De Hellenikos Ichnilatis is middelgroot hondenras en kenmerkt zich vanwege zijn jachtinstinct een zijn fijne reukvermogen en hoge gemiddelde snelheid gebruikt om zijn prooi te volgen en te vangen. Er zijn geen uitersten in zijn exterieur: atletisch, robuust en van normale proporties, de Hellenikos Ichnilatis is iets langer dan lang, met een strakke huid en kort, slank haar.

Ras: Hellenikos Ichnilatis
Andere naam: 
Hellenic Hound
Oorsprong: 
Griekenland
Gehouden als: 
Jachthond
Grootte: 
45-55 cm
Gewicht: 
17-20 kg
Kleur: 
Black and tan
Vachtsoort: 
Ruw aanvoelende korte dichte vacht
Gem. Leeftijd: 
11 Jaar

Kenmerken:
– Ronde en compacte voeten
– Lange snuit
– Brede borst
– Rechte voorbenen

Overwegend zwart met geelbruine aftekeningen (er zijn geen specifieke beperkingen wat betreft de geelbruine aftekeningen, afgezien van het feit dat de kleur rijk moet zijn en verkleuring een zeer ernstige typefout is); een kleine witte vlek op de borst wordt getolereerd. Het hoofd is nobel en typisch voor een hond, maar nooit grof of zo zwaar als dat van een bloedhond. De oren moeten plat liggen en niet te lang of te zwaar zijn. De neus en nagels zijn zwart en het pigment moet donker en sterk zijn.

Hellenikos Ichnilatis

Karakter

Moedig, extravert, intelligent en soms ongeduldig, dit ras is een gepassioneerde jager, maar het is nooit gemeen. Vriendelijk, aanhankelijk en buitengewoon speels. Als boerderijhond is het op veel manieren gelukkig en nuttig, omdat het niet zonder gevoel voor grenzen is en het een stem zal geven in de aanwezigheid van vreemden of gevaar, en meedogenloos ongedierte achtervolgt. Het is buitengewoon moedig en vindingrijk en bezit het uithoudingsvermogen en de sluwheid die nodig zijn om een ​​wild zwijn onder ogen te zien. In aanwezigheid van zijn meester is het echter een vrolijke en vriendelijke kerel, kwispelend en vreedzaam samenleven met andere honden. Traditioneel jaagt het ras in paren of kleine groepen van drie of vier honden. Ze zijn verrassend snel en krachtig voor hun formaat.

Hoewel het in wezen goedaardig is, is dit een onafhankelijk ras; jonge mannetjes worden het best opgevoed door een ervaren persoon. De volwassenheid komt laat, meestal op de leeftijd van twee of drie jaar. De Hellenikos Ichnilatis heeft een mooie en luide stem die kilometers ver te horen is. Het ras geeft stem aan de achtervolging en is geschikt om grote afstanden af ​​te leggen in galop, in staat om zelfstandig te jagen als het moet, voordat hij de haas naar zijn baas stuurt. Dit aangeboren vermogen betekent dat het ras een sterk temperament en het kan koppig zijn als het voelt dat de eigenaar zachtmoedig of passief is . Deze honden rijpen langzaam. Een ruwe behandeling maakt ze erger, evenals een gebrek aan de juiste discipline ; ze hebben zorgvuldige begeleiding, geduld en begrip nodig.

Verzorging

De gladde, kortharige vacht is gemakkelijk in topconditie te houden. Borstel met een stevige borstel en af ​​en toe droogshampoo. Baad alleen in milde zeep als dat nodig is. Inspecteer de voeten en mond op schade na werk- of trainingssessies. Houd de nagels bijgesneden. Dit ras is een gemiddelde vacht verliezer.

Geschiedenis

De Hellenikos Ichnilatis is een zwartbruine hond, gebouwd voor het volgen en achtervolgen van haas die inheems is in Griekenland. Het bestaat al duizenden jaren en zijn voorlopers zijn de oude laconikoi (later: lagonikoi, waar lagos = haas) kynes (honden) afkomstig uit Zuid-Griekenland (Peloponessus). Deze werden door vele oude schrijvers beschreven en geprezen en door kolonisatie en handel over zee raakten ze wijdverspreid in de antieke wereld. Afstammelingen van de oude Griekse speurhonden zijn overal in Europa en daarbuiten te vinden. In het land van herkomst kende het ras geen concurrentie en door zijn isolatie in ontoegankelijke en vaak bergachtige gebieden bleef het ras puur en veranderde het weinig.

Het oude Griekenland besloeg het grootste deel van de Balkan en dus lieten de Hellenikos Ichnilatis ook hun erfgoed achter in de buurlanden: zwart en bruin of driekleurige speurhond zijn overal in dit gebied te vinden. Ook in Griekenland is er een nog niet officieel erkende driekleurenvariëteit, gelokaliseerd in dezelfde omgeving als waar het oude ras zijn voornaam kreeg, in Laconië (Sparta), een zuidelijk deel van Peloponessus. In 1996 werd de Hellenikos Ichnilatis het eerste Griekse ras dat door de FCI werd erkend.