de oren regelmatig en reinig ze bij opbouw van vuil.
• Knip of vijl de nagels wanneer ze te lang worden.
• Controleer de poten na werkperioden op de ruw terrein op wonden of huidirritaties.

De São Miguel Veedrijver is een authentiek ras van het Azorische eiland São Miguel, behorende tot de Portugese archipel in de Atlantische Oceaan. Zijn geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met de landbouw- en veehouderijcultuur van het eiland, dat al eeuwenlang bekendstaat om zijn uitgestrekte grazige weilanden en melkveehouderijen.

7.1 Vroegste geschiedenis

De aanwezigheid van de São Miguel Veedrijver is gedocumenteerd sinds het begin van de negentiende eeuw. De hond werd ingezet voor het drijven en bewaken van melkvee op de bergachtige weilanden van het eiland. Zijn geschiedenis is nauw verweven met die van de inmiddels uitgestorven Terceira-hond, een verwant eilandras dat niet meer bestaat.

7.2 Functie en gebruik

Het ras werd specifiek geselecteerd op zijn bijzondere eigenschap om laag te bijten bij het drijven van melkkoeien, zodat de kostbare uiers niet beschadigd werden. Dit pragmatische, op de werkpraktijk gerichte fokdoel heeft de hond gevormd tot een bijzonder functioneel ras met een sterke werkdrift en een hoog aanpassingsvermogen.

7.3 Erkenning

De FCI erkende het ras als standaard nummer 340. De meest recente versie van de officiële geldige standaard dateert van 21 mei 2007. Buiten de Azoren en Portugal is het ras zeldzaam, al neemt de internationale bekendheid van het ras langzaam toe onder liefhebbers van authentieke werkende Molosserrassen.