Istrische Ruwharige Jachthond

Neem voor het kopen van een Istrische Ruwharige Jachthond altijd contact op met een erkende fokker of rasvereniging. Zo weet je zeker dat de pup gezond is en verantwoord gefokt.

De Istrische Ruwharige Jachthond (Kroatisch: Istarski Ostrodlaki Gonič) is een middelgrote, robuust uitziende speurhond afkomstig uit Kroatië. Hij behoort tot FCI-groep 6 (speurhonden en verwante rassen), sectie 1.2, middelgrote speurhonden, met werkproef vereist.

Net als zijn gladharige neef is hij een uitstekende jachthond met veel uithoudingsvermogen, bij uitstek geschikt voor de jacht op haas, vos en wild zwijn. Tevens kan hij worden ingezet als naspeurhond aan de lijn. Zijn opvallendste kenmerk is zijn ruige, draadhaarige vacht die hem beschermt in de koude bergachtige gebieden aan de oostelijke Adriatische kust waar het ras zich ontwikkelde.

Het lichaam is rechthoekig van opbouw, duidelijk langer dan hoog. De schofthoogte bedraagt bij reuen 50–54 cm en bij teven 48–52 cm, met een tolerantie van ±3 cm voor uitzonderlijk goede exemplaren. Reuen zijn duidelijk zwaarder en masculiener dan teven; het seksuele dimorfisme is een vereiste van de rasstandaard.

De basiskleur van de vacht is sneeuwwit met oranje aftekeningen op hoofd en lichaam, maar door de ruige, draadachtige haarstructuur ziet de hond er robuuster uit dan zijn gladharige tegenhanger. De eerste FCI-standaard werd gepubliceerd op 6 april 1955; de huidige versie dateert van 3 november 2014.

De Istrische Ruwharige Jachthond heeft een zacht, evenwichtig temperament met een ernstige uitdrukking. De FCI-standaard omschrijft hem als zachtaardig en trouw aan zijn eigenaar. Hij is eenvoudig te trainen voor jachtwerk, en zijn fysieke constitutie stelt hem in staat te jagen in alle weersomstandigheden en in ruw, stenig of heuvelachtig terrein.

Zijn stem is van middelhoge toon maar kent ook diepere klanken, wat hem onderscheidt van de melodieuzere stem van de gladharige variant. Op de jacht is hij vastberaden en doeltreffend, met een sterk ontwikkeld reukvermogen. Hij werkt zelfstandig maar laat zich goed sturen door een ervaren jager.

In het dagelijkse leven is de istrische ruwharige jachthond een toegewijde, kalme huisgenoot die goed gedijt bij een actieve eigenaar. Hij hecht sterk aan zijn gezin en tolereert eenzaamheid slecht. Door zijn evenwichtige karakter is hij geschikt voor gezinnen, mits hij voldoende beweging en uitdaging krijgt.

• Zacht en evenwichtig van aard
• Trouw en toegewijd aan zijn eigenaar
• Eenvoudig te trainen voor jachtwerk
• Kan in alle weersomstandigheden werken
• Sterk jachtinstinct vereist dagelijkse activiteit

Met kinderen en andere honden gaat hij over het algemeen goed om. Vroege socialisatie versterkt zijn zelfvertrouwen en verfijnt zijn sociale vaardigheden. Hij is geen agressieve waakhond maar zal bij gevaar zijn eigenaar waarschuwen.

De Istrische Ruwharige Jachthond heeft een robuust, rustiek voorkomen dat hem direct onderscheidt van de gladharige variant. Het lichaam is duidelijk rechthoekig, waarbij de lengte de schofthoogte duidelijk overtreft. Reuen meten 50–54 cm, teven 48–52 cm, met een tolerantie van ±3 cm.

4.1 Hoofd en gezicht

Het hoofd is goed geproportioneerd ten opzichte van het lichaam. De schedel is iets langer dan de snuit, het breedst tussen de oren, met een afgeronde slaappartij en goed ontwikkelde achterhoofdsknobbel en frontale groef. De stop is matig ontwikkeld. De snuit is sterk, iets korter dan de schedel, rechthoekig van vorm, bedekt met een dichte snor en baard. De ogen zijn middelgroot, ovaalvormig, donkerbruin, met een ernstige uitdrukking en dichtbegroeide, borstelachtige wenkbrauwen van langere draadachtige haren. De oren zijn afhangend op oogniveau, driehoekig met afgeronde punt.

4.2 Romp en staart

De schoft is goed uitgesproken. De rug is sterk, gespierd, recht en breed. De borst is diep en breed, niet te tonvormig, reikend tot de ellebogen. De buiklijn loopt licht omhoog. De staart is sabelachtig, sterk aan de basis, taps toelopend, goed bedekt met haar dat iets langer is aan de onderzijde.

4.3 Vacht en kleur

De bovenste vacht is draadachtig, hard en licht golvend, zonder glans, circa 5–8 cm lang. De vacht mag niet plat op het lichaam liggen. Onder de bovenste vacht zit een kortere, dichte ondervacht die dichter op het lichaam ligt en in de winter duidelijker aanwezig is. De basiskleur is sneeuwwit met oranje aftekeningen die maximaal een derde van het totale lichaam mogen bedekken.

De Istrische Ruwharige Jachthond is een van nature stevig en gezond ras. Zijn oorsprong in de ruige berggebieden aan de Adriatische kust heeft geleid tot een hond met een uitstekende fysieke weerstand tegen zware omstandigheden. Zijn dubbele vacht beschermt hem goed in koud en nat weer.

Als actieve jachthond in stenig en heuvelachtig terrein is letsel aan poten en gewrichten het meest voorkomende gezondheidsprobleem. Snijwonden, steken van distels en twijgen, en spierblessures vereisen aandacht na veldwerk. Zijn lange, afhanggende oren zijn, net als bij alle speurhonden met hangende oren, gevoelig voor oorinfecties wanneer vocht of vuil zich accumuleert.

Pigmentatieproblemen — gedeeltelijk ontbrekende pigmentatie van neus, oogleden of lippenrand — komen voor in het ras. De rasstandaard beschouwt een volledig ontbrekende pigmentatie als disqualificerende fout. Bij de aankoop van een pup is het raadzaam de ouders op pigmentatie te controleren.

De levensverwachting van de Istrische Ruwharige Jachthond bedraagt gemiddeld 12 tot 14 jaar. Preventieve zorg, inclusief jaarlijkse veterinaire controles, gezonde voeding en voldoende beweging, draagt bij aan een lang en vitaal leven.

• Robuust en weersbestendig dankzij dubbele vacht
• Controleer oren en poten na iedere jachtpartij
• Let bij aankoop op pigmentatie van neus en oogleden
• Levensverwachting: circa 12–14 jaar

De verzorging van de Istrische Ruwharige Jachthond vraagt meer aandacht dan bij een gladharig ras, met name door de karakteristieke ruige vacht die onderhoud vereist.

6.1 Vachtverzorging

De draadhaarige vacht van de istrische ruwharige jachthond dient regelmatig geborsteld te worden om klitten en vuil te verwijderen. Tweemaal per week borstelen is aanbevolen. Strippen — het handmatig verwijderen van dode haren — is enkele keren per jaar nodig om de vacht in goede conditie en het juiste textuur te houden. Baden is niet te frequent aan te raden, omdat dit de natuurlijke olielaag in de vacht vermindert. De snor, baard en wenkbrauwen zijn raskenmerken en mogen met mate worden bijgewerkt. Oren dienen wekelijks gecontroleerd te worden.

6.2 Beweging en activiteit

Dit ras heeft dagelijkse, intensieve beweging nodig. Als echte jachthond gedijt hij het best bij een actieve eigenaar die hem regelmatig mee naar buiten neemt voor langere tochten in de natuur. Speurhondoefeningen en veldwerk zijn uitstekende alternatieven voor jacht. Een goed omheinde tuin is sterk aan te raden.

6.3 Voeding

Kwalitatief voer, aangepast aan leeftijd en activiteitsniveau, volstaat. Bij een actieve jachthond zijn de energiebehoeften aanzienlijk hoger dan bij een minder actief exemplaar. Vermijd obesitas: overgewicht tast de gewrichten aan en vermindert het werkvermogen.

De Istrische Ruwharige Jachthond deelt zijn oorsprong met de gladharige variant: beide stammen af van de «Oost-Adriatische witte hond met aftekeningen». De ruige vacht van dit ras is echter een directe aanpassing aan het klimaat van de bergachtige gebieden aan de oostelijke Adriatische kust, waar temperaturen laag zijn en het terrein hard en stenig.

De vroegste beschrijving van de ruwharige istrische hond is te vinden in het manuscript van bisschop Petar Bakic van Dakovo uit 1719, waarin wordt vermeld dat het fokken van dit ras reeds vóór de veertiende eeuw bekend was. Het vroegste beelddocument is te vinden in de kathedraal van de evangelist Marcus in Makarska.

De ontwikkeling van het ras vond plaats in de berggebieden van het schiereiland Istrië en het omliggende karstregio. De ruige vacht ontwikkelde zich als bescherming tegen de rauwe winters en de doornige vegetatie van het karstlandschap, wat het ras bijzonder robuust en weersbestendig maakte.

De FCI publiceerde de eerste officiële rasstandaard voor de Istrische Ruwharige Jachthond op 6 april 1955, op dezelfde dag als die voor de gladharige variant. De huidige geldige standaard dateert van 3 november 2014, gepubliceerd op 29 mei 2015. Het ras draagt FCI-nummer 152 en wordt, samen met de gladharige variant, beschouwd als nationaal hondenerfgoed van Kroatië.